𝐀 𝐠 𝐚 𝐢 𝐧 [ 𝐎𝐧𝐠𝐨𝐢𝐧𝐠]

-17-

မနက် 8နာရီမှာ ရှောင်းကျန့်နိုးလာခဲ့သည်။
နိုးနိုးချင်း သူဘေးလိုက်စမ်းတော့
အေးစက်စက် မွေ့ယာက သူကို နှုတ်ဆက်နေခဲ့သည်။

သူလည်း တစ်ချက်ပြုံးလိုက်သည်။ ခပ်နွမ်းနွမ်းအပြုံးတို့နှင့်မနက်ခင်းမှနိုးထသည်။
တစ်ကိုယ်လုံး နာကျင်ကိုက်ခဲနေခဲ့တယ်။ နှုတ်ခမ်းတွေလည်း စပ်နေသည်။ အိပ်ရာပေါ်ကထတော့" ဗျစ်" ကနည်းမည်တဲ့အသံကြောင့် သူအတော်လန့်သွားတယ်။

သူရဲ့အ၀မှာ ပြီးဆုံးခြင်းအရည်တွေက အိပ်ယာခင်းပေါ်တစ်စတစ်စ ထွက်ကျလာခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုအချိန် ဗိုက်ထဲက တဆစ်ဆစ်နဲ့ကိုက်လာသည်။

သူမျက်ရည်တွေလျှံကျလာသည်။ ညကပင်ပန်းသွားလို့ သန့်ရှင်းရေးမလုပ်လိုက်ရတာ အထဲက ကလေးလေးကိုများထိခိုက်သွားသလားဆိုပြီး ဆိုးရိမ်စိတ်တို့ကမြင့်တက်လာသည်။

ရေချိုးခန်းထဲ ယိုင်တိုင်တိုင်ခြေလှမ်းတွေနဲ့အားပြု၀င်လိုက်သည်။
အထဲရောက်တော့ ရေအသင့်စပ်ထားသည့်အထဲကို ၀င်ထိုင်ပြီး လက်နှစ်ချောင်းနဲ့ သူအ၀လေးကို ထိုးကလိတော့
ရေပေါ်မှာပါ ပေကျံစွာ ထွက်လာပြီးရေနဲ့တောင်ထိုအရည်ကြည်တွေကရောသွားတယ်။
အရမ်းများတာကြောင့် သူအ၀ လေးပါ နာလာသည်။

"အ့! ကျွတ် နာလိုက်တာ "

မနေနိုင်တော့ ထုတ်ညည်းရသည့်အထိ။

သူလည်း ခနအကြာမှ နေသာထိုင်သာရှိသွားသည်။
မှန်အရှေ့ကို ကြည့်တော့ ညက ပေးထားသည့်အမှတ်အသားတွေကအပြည့် ပေါင်တွေမှာပါ စတော်ဘယ်ရီလို ရဲတွတ်နေသည်။ နို့ကလေးတွေဆိုလည်း
ဘေးပတ်ပတ်မှာ ရောင်ကိုင်းပြီး အသီးလေးက ဆူထော်နေတော့သည်။

ကိုင်တောင်အကိုင်မခံ ကိုင်လိုက်တာနဲ့ အောင့်မျက်ပြီးမျက်ရည်ပါကျလာသည့်အထိ။တော်တော်နာသည်

"ဟူးး"

သူလည်း သက်ပျင်းချလိုက်သည်။ အခုနေ့ စာမေးပွဲဖြေမည့်နေ့။ သူသွားရမယ် မ​ဖြေရင် တနှစ်အသားလွတ်အောက်အုန်းမှာ။

.
.

.

"၀မ်ရိပေါ် မင်္ဂလာဦးည အတွေ့အကြုံလေး မျှဝေပါဦး"