New Beginning

Chapter 12

" မပြီးသေးဘူးလား ဝန်ဘင်းနီး "
နှုတ်ခမ်းလေးစူကာ သူ့ကို မေးလေးထောက်ရင်း ကြည့်၍မေးလာသော ဆောင်ချန်းဟျောင်းကြောင့် ဝန်ဘင်းပြုံးမိသည်

" ခဏလေးနော်ဟျောင်း ဒီတစ်ပုဒ်ပြီးရင် ပြီးပြီ "

" အရင်အပုဒ်တွေတုန်းကလဲ
ဒီလိုပဲပြောတာကိုကွာ "

နှုတ်ခမ်းစူတာအားမရလို့ ခြေထောက်ကိုဆောင့်ရင်း အပြစ်မရှိတဲ့ ကြမ်းပြင်ကို တဒုန်းဒုန်း တဒိုင်းဒိုင်းနဲ့ လုပ်လိုက်သေးတယ်

" ဟျောင်း အခုကစာကြည့်တိုက်မှာနော် 
ကျောင်းသားဥက္ကဌ ကိုယ်တိုင်က ဆူဆူညံညံတွေလုပ်နေရင် လူမြင်မကောင်းဘူးလေ "

ဝန်ဘင်း ဆူသလိုနဲ့ သတိပေးလိုက်သဖြင့် ဆောင်ချန်း ခြေဆောင့်ရာမှ ရပ်လိုက်ကာ ဆူပူတ်ပုတ်နှင့် သူ့အားကြည့်နေလေသည်..

ဝန်ဘင်း စိတ်ပျက်သလိုပုံဖြင့် သက်ပြင်းချမိပေမယ့်  သူကိုယ်တိုင်သတိမထားမိလိုက်ပဲ အပြုံးတစ်ခုက သူ့မျက်နှာပေါ်၌ ထပ်ပေါ်လာသည်

အရင်တုန်းကသာ သူ့ဆီ တစ်ယောက်ယောက်လာပြီး ဆောင်ချန်းက ကလေးဆိုးကြီးလိုပဲ
အရမ်းရစ်တတ်တာလို့လာပြောရင် အဲ့လူကို 'ဒီလောက်အရွယ်နဲ့မလိုက်အောင်ရင့်ကျက်နေတဲ့ သူက ကလေးဆိုးလိုနေမှာတဲ့လား မင်း သောက်ရူးပဲ ' ဆိုပြီး ဆဲလွှတ်မိမှာ..

ဝန်ဘင်း ဆောင်ချန်းနဲ့ အနီးကပ်နေတာ ကြာလာလေလေ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ ဆောင်ချန်းရဲ့ပုံစံအစစ်အမှန်တွေကို ပိုပိုမြင်ရလာလေလေပဲ..

ဆောင်ချန်းဟျောင်းက တခြားကျောင်းသားတွေရှေ့မှာဆိုရင် တည်ငြိမ်ပြီးရင့်ကျက်တဲ့ aura တွေထုတ်လွှတ်နေပေမယ့်  ဝန်ဘင်းနားရောက်လာရင်တော့ တက်ကြွနေတဲ့ ပါပီလေးတစ်ကောင်လို ဖြစ်သွားတော့တာပဲ..

တစ်ခါတစ်လေ ဒီလိုကြည့်ကောင်းတဲ့ ရုပ်ရည်နဲ့သူ့ဟျောင်း က ဒီလိုရော ချစ်ဖို့ကောင်းတတ်သေးတာလားဆိုပြီး ဝန်ဘင်းအံ့သြမိတယ်..
လောဘကြီးတယ်လို့ ထင်ရင်လည်းထင်ပါ ဆောင်ချန်းရဲ့ ဒီလိုပုံစံလေးကို ဝန်ဘင်း  သူတစ်ယောက်တည်းပဲ မြင်ချင်မိတယ်..ကောင်းတဲ့အရာတွေဆို မျှဝေရတယ်လို့ ပြောကြပေမယ့် ဆောင်ချန်းရဲ့ ဒီလိုချစ်စရာကောင်းတဲ့ ဘက်ခြမ်းကိုမြင်ပြီး ကောင်မလေးတွေပိုသဘောကျလာကြမှာကတော့ ဝန်ဘင်းအတွက် ကောင်းတဲ့အရာမဟုတ်တာမို့ ဝန်ဘင်း ဘယ်သူ့ကိုမှပေးမြင်ခိုင်းဖို့စိတ်ကူးမရှိပါဘူးနော်