Reach The Top

Chapter 9

These two boys are making a scene here in the cafe.

Pinagtitinginan kami ngayon ng mga tao dito. I can here all the murmurs. Karamihan pa naman ng mga nakatambay dito ay kaparehas ko ng eskuwelahan. Mga junior high school students, pero siguro akong kakilala ako ng mga ito.

"As if takot ako sayo, dude. Ano 'to cafe mo?" binitawan ni Theo ang kamay ko at unti unting lumalapit kay Ceasar.

Ceasar remain seated. Sipping his coffee like nothing is happening. Ni hindi man lang natitinag sa inaakto ni Theo.

Bago ito magbitaw ng salita, kinuha niya ang vape na nakasabit sa kaniyang leeg. He take an inhale from it and blows it on the air. Pagkatapos noon ay nagnakaw ito ng tingin saaking mata.

"Ganda ng laptop mo. Saan mo 'yan nabili?" Ceasar coldly ask Theo.

"Does it matter? Buksan mo itong pintuan bago ko pa ibato 'to sayo." at doon ay itinaas ni Theo ang kanyang laptop at umaktong ihahagis kay Ceasar.

"Edi ibato mo. Puwede kang sumabay kung gusto mo." Ceasar sarcastically laugh.

Ceasar is a type of person you don't want to battle with. Hindi ito nasisindak sa kung sino-sino. Tambay sa labas. Magiinom. Nagbibisyo. Panigurado akong pala-away din ito.

Mukhang hindi nakapagtimpi si Theo. Kaya naman, ito na ang kusang lumapit kay Ceasar upang sampulan ng isang suntok na sumala naman. Ceasar defended him self in a matter of seconds.

"Damn, dude. Bobo ka na nga sa research, pati ba naman sa pakikipagsuntukan?"

Lahat ng barista at waiter dito sa cafe ay naalarma sa ginagawa ng dalawa kaya inawat ng mga ito si Theo.

"Sir, itigil niyo na po 'yan. Gustuhin man namin tumawag ng pulis dahil sa pagiging manyakis niyo, ngunit mga menor de edad pa po kayo. Umalis na po kayo ang iwan niyo na ang babae. Huwag na po natin palakihin ang gulo." sabi ng isa sa mga nakakatandang tauhan dito sa cafe.

"Theo, please. Leave." pakiusap ko gamit ang mababa kong boses.

Napipilitan at nababalot man ng galit ay padabog na umalis si Theo ng cafe. Ang mga ka-team niya na nanunuod sa view deck ng second floor ay nagbabaan din. Halata sa mga ito ang takot sa mukha habang palabas.

Nakita kong tinatapon ni Ceasar ang kaniyang naubos na inumin sa basurahan. Umaastang parang walang nangyayari habang papalapit saakin bitbit ang kaniyang bag.

"Disgusting. Tsk." mahinang boses galing sa bibig niya.

"Akala ko ba umalis ka na dahil sasama ka sa tropa mo. Ano at nandito ka?" I ask him out of curiosity.

"You're so ungrateful. Hindi man lang nagpasalamat saakin." inirapan ako nito.

"And how did you know?" my eyes narrowed.

"I was waiting for Pharoah to pick me up. Habang nagiintay sa labas, rinig ko ang usapan ng mga 'yon. His teammates are teasing that guy to you." his jaw clenched.

"At pinasara mo ang cafe ng dahil lang don?" I raised a brow.

"Lang? Nila-lang mo lang yon, Zel? Zel, that guy will take advantage of you for God sake!" iritado ang boses nito.

"Kaya ko ang sarili ko, Ceasar. Hindi ako bata." paliwanag ko habang nilalabanan ang kanyang nagagalit na mata.

There was a moment of silence in the atmosphere. Pareho kaming natahimik at hinayaan na ang mga mata ang magusap.

"Pinoprotektahan lang kita."

He whisper in the air and suddenly looks down. His biting his lips and his apple's adam moves a little.