Öğle arası zili çalınca bıkkınlıkla nefesimi verdim. Bugün çok sıkıcı geçmişti. Hiçbir teneffüsü kendime ayıramamıştım.
Normal hızda ders araç gereçlerimi toplayıp çantama koydum. Okuldan çıkarak hızlı ama normal adımlarla eve doğru yürümeye başladım. Evim okula yakın olduğu için öğle yemeklerini evde yerdim.
Kapıdan içeri girdiğim gibi ceketimi çıkarıp direkt mutfağa ayak bastım. Dün akşamdan kalmış olan taze fasülyenin saklama kabı olarak konulmuş olan küçük tenceresini buzdolabından çıkarıp ocağın üzerine koydum.
Yeterli ısıya geldiğini anladığımda ocağı kapatıp tabağa bana yetecek kadar koydum. O sırada giriş kapısının sesi duyuldu. Hızlı adımlarla yanıma gelen Alp "Bana da koy." dedi.
Ellerini yıkamak üzere mutfaktan ayrıldığında arkasından seslendim.
"Kendin koy ben hizmetçin miyim?"
"Sen ne kadar kötü bir ablasın. Küçük kardeşine bile bakmıyorsun."
"Yedinci sınıfa giden kardeşimin küçülüp cebime girmediği kalmıştı zaten."
Konuşurken Alp da masada yerini alarak yemeğine başlamıştı.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
HARİKULADEYİM
Fiksi RemajaTexting olarak başlıyor sonra normal hikaye olarak devam ediyor. Harika, TÜBİTAK projesine katılmasıyla hayatına yeni insanlar girer. Böylece Harika'nın geçmişini öğreniriz. Harika ve çilekeş olan hayatı geleceğe doğru çilekeş olmaya devam etse de y...
