1987

İKİ KADIN BİR EV

Şarkıyı dinlemenizi tavsiye ederim💚
VOTE VE YORUM BEKLİYORUM💚🧡

Leyla

Hak yerini bulmuştu. Ne kadar içim acısada, kahrolsamda, hak yerini bulmuştu.
Hayat sedirde oturmuş ağlıyordu. Umurumda bile değildi. Cihan'ı sevmiyor muydum? Hayır çok seviyordum. Hâlâ seviyorum. Gurursuzluk muydu bu? Onu bilmiyorum ama bir anda unutulmuyordu, ben ona her şeyimi vermiştim

"Leyla, hiç üzülmüyor musun ha hiç mi üzülmüyorsun?" Hayat'ın sözlerini duyunca gözüm döndü.
"Niye üzüleyim ki? Ne oldu da üzüleyim." İçim açıyordu ama Hayat'ın ve Cihan'ın bunu bilmesine gerek yoktu. Kendi içimde yaşar kendi içime gömerdim.

"Sen Cihan'ı gerçekten sevmemişsin. Ben, bunu biliyordum zaten. Sen onunla öylesine evlendin. Onu sadece ben seviyorum." Ne diyordu bu kız hastaydı. Bundan emindim. Hasta olmayan bir insan böyle şeyleri söyleyemezdi.
"Bana bak Hayat. Şu an evde kimse yok. Emin ol acımam öldürürüm seni. Kimseye hesap bile vermem. Burda kalkıp ta seninle, kim Cihan'ı seviyor kim sevmiyor yarışına giremem. Git ötede yaşa ne yaşıyorsan."
Hayat bir anda kalkıp üzerime gelmeye başladı. "Hepsi senin yüzünden. Hepsi senin yüzünden oldu. Eğer sen olmasaydın biz Cihan'la mutlu olurduk!"
Benim sabrım bir yere kadardı. bundan sonrasına değil sabır, sabır taşı olsa çatlardı.

Yazardan

Leyla, Hayat'ın saçından tuttuğu gibi sedire fırlattı. Hayat, fazla ileri gitmişti. Hele bir kadından kocasını, hayallerini alıpta bu kadar ileri gidenini Leyla ilk defa görmüştü.

"Bana bak Hayat. Küçüktür dedim, toydur dedim ama seninki ne küçüklük ne de toyluktur, seninki kahpeliktir. Belli ki, sen kendini çok bir şey görüyorsun. Ben , sana toz zerresinden daha değersiz olduğunu gösterecem." Leyla Hayat'ı saçından sürüklediği gibi kiler benzeri küçük bir odanın içerisine attı. Hayat'ın bir şey demesine izin vermeden , odanın kapısını kilitleyip evden çıktı.

Aslında, iki kadında birbirine düşman değildi. Asıl mesele adamdı... Ama iki kadında suçu bir diğerinde buldu. Kimse asıl suçlunun, her şeyi başlatan adamın olduğunu görmedi ya da görmezden geldi.

Cihan

Ranzanın üstünde uzanmış tavanı izliyordum. Aklım evdeki iki kadındaydı. Hayat yaşına göre ağzı iyi laf yapıyordu ve bu beni korkutuyordu. Leyla'yı çok seviyorum her şeyden çok. Lakin ben baba olmak istiyorum. Etrafında minik ayaklarıyla koşan kızın kızlarım olsun istiyordum. Ben de isterdim kızlarım Leyla'dan olsun ama Leyla kısırdı. Yapabileceğim hiçbir şey yoktu. Ben düşüncelerden kurtaran Kenan abinin sesi oldu.
"Cihan gel de bir çayımızı iç." diyen Kenan abi ile ranzadan aşağı indim. Kenan abi geldiğimden beri konuştuğum tek kişiydi. Doğrusu geleli ne kadar olmuştu ki? Belli ki Kenan abi burada sözü geçen biriydi.
Önüme çay bırakan yirmili yaşlardaki çocuğa teşekkür edip çayımdan bir yudum aldım.
"Senin hikayen ne Cihan" diyen abi ile Kenan abiye döndüm.
"Kız kaçırdım abi. Vermedi babası kaçırdım." dediğimde düşünceli bir şekilde bana döndü.
"Neden vermedi peki?" dediğinde cevabım belliydi.
"Evliydim." dememle bakışları sertleşti.
"Evlisin ve kız kaçırdın öyle mi Cihan? Seni görünce efendi biri sanmıştım. Yanılmışım." diyince sinirlenmiştim. Durduk yere kaçırmamıştım ya. Tüm suç Leyla'nın kısır olmasındandı.
"Karım kısırdı. Suç benim değil." dediğimde gülümsedi. Alaycı bir gülümsemeydi.
"Eğer benim sevdiğim kısır olsaydı Cihan karıma çocuk olurdum. Karım yetim olsaydı baba olurdum. Seninki bir bahane. Adamlığa sığmaz yaptığın." diyip masadan kalkan Kenan abi ile oturduğum yerde kaldım. Kimse beni anlayamaz. Kimse.

Leyla

Hayat'ın ciyaklaması kulağımı tırmalamaya devam edince Cihan'a kaldığım odaya geçip yatağa oturdum. Ne hayallerle evlenmiş. Onun için bilmediğim bir şehire gelmiştim. Sevmek insanın canını bu kadar acıtır mıydı? Bilseydim sever miydin? Babamın evine gitsem kendimden yaşça büyük biriyle evlendirildim. Ben yaşlı biriyle evlenirken Hayat'ın burada mutlu olmasına izin veremezdim. Madem ben mutsuz olacağım onlar da mutsuz olacak. Masada duran Cihan'ın kavalı ile ayaklanıp kavalı aldım. Tarlada dinlenirken kaval çalardı. Kaval çalışına bile vurulmuştum. Evlendiğimiz zaman merak ettiğimi söyleyince gülümseyip bana günlerce (Cihan abi hapse girince cidden her gün kaval çalarmış Leyla abla) yemin ettim. Ben mutsuz olduğum gibi mutsuz edecektim.

Merhabaa💚
Bu bölümden itibaren Cihan abinin hapisten çıkana kadar olan yere kadar azcık kurgu azıcık gerçek olacak.