chapter 34 True Love

9.7K 224 6
                                        



LOVE is sweet when its NEW.
But it is sweeter when its TRUE.

Para akong batang tumatakbo at umiiyak na naagawan ng laruan.
Hindi mapigilan ang pagmalisbis ng mga luha ko na may sariling isip sa pag uunahang tumulo mula sa aking mga mata.

At ang mga kamay ko na sabik na mahawakan at mayakap si Stan.

No hesitation, No doubt, I hug him tight, as if his going to vanished instantly.

" i thought youre gone" humihikbi ko pang sabi sakanya habang nakayapos ang mga braso ko sa malapad nyang dibdib. " But you know...i never lose hope, and im so scared... im scared thinking youre gone." dagdag ko pa.

" Kailangan pa palang mag crashed ang eroplano na sinasakyan ko, para marealized ng baby ko na natatakot syang mawala ako. That cause a million baby.. But i dont care.. As long as your here.. With me" he said with a smirked on his face.

"Im sorry.. for making this things happen to us, im sorry for running away, for being close minded, which is i know its unfair for you." Iniangat ko ang mukha ko para magtama ang aming mga mata.

I think this is the right time to ask, its now or never! with a wet palm and cold feeling.

" Will you still accept me? Does the offer before you left me at my unit stand still?" Tin asked nervously.

Stan chuckled." What offer?"

Tin look down and said " i understand, you forget. Its my fault. I just-" hindi nya na natapos ang sinasabi dahil bigla nalang syang hinalikan nito, mariin sa umpisa " gad, i miss you" Stan said, and kiss her again wildly yet sweet, Of course she also kiss him back with the same ferocity.

Habol hininga naghiwalay ang kanilang mga labi.

" Tin.. How i miss you so much.. Yes.. the offer is standing still. And yes i am glady accept you open arms..And im so happy that you also wanted me back in your life." Stan holding her hands.

" But promise me you will never run away from me, Because..." Inilapit nya ang mukha nya sa mukha nito.
" Look at me in my eyes baby.." kaya naman itinaas ko ang mukha ko at tumingin dito ng deretso.

" I will not allow that to happened again..Because I Love You Ms Locsin. I love you like eternal. I never thought that this is Love until i met you and you left me. Love is not my thing, But you awaken my Loner Heart."

Parang sasabog ang puso ko sa Saya.

" I love you too Mr Villegas. I promise I will not leave you, not until you say so." Tugon ko. Walang pagsidlan na kaligayahan ang nararamdaman ko.

Finally.. mahal nya ko.

" Thats not going to happen, like i've said i will not allow you to leave me, now that you said you love me back." Stan grinned at me..

Tumayo ito mula sa hospital bed at lumapit sa isang cabinet ng hospital. Ako nama'y umupo sa gilid ng kama at nag-antay. Hinayaan ko lang ito hanggang sa matapos ito sa hinahanap mula sa cabinet at lumakad pabalik sa akin.

Huminto ito mismo sa harapan ko at hinawakan ang dalawa kung mga kamay. At matiim na tumitig sa akin.

" Why?" Tinaasan ko ito ng kilay.

" What? your acting weird..are you okay?" i asked him worriedly.

Walang sagot..Ilang minuto din itong nakatitig lang sa akin. Kinabahan na ako, baka epekto na ito ng aksidente sa kanya. Pinagpapawisan na ang mga kamay nito at medyo malamig ang mga kamay nito habang hawak nya ang mga kamay ko, kaya naman tumayo ako para tumawag ng doktor, pero pinigilan nya ako at pinaupo ulit.

Unti-unti itong lumuhod at may kinuha sa bulsa ng kanyang hospital gown.

" I know this not the appropriate place to ask you this, but i think this is the time. I cant bear anymore a single minute without you in my life so..
Ms Tin Locsin..My Baby..My Queen...
Will you marry me?.." Binuksan nito ang isang maliit na kaheta at iniluwa nito ang isang napakagandang singsing na kumikinang ang gitnang bato at napapalibutan ng maliliit pang mga bato. Its a diamond ring.

Im in shock and stilled in the situation, i cant even speak a single word. My tongue lost its purpose , its like its cut in that moment. Nanubig ang gilid ng mga mata ko pero para itong nanigas katulad ng katawan ko.

" Hey..will you be my wife for the rest of my life, until im out of breath?" Stan asked again

" Baby please Say something.." Nagmamakaawa na nitong sabi.

Dahil im out of words, tumayo ako at pumantay sa kanya habang ito ay nakaluhod parin.

I cupped his face and nodd to him..
"Yes... Ofcourse its a yes.." finally i blurted out the words i wanted to say.

Tumayo ito at binuhat ako..
"Yes... Its a yes..." Ibinaba nya ako at may pasuntok-suntok pa sa hangin.

" Ohhh... you make me the most happy man in the whole world my Queen... I love you...I love youuuu..." Hiyaw nito..

My Loner Love #Wattys2015Mga kuwentong kahuhumalingan mo. Tumuklas ngayon