Star & Moon

★4★

Eve dönmek= İşkence

Bu denklemi çok önceden çözdüm. Pek işe yaradığını söyleyemem. Engel olamıyorum. Artık içimde tanımlandıramadığım bir duygu da vardı.

Kırgınlık.

Büyük bir kırgınlık.

Ve yavaş yavaş evrilen bir kırgınlık.

Sirius'a karşı olan büyük bir kırgınlık.

Beni, bizi bırakıp gitmesi üzücüydü. Buna zaten üzülüyordum. Fakat bana o son söyledikleri o kadar derin bir yara açmıştı ki annemin bizi eğitmek için kullandığı lanetler az kalıyordu yanında.

Ya da Potter'a kardeşim demesi mesela. O da ayrı bir yaraydı.

'SENDEN NEFRET EDİYORUM CAPELLA LYRA BLACK! SENDEN VE GERİ KALAN TÜM ÖLÜM YİYEN ARKADAŞLARINDAN NEFRET EDİYORUM!'

Sözleri tekrar ve tekrar kulaklarımda yankılandı. İnadına yanımdan geçerken Potter'a, 'Tek kardeşim.' demesini. Nefret dolu bakışlarını. Beni üzmek için her yolu denemesini unutamıyordum. Bu sene onu görmeyecektim. Bir daha hiç göremeyecektim muhtemelen. Yolda karşılaşsak iki yabancı gibi yollarımıza devam edecektik. Ben onun kardeşi değildim artık. Ama benim hala bir abim vardı. Ve onu hala önemsediğim için çok kızgındım kendine.

"Capella, yarın Lord seninle görüşmek istiyor." Annemin sesiyle birlikte tabağıla oynamayı bırakıp ona döndüm. "Peki." Dedim düz bir şekilde. Regulus'da bize bakıyordu. "Bu bir toplantı değilmiş ama." İşte bu garipti. Sadece benimle mi görüşmek istiyordu? İyi de neden? "Peki." Kendimi tekrar ettim. Bunu o da bilmiyor olmalıydı. "Birdeirde..." Bu sefer babama döndüm. "... artık 17'sin ve senin için annen çok uygun birini buldu." Kaşlarımı çattım. "Kesinlikle! Barty Crouch Jr." Hem benim hem de Regulus'un gözleri hayretle açıldı.

Barty, Regulus'un en yakın arkadaşıydı. Aynı sınıftaydık. "NE?!" Bağırdım. Babam yumruğunu masaya vurdu. İçimden o yumruğu tutup bükmek istedim. "Saygılı ol!" Bağırdı bana. Annem devam etti. "Evet. Mrs. Crouch ile çoktan anlaştık. Mrs. Crouch Bakanlık'ta yüksek bir mertebeye sahip. O da bir Ölüm Yiyen. Bakanlığa sizabilir, Lord'a daha iyi bilgiler sunup yerini garanti edebilirsin!" Dona kaldım. Annem hala konuşuyordu.

"Hem, Black ailesi için bu çok iyi. Eminim onlar da bunu isteyecektir." Sinirden gözüm seğirmeye başladı. "Yapmayacağım." Sakin kalmaya çalışıyordum. "Sana soru sorduğumu hatırlamıyorum." Yumruğumu o kadar sıkıyordum ki canımı yakıyordu.  "Kiminle evleneceğimi ben seçeceğim!" Ne kadar çalışsamda öfkemi gizlemeyi pek başaramamıştım. "Capella Lyra Black! Saygılı ol yoksa-" onun lafını bitirmesini bile bekleyemedim. Patladım.

"YOKSA NE?! Yoksa sinirlenir misin? Kızar mısın? Bana lanet mi atarsın? Hm? Ne yaparsın? Ben reşit bir cadıyım. Ne yapacağıma da ben karar verebilirim. Tıpkı kiminle evleneceğime benim karar vereceğim gibi." Tek sorun asamın yanımda olmamasıydı. Parlak sarı ışın bedenimle buluştu. Çığlık atmak istedim. Gözlerim sulandı. Bağırmamak için dişlerimi dudağıma bastırdım. "Dur!" Regulus'un sesiydi bu. "Yapma! Devam etme! Onun canını yakıyorsun!" Kontrolsüzce titremeye başladım. "Onu savunma Regulus! Terbiyesiz kızlar cezalandırılır. Bunu hak etti." Yinede annemin sesindeki soğukluğu duyuyordum.

