A Cruel Summer With Him

Chapter 9

A/N: I enjoyed writing this chapter so it's a bit long! It consists of over 3K words. Play the video to feel the moment.
Happy reading! ♡

Chapter 9

Nang pumasok ang lalaki ay sinalubing siya ng mga tili at hiyawan na nanggagaling sa kababaihan. Parang nabingi na yata ako sa sobrang lakas ng hiyawan dahil sa pag tugtog ni Xian. Sa hiyawan nga ba o sa tibok ng puso ko?

I don't know!

Xian, on the center of the room was holding an electric guitar. The club has a spare electric guitar so they let him use it.

He started played "Do I Wanna Know" by Arctic Monkeys. I could see his veins through his hands he strums the guitar.

Parang nanuyot ang lalamunan ko kaya kinailangan ko pang lumunok. Jusko! What is happening to me? Bakit nagiging... attractive na siya sa mga mata ko?! I mean... pogi naman talaga siya pero mas nangingibabaw ang pagka-inis ko sakanya.

Pero ngayon? Hindi ko na alam. Kinailangan ko pang tapikin ang dibdib ko para hindi ito masyadong mabaliw sa kakatibok! Sumasabay pa 'to sa hiyawan ng mga tao!

I observed him, his eyes focused on the guitar as he strums it, swaying and tapping his feet on the floor as the beat comes. He was like an artist, a musician that was invited to play in front of us-audiences.

Ang galing niyang tumugtog. Walang kahirap hirap. The song he was playing is one of my favorite song from the band Artic Monkeys... so witnessing this was like a dream come true! Madalas ko lang makita sa tiktok ang mga ganitong cover pero mas nakakamangha pala pag sa personal!

I'm sure that Xian have catched every girl's attention with his fingera smoothly strumming the strings of the guitar. How can it be so fast and precise? Ito ba ang perks talaga ng mga nag gigitara? They can even strum it without even looking at the strings!

What can he not do? Matalino na tapos talented pa?

Wait... wait! No! What am I thinking? Am I seriously praising a guy like him?

"Enemy mo 'yan. Tandaan mo 'yan." I whispered to myself.

May kumulbit sa 'kin kaya napatingin ako kung sino. Isang babaeng mas maliit sa 'kin at may ngiti ito sa labi. Hindi ko siya kilala, anong kailangan niya sa 'kin?

"Ate, kilala mo ba 'yan?" tinuro niya si Xian.

Ah... itatanong siguro ang pangalan.

"Oo, classmate ko 'yan." sagot ko. Nakita ko namang nagningning ang mga mata niya.

"Talaga po? Ano po'ng pangalan niya?" kinilig naman siya no'ng sinabi niya 'yon.

"Naku! Huwag na 'yan! Pangit ugali niyan." nanahimik naman siya at tumango nalang.

What is my problem? Bakit hindi ko binigay ang pangalan niya? Gusto ko na mabaliw sa nararamdaman ko. No! That guys is your rival-my enemy. I should not feel this way to him.

Binalik ko na ulit ang tingin ko kay Xian na tapos na ngayong ipatugtog ang electric guitar. Hinubad niya ang strap nito at itinabi na sa gilid ng room ang electric guitar. Nagpalakpakan naman kaming lahat dahil sa galing niyang tumugtog no'n.

"Kuya! Ano fb mo?" ayan agad ang bungad sakanya pag labas niya ng room. Napakamot nalang siya sa ulo niya.

Para siyang naging instant celebrity dahil sa pag tugtog niya lang ng electric guitar. Well... some women do like a guy who plays music, especially an electric guitar.

Hindi ko sinasabing isa ako sa mga 'yon.

Pinagka-guluhan agad siya ng mga babae na nasa pila. Pinapalibutan siya, habang ako ay napapalayo na sa pinto dahil sa mga naging fangirls niya. Bahala na siya riyan. Nakakailang hakbang pa lang ako ay nakaramdam ako ng paghatak sa braso ko.