ඇවිදගෙන ඇවිදගෙන ඉස්සරහට ගිය ජන්කුක් යාන්තම් ඇස් කොනින් පිටිපස්ස බලා ආපහු ඇඉදන් ගියා...වෙනදා වගේ නම් නෙවෙයි මහා රෑ වෙලා තිබුනත්, පාලු පාර උනත් ජන්කුක් බයෙන් නෙවෙයි ඇඉදන් ගියේ... වෙනදා වගේම කැප් කාරයෙක් එයාගේ පස්සෙන් ඇවිදන් එනවා කියලා ජන්කුක් දන්නවා....
එදා ඉදන් දවස් සති ගෙවිලා යනකොට කවදාවත් ආයෙත් ජන්කුක් එක්ක ටේහ්යොන්ග් කතා කරන්න නොආවත් දිගටම රෑට ජන්කුක්ගේ පස්සෙන් ඇවිදන් ආවා... ජන්කුක්ට මුල් දවස් ටිකේ නම් ඒක හිස රදයක් වෙන තරමට කරදරයක් උනත් පස්සේ පස්සේ ඒක පුරුදු උනා... ජන්කුක් කිසි දවසක ඇස් කොනින් බැලුවත් කතා කරන්න නම් නිකමටවත් උත්සාහා කරේ නෑ.. ඒ උනාට ටේහ්යොන්ග්ට එදා කෑ ගැහුවත් ජන්කුක් එදා වගේම අදත් එයාව ආරක්ශා කරනවා කියන්න ජන්කුක්ට තේරුනා.. එහෙම බැලුවට ජන්කුක්ට කරදරයක් කරන්න පුලුවන් ටේහ්යොන්ග්ට විතරයි.... ඒත් ජන්කුක්ට ටේහ්යොන්ගෙන් එහෙම දෙයක්වත්, මුකුත්වත් ඕන උනේ නෑ... හරියටම බැලුවොත් ජන්කුක් කිසිම කෙනෙක්ගෙන් කිසිම දෙයක් බලාපොරොත්තු උනේ නෑ..ඉතින් ටේහ්යොන්ග් කියන්නෙත් ජන්කුක්ට ඈතින් තියන දෙයක් විතරයි....
දැන් දැන් ජන්කුක් එයාගේ පුන්චි පැටියාට කතා කරනවා... දවසම මහන්සි වෙලා ඇවිත් කෑම ගන්නකොට ඒ පොඩ්ඩත් ප්රතික්ශේප කරත් ජන්කුක්ට තරහක් ඇති උනේ නෑ... මොකද රෙස්ටොරන්ට් එකේ නූනලාගෙන් ජන්කුක් පෙග්නන්සි එක ගැන ඕන තරම් විස්තර අහලා තිබ්බා... ඒ කිසි කෙනෙක් ජන්කුක්ගේ තත්වේ දැනන් හිටියේ නෑ... තාමත් වැඩිය නෙරලා නැති පුන්චි බංඩිය හින්දයි ජන්කුක් අදින ඇගට වඩා විසාල ඇදුම් හින්දයි ජන්කුක්ට ඒක හන්ගන්න ලේසි උනා...
ඒත් තවත් ටික දවසකින් ඒ කිසි දෙයක් හන්ගන්න බෑ කියලා දන්නවාකොට ජන්කුක් පුලුවන් තරම් සල්ලි හොයාගන්නයි හැදුවේ...හරියට ජන්කුක් ජීවිතේ තනියම උත්සාහා කරන ගමන් හිටියා...
ජන්කුක් දැන් දෙතුන් වතාවක්ම ඇස් කොනින් බැලුවත් වෙනදාට දකින කලු ඇදගත්තු රූපේ පේන්න නැති උනාම ජන්කුක් නොදැනුවත්වම උනත් ඒ රූපේ ජන්කුක් හෙව්වා... මෙච්චර වෙලා ජන්කුක් හිතන් හිටියේ ටේහ්යොන්ග් පස්සෙන් එනවා කියලා උනත් ටේහ්යොන්ග් තියා එක සතෙක්වත් පාරේ නැති වෙනකොට ජන්කුක් එතනම නතර වෙලා හතර වාටේට ඔලුව හරව හරව බැලුවා....
YOU ARE READING
• 𝑾𝒉𝒚 𝑯𝒊𝒎....¡ • | 𝐓𝐊 | ᶜᵒᵐᵖˡᵉᵗᵉ
Fanfictionඅවසානය කුමක් වුවත්... කී ලෙස කුමක් වුවත්... ඔහුයි විසඳුම සහ ගැටලුව... ඇයි ඔහුම.........«------• • 🇼 🇭 🇾 🇭 🇮 🇲 ...¡• ___________________𝑫𝒂𝒓𝒌_𝑺𝒖𝒏𝒔𝒉𝒊𝒏𝒆𝒓🤍🥀 °• Contains Mature parts.. ▪︎• 𝑀𝑝𝑟𝑒𝑔.... Top...
