His Dangerous Obsession

Chapter 18

R-18+

Nang makarating sa condo ko ay tulala pa rin ako, nakatitig lamang ako sa magkadikit naming kamay ni Seven. Hinila niya ito papunta sa labi niya at hinalikan ang kamay ko.

I smiled weakly, after knowing the truth about his past, hindi nag bago ang nararamdaman ko sa kaniya. I don't think this is not just 'like' I felt for him. I already love him. Mas minahal ko pa siya pagkatapos malaman ang mga katanungan sa isip ko.

"Tell me, what did he do? May sinabi ba siya? Did he hurt you?" sunod sunod nitong tanong, mahina akong natawa bago hinila ito sa kwarto ko, I grabbed my emergency kit. Nilinis ko ang kamay nito na duguan.

"It feels weird," he's staring at me. "You are so quiet, did something happen?"

Umiling ako, "I'm fine."

"You lied to me," may halong pagtatampo ang boses nito, nang matapos gamutin ang kamay niya ay pinukos ko na ang buong atensyon sa kaniya. "You said you were just going to make some report, but when I asked one of the doctor, umalis ka na raw ng maaga."

"M-May emergency lang," napaiwas ako ng tingin.

Pareho kaming natahimik ng ilang segundo. I sighed before hugging him, nakita ko ang saglit nitong pagkagulat ngunit kalaunan ay yumakap din saakin pabalik. Hindi ko alam kung sasabihin ko nga ba sa kaniya ang mga nalaman ko kanina. He still can't remember anything, base sa ugali nito I might trigger something if sasabihin ko sa kaniya. Should I wait until he can remember everything by himself?

"I'm so proud of you—"

"Eleven," mabilis kong inangat ang tingin ko sa kaniya, may nakakalokong ngisi ito sa labi. "You told me that for eleven times."

Mahina naman akong natawa, I didn't even realize that. Nu'ng na sa kotse siguro kami ay paulit ulit ko iyong sinasabi.

"Are you sure you are okay? I'm not complaining that you've told me that many times but I can feel you are overthinking something. You can tell me, Yna." Hinawakan nito ang magkabilang pisnge ko, bumaba ang tingin ko at napatitig sa mapupulang labi nito.

I want to kiss him. I reached for it, nakita ko pa ang bahagyang pag angat ng gilid ng labi niya— he teased me by avoiding his head, mas lumayo ito saakin kaya kanda abot naman ako sa kaniya, sinamangutan ko ito when he start laughing.

I pouted as he reached my lips. As our lips touched, I feel contented. I want him to be happy, I'm ready to give him the world if he ask for it.

Oh God... How can you let this happened to him? Hindi ko maiwasang mapatanong, how can Seven carry all this weight ni hindi ko maisip ang naramdaman niya nu'ng sinapit niya iyon, base sa nakikita ko, he really saw Mr. Villapuerte as a villain, para may mabuntungan siya ng kaniyang nararamdaman, para bang wala siyang kakampe sa mundo. Bakit kasi ngayon lang kami nagkita, if we able to meet earlier, baka iba sana ang ihip ng hangin.

Mas pinalaliman ko ang halik namin. Mahina ko itong tinulak dahilan para mapahiga ito sa kama. "Hey.. Wait..." I can feel his voice were panicking nang pumaibabaw ako sa kaniya.

I chuckled, when I saw his cute reaction. "Gosh... I really love you."

Nakita ko ang pagkagulat sa mukha nito. Wait... What did I say again?

Napatili ako ng pagpalitin niya ang pwesto namin, na sa ibabaw ko na ito ngayon. His face is so full of emotions, namumula ang pisnge at tenga nito. This is the most favorite part of him. Para na rin siyang paiyak kaya hindi ko maiwasang matawa. Does my three words really affected him that much? I mean I can't blame him, sa kaniya nga ay subrang lakas ng impact nu'n saakin. I stared at his green dark eyes. How can someone hurt this innocent man.