მე და ჯეიკი კლუბში საკმაოდ კარგად ვერთობოდით, თვითონ არ სვამდა მე კი ალკოჰოლით გამჭყიპა.
-ელ არ დაიღალე?–საცეკვაო მეედნიდან გამომათრია და ჩვენს ადგილას მიგვიყვანა
-ცოტა,მაგრამ ცეკვა მინდა.
-წავიდეთ რა..
-აუ არა რა გთხოვ...–ბართან ჯონგუკს მოვკარი თვალი ამიტომ წამოვდექი–ჯეიკ არ დაიწყო რაღაცეები ეხლა, ჯონგუკთან მივალ და მოვალ.–ჩემდა გასაკვირვად დამთანხმდა და თვალების ცეცება დაიწყო, მე კი ჯონგუკთან მივედი.–ჰეი..
-ელენა? შენი მეგობარი აქ იხდის დაბადებისდღეს?–თავი დავუქნიე.–ძალიანკარგი–გაეცინა და ამათვარიელა— სასმელს დალევ? ნამი ამწამს გავიდა მეგობარი უნდა ვნახოო...
–ნამიც აქარის?–თავი დამიქნია.
-ნუ მარტო არ მინდოდა წამოსვლა ამიტომ ნამი წამოვიყვანე, დიდიხანია ვიცნობ და ასეთ ადგილებში ვერ მოიწყენ მასთან ერთად–გამეცინა. და ჯეიკს გავხედე. პირი ღია დამრჩა რადგა ნამი დავინახე გვერდით იჯდა, იცინოდნენ და ჭუკჭუკებდნენ.
-ჯონგუკ წამოდი, დავჯდეთ–ხელი ჩავვლე და ძალით მივიყვანე ჩემი და ჯეიკის ადგილას.—უი ნამი აქ ყოფილხარ შენ რა სასიამოვნოა–გამეცინა და ჯეისკ გავხედე–ჯეიკ ეს ჩემი უფროსი ჯონგუკია.
-სასიამოვნოა–ხელი ჩამოართვეს ერთმანეთს, და როგორც აღმოჩნდა ჯეიკი იმდენად გართული იყო ნამისთან საუბარში რო ყურადღებას საერთოდ არ მაქცევდა.–ელენა რამეს დალევ?–თავი დავუქნიე.
-რაც გინდა იმას–გაეცინა და წმაოდგა, მე კი ფეხი ძლიერად მივარტყი ჯეიკის ფეხს.–უი ძაან შემთხვევით. ბოდიში.
-ელენა ჯონგუკი სად დაგეკარგა?–ირონიულად მკითხა
–სასმელს მყიდულობს და ვიღაცა ნაშებს არ ეფლირტავება–გავუღიმე.
არაფერი უთქვამს, პირიქით ნამისთან უფრო ახლოს მიიწია, ჯონგუკმა კი კოკტეილები მოგვიტანა.
