During me and Leo's time together, I have come to guess two things:
1. Hula ko, ang rason kung bakit gusto ni Leo na gumugol ng oras kasama ako'y may kailangan siya sa akin. Something that's related to the family or business because I just can't really make sense out of why he wants to spend time with me.
2. Pinakahuli, hindi ko aakalain na kahit sobrang yaman nito ay wala pala siyang kaalam-alam tungkol sa mga fast food restaurant.
Kanina, pagpasok namin sa Wollibee, nagtaka ako nung huminto siya sa may pintuan nang ilang sandali, tila may hinihintay na host/hostess na ihatid siya sa kaniyang lamesa. Na-kumpirma ko lang ang hinuha ko nang magtanong siya sa security guard na nakabantay sa entrance...
"Excuse me," tawag niya sa kaawa-awang sekyu, "Is there a host? Or are you the one who's gonna lead us to our table?"
Natulala kaming dalawa ni Kuya Guard sa kaniya kanina. Maski ang mga taong nakarinig sa paligid namin at nakapila malapit lang ay napalingon.
That's when I realized... Leo must've intended for us to eat in a fine dining restaurant when he asked me to eat outside earlier.
Pero huli na ang lahat.
"J-joke lang niya 'yon, Kuya, haha," I awkwardly laughed, trying to save the remaining bits of Leo's dignity, mine as well, "Huwag mo lang siyang pansinin. Ako na po bahala sa kaniya, pasensya na po."
Leo eyed me cluelessly like an innocent puppy because of what I said. Bago pa siya makapagsalita ay itinulak ko na siya palayo at patungo sa second floor ng Wollibee para makatago kami mula sa mata ng mga tao kahit papaano.
Habang tinutulak ko siya, I was thinking, 'How the hell would I know he doesn't know how to eat in a place like this!?'
Surprisingly, kahit mas matangkad at malaki siya sa akin ay madali ko lang siyang naitulak sa gaan niyang parang balahibo ng manok (he was probably just making things easier for me). Pagkarating namin sa second floor ay nakahanap ako kaagad ng pwesto sa tabi ng dingding.
Pinaupo ko siya roon at sinabing, "Diyan ka lang. Huwag kang aalis. Don't do anything else. Ako na mag-oorder--"
"No, I should order," tatayo pa sana siya nang pinigilan ko siya, pushing him back down on the chair, "But I have to pay," angal niya, showing his black credit card.
You've got to be kidding me.
But I still did my best to be nice to him, "Leo, it's fine," I smiled at him, "Ako na muna manglibre sa'yo ngayon kasi ako naman may gusto na kumain dito. You can just treat me next time. Y'know, we can just watch a movie or something."
If there is a next time.
"But I'm the older brother--"
"It's fine, it's fine," I assured him, "What do you want? Meron silang fried chicken, burger streak, spaghetti, burger, palabok, ice cream..."
His lips slightly pouted, "Kung ano na lang sa'yo, yun na lang din sa akin."
Ilang sandali ko pa siyang pinagmasdan. He sat like a behaved child who just got scolded. He's tall and has a well-built figure for a young teenager, but he looked small with his posture right now. His knees are together, his hands placed above his knees, his back slightly arched down and his head a bit lowered.
Now I feel guilty for some reason... did I do something bad?
Gusto niya ba talagang siya mag-order? 'Di ko naman siya pwedeng isama mag-order kasi kailangan may maiwan sa lamesa at baka mawalan kami ng upuan. Marami pa namang tao. Ayaw ko ring mag-iwan ng gamit dito sa lamesa. Lalo nang hindi ko siya pwedeng hayaan mag-order mag-isa...
BINABASA MO ANG
Love Operation: Don't Become The Villainess
Romans〚 SEASON 1 || COMPLETED 〛 Most Impressive Ranking: #1 on Teen Fiction Not remembering how she died, Yara transmigrated into the hit light novel 'Beloved Jade' as the main villainess, Catherine who gets exiled to another country at the end of the sto...
