Çağatay
Evet. Artık ev halkına şu olayı söylemem lazım.
Alex yeniden harekete geçmişti ve nerden geldiğini bilmediğim bir cesaretle direk eve saldırmayı planlıyor.
İşin anlamadığım tarafıysa neden bu planı açık açık ortaya koyuyor?
Mutfakta çiğ eti hafif bir şekilde pişiriyordum. O sırada Barış girdi içeri.
"Günaydın." Şu adamdaki hayat enerjisi bende olsa varya... Tabi buldu hayat enerjisini... Neyse.
"Günaydın. Rahat mıydınız Kadenle."
Evet ikisi birlikte yatıyordu. Barış orda yer yok demişti. Başka yalan uyduramamıştı sanırım.
"Hm hmm gayet hoştu. Utangaç minik biraz naz yaptı ama en son uyuttum onu."
Dolaptan bir şişe kan alıp keyifle içmeye başladı.
Bende nerdeyse hala çiğ olan eti tavadan alıp tabağa koydum.
Şu olayları düşünmekten iştahımda kesilmişti aslında.
Masanın başında dalmış olmalıyım ki barışın elini omzunda hissettim.
"İyi misin? Yesene yemeğini."
"İyiyim. Ama sizinle konuşmam gereken bir konu var. Herkesi buraya çağırır mısın."
Telaşlı halim onuda telaşlandırdı. Hafifçe kaşlarını çatıp yukarı çıktı.
Bende masaya oturup yeniden düşünmeye başladım. Birşeyler yapmazsak son üç eve olan gibi burasıda patlayacaktı...
Barış
Çağatay telaşla konuştukdan sonra onu çok sıkmamak için hemen dediğini yapmak üzere yukarı çıktım.
Herkesi aşağı çağırdıktan sonra tek kişi Kaden kalmıştı.
Hafif bir tebessümle odama girdim. Kaden etrafı toplamış masamda resim yapıyordu.
Yavaşça yanına gidip ne çizdiğine baktım.
Beni çizmişti. Yüzümün her ayrıntısını ezberlemiş gibi çizmiş. O kadar güzel olmuş ki resim...
"Çok güzel olmuş."
Korkuyla yerinden sıçrarken hemen elini tutup okşadım... Tamamen refleks.
"Korkma Kadenim. Çok güzel çizmişsin."
Bana hafif bir tebessümle baktı. Sanırım hala uykusu vardı. Tabi bütün gece beni izleyince böyle olur tabi.
Aklıma gelenlerle gülümserken Kaden yerinden kalkıp kapıya yöneldi. Bende onu takip ettim.
Sanki içimi okumuş gibi aşağı inmeye başladı.
"Kaden... Bana bakar mısın."
Merdivenlerde durup aniden bana dönünce tökezledim.
Kaden beni tutmaya çalıştı ama o da benimle birlikte yere kapaklandı.
"Ah!"
"Kaden! İyi misin."
"Napıyorsun ya. Ne diye seni tutmaya çalıştıysam..."
Ayağa kalkıp yeniden yürümeye çalısırken bileğini tutarak yere düştü.
"Ah! Hay ben böyle işin."
"Kaden yardım edeyim-"
"İstemiyorum."
Merdivenlerin başında Efe göründü. Bizi öyle görünce telaşla yanımıza geldi.
"Noldu burda! İyi misiniz."
"İyiyim. Bileğim acıyor, beni mutfağa götürür müsün."
"Tabiki... Gel." Efe kadeni kucağına aldıgında gerçekten kalbimin acıdığını hissettim. Onlar gittikten sonra bende ayağa kalktım. Karnımdaki ağrıyla hafifçe öne doğru eğilip inledim.
Ama Şuan hiçbirşey kalbimdeki acıdan daha kötü olamayacağı için yavaşça doğrulup mutfağa ilerledim.
Efe
Kucağımda kadenle aşağı doğru iniyordum. Kaden boynunu göğsüme yaslamış sakince nefes alıp veriyordu. Mutfağa girdiğimde herkes ordaydı. Barış hariç.
Kadeni koltuğa koydum ve yanına çömeldim.
"Neresi acıyor."
Gözleri dolu dolu cevap verdi.
"Bileğim acıyor. "
Lara yanıma gelip ilk önc benim yanağımdan öptü. Bu kızı seviyorum ben.
Sonra Kadenin yanına oturup saçlarını sevmeye başladı.
"Sen vampirsin kuzum. Birazdan geçicektir emin ol. Sadece biraz acıyacak tamam mı."
"Tamam." Kaden gözlerini kapatıp kendimi birazdan olacaklara hazırladı. Bileğini yavaşça döndürüp yerine sabitledim.
"Aaaahhhh-"
"Geçti geçti."
Çağatay
Kadenin ufak çaplı sağlık sorununu halletikden sonra herkes masada yerine oturmaya başladı. Ben ise barışın yolunu gözlüyordum.
Barış içeri karnını tutarak girince kaşlarımı çattım. Yavaş haraketlerle masaya oturdu.
"İyi misin? Karnın mı ağrıyor."
"İyiyim. Başlıyabiliriz. Çok beklettik sizi."
"Pekala.."
Göz ucuyla Kadene baktığımda Barısa bakıyordu.
"Alex'in yeni bir planı var. Bunu neden böyle açık açık belli ettiğini bilmiyorum ama bir planı var ve bu plan tamamen bizimle ilgili. Eve direk olarak bir baskın yapmayı planlıyorlar. Azıcık bir araştırma yapan biri bile çok çabuk öğrenebilir bu planı. Neyse. Öğrendiğimize göre bizimde birşeyler yapmamız gerekiyor. Bir fikri olan var mı."
Herkes bana bakıyordu. Yeniden bir saldırı olacağı haberi kimseyi memnun etmemişti. Yeni saldırıdan çıkmış Kaden Lara ve Efe bundan hiç hoşlanmamışlardı.
Barış ayağa kalkıp birşey söyleyeceği sırada cam patlama sesleri geldi.
Herkes aynanda ayağa kalkarken barış kadenin yanına, Lara ise efenin yanına gitti.
İçeri onlarca vampir girerken benim yaptığım tek şey izlemekti. Tabiki böyle birşey olacağını tahmin ediyordum.
En önde bize sırıtarak bakan Alexi gördüm.
"Buraya kadarmış Çağatay."
Derin bir nefes alıp ayağa kalktım.
Yeniden sahalara dönüyordum.
Vampir formununu alırken gülümsedim.
Beni gören herkes vampire dönüşmeye başladı.
Sonrası kaos...
Bitti.
Ben bu bölümü sevmedim ya. Güya kaos yazıcam Kaden ve barış oldu yarısı.
(Şöyle bir hikayeyi karıştırayım dedim yazım hatalarını düzeltmekten hikayeye bakamadım.)
Neyse diğer bölümde savaş olcak.
Bu arada sıkıcı mı ilerliyor?
Öyleyse söyleyin.
Görüşürüz, byee 💓💞💗
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Beni Buldu
VampirgeschichtenLara vampirlerden nefret eden bir kızdı. Efe ise Laraya aşık bir vampir. •Yan karakterler de BXB vardır! Ona göre okuyun!• ~Hikaye Laranın Efeden kaçmak için bir dağ evine gitmesiyle başlıyor.~ •Tabiki Lara Efeden böyle kurtulabileceğini düşünmüyord...