"Dur!" Regulus'un ayağa kalktığını fark ettim. Net göremiyordum ama kolunu öne doğru uzatmıştı. O asasını yanından ayrılmazdı. "Ne yaptığını sanıyorsun Regulus?!" Gözlerim kapanıyordu. "Laneti. Kaldır. Dedim sana." Sonra... Karanlık.

Gözlerimi araladım yavaşca. Her yanım ağrıyordu. "Capella?" Regulus'un kucağında yatıyordum. "Regulus?" Bodrumdaydık. "Özür dilerim. Denedim ama-" hızlı hızlı konuşmaya başlayınca onu böldüm. "Bu senin sorunun değil. Senin burada olmamam gerekiyordu hatta." Doğruldum. "Hayır. Seni zorla evlendirmelerine izin vermeyeceğim. Bu benim de sorunum. Sen benim ikizimsin." Gözlerim dolmaya başlamıştı. Hızla sildim. "Ne kadar oldu? Biz buraya gireli." Konuyu değiştirdim. "5 saate yakın. Annem yakında seni çıkartır. Lord'a gidecektin." Yüzümü buruşturdum. "Sonra geri kapatacağına eminim."

Öyle de oldu. Annemin zoruyla çıkartıldım oradan. Simsiyah giydirilip aşağı indim. Halsiz hissediyordum. Çok halsiz. Annemin dediğine göre gideceğimiz yere cisimlenilmiyormuş. Bu yüzden yakın bir yere cisimlenip yürüyecekmişiz.

Burası bir muggle kasabasıydı. "Uzun bir yürüyüş olacak." Başımla onayladım. Kafamdaki morluğu saçım ile gizliyordum. Vücudumun bazı kısımları mordu. Kollarım, bacaklarım, boynum, başım. Uzun kollu ve boğazlı bir kazak giymek sorunda kalmıştım bu sıcak havada.

Bir caddeden geçiyorduk. Kafeler vardı. Birinde oturup saatlerce kitap okumak geldi içimden. Evde büyük bir kütüphanemiz vardı. Hogwarts'ta bulunmayan kitaplarla doluydu. Evin üzerine öyle bir büyü vardı ki dışarıdan boyutu ne kadar küçük gözükürse gözüksün içi çok büyüktü. Muggle caddesine açılan kapıyı sadece Black kanından olanlar açabiliyordu. Bir Black ailesi üyesi iseniz evin içinde bir oda yaratabiliyordunuz ve bunu sadece siz biliyordunuz. Tabii ben bu güne kadar bu özelliği asamı kullanamadığım için hiç kullanmadım ama artık akımın bir köşesinde duruyor.

Bır köşeyi daha döndüğümüzde kalbimin teklediğini hissettim. Sirius oradaydı. Yanında arkadaşları vardı. Potter ve Lupin. Annem de onları görmüş olacak ki sol kolumu tuttu. Sirius muhtemelen ona baktığımı hissederek bana baktı. Bakışları ciddileşti. Gözlerinde aynı nefreti görmek acıtmıştı. "Odaklan Capella!" Annemin sesi transtan çıkmamı sağladı. Fakat şimdi arkadaşları da bana bakıyordu. Lupin'in gözünün, annemin tuttuğu ama benim tutmadığım ellerimize kaydığını gördüm.

Bir anda esen rüzgar ile saçlarım geriye savruldu. Hızla boş olan elimle saçlarımı tutup tekrar morluğu kapattım. Öncekinden çok daha hızlı bir şekilde yürümeye başlamıştım. Görmemiş olmalarını umdum. Gerçi, görseler bile umurlarında olmazdı. Üçü de benden nefret ediyordu sonuçta. Neden önemseyeceklerdi ki?

Bu kitap MrsRiddl3 iş birliği ile yazılmıştır

Aslında konuyu beraber bulduk ve ayrı ayrı iki kitap yazıyoruz bu konu üzerine

Yani gidip bakarsanız sevinirim

Teşekkürlerrrr