A Cruel Summer With Him

Chapter 15

Chapter 15

His words from last night kept on echoing inside my head. Nasaktan ako sa sinabi niya na ayaw niyang makipag-usap sa 'kin... may problema ba siya? o pagod siya?

Alam kong may kasalanan ako sakanya pero hindi ko in-espeft ang gano'ng pakikitungo niya sa 'kin. I really need to fix my issues!

Pinagmamasdan ko lang si Xian habang bumibili ng makakain. Dapat ngayon ay makapag-usap na kami para mawala na itong tampuhan o ano man ito.

As usual kasama ko na naman si Maxie rito sa table. Kumakain siya— habang ako'y nakahalumbaba at walang kinakain. Wala akong gana ngayon. My eyes were on him. Hindi ko na kasi talaga alam ang gagawin ko kung magpapatuloy 'tong walang pansinan namin.

Nang makabili si Xian ay humarap ito sa direksyon ko. Nagtama ang tingin naming dalawa. His expression was blank as he walked, not breaking our eye contact. Ang uniform niya ay fully ironed, his biceps that was peaking from his sleeves, fixing his glasses on the bridge of his nose.

Parang nasasaulo ko na rin ang bawat galaw niya. I smiled at him dahil sa 'kin pa rin naman siya nakatingin, I mouthed "let's talk." but before I could get his answer—he already walked pass our table.

That made me frown. Binagsak ko nalang tuloy ang ulo ko sa lamesa making it have a thud sound.

"Hoy! Nakakagulat ka naman!" sabi ni Maxie. "Ano na naman nangyayari sa 'yo? Parang araw-araw ka nalang may problema."

Umangat ako at tiningnan siya. "Ano ba kasi gagawin ko? Hindi pa rin ako pinapansin ni Xian."

"Magpapansin ka lang nang mag papansin. Papansinin ka rin niyan! Tibay nga niya at hindi ka pa rin pinapansin ngayon!" she chuckled.

Hindi ko naintindihana ng sinabi niyang "tibay" about him. And I didn't budge to ask her. Basta! I'll find a way to make him talk to me! Mabilis akong tumayo at umalis. Narinig ko pa si Maxie na sinisigaw ang pangalan ko.

Hinanap ko agad siya nang makapasok ako sa room. I saw him eating what he bought. Lumapit ako sakanya.

"Xian." nakapamewang ako habang hinihintay siyang tumingin sa 'kin. Naiinis na rin kasi ako sa hindi niya pag pansin sa 'kin.

Umangat ang tingin niya at nakakunot pa ang noo. "Let's talk." I said.

Hindi niya ako pinansin at tumayo. Saan naman siya pupunta? Makikipag-usap na ba siya sa 'kin. Hindi siya umimik at naglakad papunta sa pinto. Hinabol ko naman siya.

"Xian! Mag-usap naman tayo, oh! May deal pa nga tayo 'di ba? I'll tell you everything!" I said as I follow him.

Ang bilis niyang mag lakad! Wala rin siyang imik at talagang hindi niya ako tinapunan ng tingin! Hindi ko na siya sinundan dahil hiningal lang ako sa bilis niyang mag lakad. Mamaya nalang ulit!

"Nakita mo ba 'yung post ko sa 'yo?" tanong ni Maxie nang mag uwian. Hindi ko masyado naintindihan ang tanong niya dahil si Xian ang iniisip ko!

"Ha?"

"I posted you on our page. Have you seen it? Daming nag co-comment kung ano raw fb mo." she said.

"Gano'n ba?" wala na talaga akong pakialam sa sinasabi ni Maxie! Dinadaldal niya pa ako habang inaayos ko ang gamit ko. Napatingin naman ako sa upuan ni Xian, at wala na siha ro'n.

"Una na ako!" nagmamadali akong pumunta sa parking para maabutan ko siya. Mag-uusap pa kami!

Buti nalang ay nandoon siya at mukhang may hinihintay. Walang imik niyang inabot sa 'kin ang helmet.

"Usap naman tayo Xian..." sabi ko habang sinusuot ang helmet. Wala pa rin itong imik at sumakay nalang sa motor niya.

I frowned. Ang hirap niyang kausapin! Magso-sorry na nga 'yung tao! Nakakainis! Pero ito naman akong umangkas sa motor niya! Pinaandar niya na rin ito.