Yunan Esintileri

9

Merhabalarr, yeni bölümünüz karşınızda efendimm

Oy verip yorum yapmayı unutmadık, öyle değil mi??

●●●

Karşımda soracağım soruyu büyük bir onay ve dikkatle bekleyen adam, ve de haddime düşer mi düşmez mi bilemediğim için soramayan bir ben.

"Sorun değil, sor hadi."
Beni anlamıştı.

"Bu akşamki adam senden ne almıştı?"
Sorduğum soruyla gelecek olan cevabın beklentisine girmiştim.

Uzunca nefes alıp verdiğinde biraz düşünüp duraksamıştı.
"Önemli değil, hallettik biz onu aramızda."

Verdiği üstü kapalı cevap beni tatmin etmediğinde,"Merak ettim ama," diye ısrar etmiştim.

Verdiğim ısrarın sonucu, ağzındaki lokmayı yutar yutmaz derin nefes alıp konuşmaya başlayan Adonis'ten, bana çok önemli bir şey aktarmasını beklemiştim.

"Araba kiralamıştı bizden. İşi bitmiş geri teslim etmiş, teşekkür etmek için de oraya geldi senin anlayacağın."

'Bizden araba kiralamıştı' derken? Daha ne bilmiyordum acaba?

"Sadece teşekkür yani?"

Dudaklarını büzüp yere odaklanması bitince bedenini ileri alıp kollarını dizlerinden destek alacak şekilde kullanmıştı.

"Normalde sana anlatmış olmam hoş karşılanmayabilir ama anlatacağım," diye anlatırken sadece dilini değil ellerini de kullanıyordu.

"Biraz da hasar vermişler araca onu anlaştık ayaküstü o kadar."

Demek ki o yüzden gergindiler. Gerginlikleri kısa sürdüğüne göre de halletmiş olsalar.

"Anladım anlamasına da, siz kiralık araç mı veriyorsunuz şimdi?"

Boş tabakla boş bardağı birbiri içine koyarken ayağa kalkmıştı ve "Bu kadar soru yetse mi bu akşamlık, bulaşıkları yıkamam gerekiyor da," dediğinde beni ve sorduğum soruyu kibarca reddetmişti.
"İyi bakalım öyle olsun," gülümseyerek söylediğim şeye karşılık, yüzünü dönüp o da bana gülümsemesini göstermişti.
Arkasından kalkıp diğer bulaşıkları da götürmüştüm.

Bulaşıkları tezgâha koyduğumda teşekkür etmişti. Hemen ardından bütün çekmeceleri aramaya başlamıştı. Sıra sıra bütün çekmeceleri kontrol ederken çok ciddi duruyordu.

"Ne arıyorsun?"
Bu sefer sorduğum soru yardımcı olabilmek içindi. Bu nedenle kimse bunun bir soru olmasına aldırış etmemişti.

"Sağ ol, buldum," dediğinde, elinde bir önlük vardı. Sırtına giyip ipini beline bağladığında işini ciddiye aldığını varsaymıştım.

Çekmeceden önlük çıkmış olmasına ayrı şaşkındım. Yerini bilmesi, en azından nerede arayabileceğini bilmesi, bana buraya ne kadar sık uğradığının bir ipucusuydu.

"Bir şey rica edebilir miyim senden?"
Yine ben ve ufak ricalarım...

"Tabii."