Chapter 13

1.5K 25 1
                                        

R-18+

NAKAHIGA ITO sa aking mga hita. Mukhang kumalma na rin ito dahil nakapikit lamang siya habang may tissue pa rin sa may ilong niya. I really didn't expect him to react like this. Ang buong akala ko ako ang na nose bleed dahil sa stress, ni hindi alam pwede pala talaga mangyari sa totoong buhay, nakikita ko lamang ito sa mga palabas, mostly sa anime na sa subrang pagka obsessed ng lalaki ma nonosebleed siya.

"Are you okay?" I asked, saglit lang itong tumango, minulat nito ang mga mata kaya nagkasalubong ang mga titig namin. He's gaze is gentle, malayong malayo kanina sa itsura niya nu'ng nakagapos ako.

I blushed, napaiwas ako ng tingin at sinubukan kalmahin ang sarili. Shit! Wala pa nga siyang ginagawa kinakabahan na ako.

"You.. You want to say something?" pag iiba ko ng usapan, narinig ko itong bumuntong hininga kaya binalik ko sa kaniya ang aking tingin, he closed his eyes.

"I guess... I have nothing to hide now. You saw it."

"What's going on?"

"I.. also don't know." Napahilot ito sa  sintido, umayos ito ng pagkakahiga sa hita ko at niyakap ang bewang ko, nakaharap na siya ngayon sa tyan ko so I can't see his face.

"My mind was completely blank whenever I was doing those things,  my body was moving on his own." Mas humigpit ang pagkakapit niya saakin.

"Do you have any idea, they might have done something?"

"Yeah... The first time it happened, they injected something on me while I was sleeping and when I woke up in the morning I had so many hickeys all over my body." Kaagad napakuyom ang aking palad.

They took advantage of him.

"H-How old were you that time?" I asked, he paused for a second before looking at me. Tinapangan ko ang pag titig sa kaniya, he juct chuckled before getting up, umupo ito sa tabi ko.

"Thirteen, I guess? I can't remember anything." Hinawakan nito ang nakatulalang mukha ko. "Let's kiss again..."

Akmang ilalapit na sana nito ang mukha saakin ngunit umiwas ako dahilan para magsalubong ang mga kilay niya.

"Why are you so calm?! What they did was a crime, Seven! You were a minor! Now that you are an adult you can't just let them act like nothing happened!" Bakit ba napaka kalmado lamang niya? He didn't try reporting them sa pulis? Oh 'di kaya magsumbong sa kakilala—

"'Cause I don't know what's real or not." He sighed, nagtatakha ko naman itong tinitigan. "As you can see, I did some crazy things, I almost killed many people, I even threatened you before right? Those are the side effects of those stupid things they injected on my body. Isa na rin ang side effect ang illusion and memory loss. I don't even know what I am saying right now, if this is actually real or my head was just making this up."

"Do you think I am not real?"

Nakita ko ang pagbago ng emosyon nito, naging seryuso siya. "You are real." Madiin niyang usal.

I sighed to calm myself, I am not an investigator but hearing this things from Seven, hindi ko maiwasang mangialam at alamin ang totoong ginawa nila sa kaniya.

"What's your plan?" I asked.

Nakita ko ang paglunok nito bagp tumingin sa mga labi ko. "Let's kiss."

Kaagad nanlaki ang aking mga mata at sinamaan ito ng tingin, he's biting his lower lips para pigilan ang sarili na ngumiti.

"Umayos ka nga..." Pairap na usal ko, he really can't take this seriously.

His Dangerous ObsessionTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon