"හෙලෝ.. එන ගමන්..."
කනේ තිබ්බ පෝන් එක ආයෙත් ඉස්සරහින් තියන ගමන් ටේහ්යොන්ග් වාහනේ ඩ්රයිව් කරා... හෙමීට ඇස් හරවලා ඇගටම නින්ද ගිය බලු පැටියවත් තුරුල් කරන් නින්ද ගිහින් ඉන්න ජන්කුක් දිහා බැලුවා... ටේහ්යොන්ග්ට මේ වගේ වැඩක් උන පලවෙනි වතාව... සමහර විට ජන්කුක් හිටියේ නැත්නම් බලු පැටියට වතුර ටිකක් පොවලා පාර අයිනෙන් තියලා එන්න තිබ්බා.. ඒත් ජන්කුක් හින්දා ඒ ඔක්කොම වෙනස් උනා...
ටේහ්යොන්ග්ට එක එක වෙලාවට එන කේන්තිය පාලනය කරගන්න බැරි උනා... ටේහ්යොන්ග්ට කේන්තිය කියන දේ පාලනය කරනවා කියන්නෙ මොකකද කියලාවත් දැනගන්න බැරි උනා.. තනියම ජීවත් උන ටේහ්යොන්ග් දැනන් හිටිය එකම දේ කේන්තිය තවත් දෙයක් පිටින් යවන එක විතරයි..පුන්චි කාලෙ ඉදන් හම්බුන් නැති අම්මගේ තාත්තගේ ආදරේ වෙනත් කිසිම තැනකින් හොයාගන්න බැරි වෙනකොට අනිත් ලමයින්ගේ ජීවිත දිහා බලලා ඊරිසියා කරන්න පටන් ගත්තා... පුන්චි කාලේ ඊරිසියා කරත් ටිකෙක් ටික ලොකු වෙනකොට ඒක දුකක් බවට පත් උනා... ඒ දුක තමන් ගෑනම දුකක් බවට පත් වෙලා අන්තිමට ඒක කේන්තියක් වෙනකන්ම වර්ධනය වෙලා තිබ්බා..ඉතින් ටේහ්යොන්ග් වෙන කොහොම උනත් තමන්ගේ හිතේ තරහව සම්බන්ධ හැගීම් එක්ක ගනුදෙන කරන එක පැත්තෙන් ගොඩාක් දුර්වල උනා....
ඉතින් ටේහ්යොන්ග් දන්නේ නෑ ඒ කේන්තිය තමන් ජන්කුක්ගෙන් පිට කරන්නේ ඇයි කියලා... පලවෙනි දවසෙම තමන්ව බිම දාපු එකට කේන්තියක් ඉතුරු වෙලා තිබ්බත් ඒක ගනන් ගත යුතු දෙයක් උනේ නෑ.. ඊටත් වඩා ටේහ්යොන්ග්ට කේන්ති යන දේවල් ඩෑඩ් හින්දා උනා... ටේහ්යොන්ග්ට හිතාගන්න බැරි උනා තවත් ගෑනියෙකව තමන්ගේ ඉස්සරහට අරන් එන ඩෑඩ් ගැන.. ඒත්... තමන්ට කතා කරන විදිය , තමන් ගැන එක පැත්තකින් විතරක් බලන ඩෑඩ් ගැන ටේහ්යොන්ග්ට ලොකු දුකක් වගේම කලකිරීමක් තිබුනා....
ඩෑඩ්ගේ වචන, කියන්න බැරි හිතුවක්කාර තීරන ඩෑඩ්ගෙන් ගොඩාක් දුර හිටියත් ටේහ්යොන්ග්ට බලපෑවා... ටේහ්යොන්ග් දැනන් හිටියා හ්යුන්බින් බලවත් කෙනෙක් කියලා වගේම, තමන්ට ඉන්න එකම කෙනා කියලා.. ටේහ්යොන්ග් ආස උනා අනිත් හැම ලමයම වගේ ඩෑඩ්ට ආදරේ කරන්න.. ඒත් ටේහ්යොන්ග් හිත හදාගන්න හැමවතාවකම ටේහ්යොන්ග් නැවතුනේ ඩෑඩ්ගේ තවත් හිත රිදෙන කතා ගොඩාක් එක්ක තනි වෙලා කේන්ති ගත්තු එකෙන් විතරයි...
YOU ARE READING
• 𝑾𝒉𝒚 𝑯𝒊𝒎....¡ • | 𝐓𝐊 | ᶜᵒᵐᵖˡᵉᵗᵉ
Fanfictionඅවසානය කුමක් වුවත්... කී ලෙස කුමක් වුවත්... ඔහුයි විසඳුම සහ ගැටලුව... ඇයි ඔහුම.........«------• • 🇼 🇭 🇾 🇭 🇮 🇲 ...¡• ___________________𝑫𝒂𝒓𝒌_𝑺𝒖𝒏𝒔𝒉𝒊𝒏𝒆𝒓🤍🥀 °• Contains Mature parts.. ▪︎• 𝑀𝑝𝑟𝑒𝑔.... Top...
