Nasa salas kami.
Kumpara sa labas, mas kakaunti ang tao dito. Mas tahimik din. The house remain clean also. Talagang malinis sila.
Bago pumasok ng tuluyan ay tinanong ko muna si Ceasar kung saan ang banyo dahil naiihi ako. Even their comfort room screams elegance. What I mean by elegance is that it is classy looking.
Pag labas naman ng banyo ay salas agad ang makikita mo. May mahabang beige na sofa at sa dalawang gilid nito ay may pang isahang sofa naman. Sa gitna ay may hindi kalakihin na lamesa with a flower vase.
Ceasar's father is wearing a normal light blue polo paired with black trousers. As far as I can remember, his father is an engineer. Hindi ko lang alam kung anong klaseng engineer dahil naririnig ko lang naman ito noong elementary ako.
"Ceasar can you freshen up a lil bit? Amoy ko ang alak sa damit mo." saad ng ama niya.
I can see Ceasar smelling himself. Inamoy nito ang kanyang damit at parang tinatansya kung talaga ba'ng mabaho siya.
"Hindi ka pa kilala ng kaibigan ko. 'Di ko siya puwedeng iwan dito, dad. Mahihiya 'to sayo."
His father made a small smile. Nakaupo si Ceasar sa pang-isahang upuan katapat ang kanyang ama. Ako naman ay nakaupo sa mahabang sofa.
"Liezel Rayos. Rayos. Rayos, right?" bumaling ng tingin saakin ang ama niya.
"Opo." I shyly answered.
"Kaninong anak ka?"
That question made me nervous. Asawa siya ni tita Bianca. Is it possible that he knows the backgroud of my mother and her wife? Of course he knows.
"Daughter of tita Marisse, dad." boses ni Ceasar bago pa ako makapagbitaw ng salita.
"I didn't know her. Wala akong kakilalang Marisse ang pangalan. Sigurado akong maganda ang mommy mo. Ang ganda mo, eh." ngumisi ng kaunti ang kaniyang ama.
"Wag mo ng bolahin, Dad." tutol ni Ceasar.
He didn't know my mother. Halatang hindi ito sinasabi ng asawa niya. Even Ceasar didn't know what happened on why does my mother and his mother have a conflict. Neither did I. It seems that the two keep it a secret. I'm starting to became more curious.
"Ano Ceasar? Balak mo na bang ligawan 'to?" napaigtad ako sa tanong ni tito.
"May mga kaibigan ka rin namang ibang babae ah. Bakit si Liezel lang ang ipinakikilala mo saakin? What so special about this girl huh?" nanunuksong ngiti ng ama niya.
Napakamot sa batok si Ceasar. "Kakilala ko na siya elementary pa lang. Ngayon lang kami naging malapit. We are both HUMMS student." sagot niya.
"Yes po. I took HUMMS kasi gusto ko po mag abogado." dadag ko.
"You can get to know each other more. Lalo na pag dating ng college. Ceasar would also take pre-law courses out there." hindi nawawala ang tingin saakin ng ama niya.
"I really wanted to take medicine, dad. Baka mag medtech na lang muna ako. I mean, it's okay. Kahit ano namang course sa college ay puwede mag law school." I can hear the sense of hope in his voice.
"Sundin mo ang gusto ng ina mo. Bianca wants the best for you, kid." tito gave an ecstatic face on Ceasar.
"Kahit sa college man lang. Maranasan ko man lang na mapag-aralan ang medisina. Pagbigyan niyo na ako, dad. I promise to go to law school after. Just let me take my one lost dream." Ceasar's tone of voice became down and hopeless.
BINABASA MO ANG
Reach The Top
Teen FictionLimited chapters only. I stopped writing this. Apologies, my loves. Awards, medals, certificates, recognitions, and many more are the only thing Liezel Rayos wants in her life. Second place is not enough for her because being first in everything is...
