"Dönmüş müydü yani?Ya o değilse?Başka birinin olma ihtimali de yoktu?Eve nasıl girmişti?Evimi nasıl bulmuştu?" Düşünmekten kafayı yiyecektim.Yarım saattir evin içinde dönüp duruyordum.
Neden döndü ki? Tam onsuz yaşamayı öğrenmişken, unutmaya başlamaşken. Karşıma çıkar mıydı acaba?
Suyun kaynama sesi kulağımı doldurdu. İştahım da kalmamıştı zaten. Ocağın altını kapattım. İçeriye geçip krem renkli koltuğa yattım.
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Sabah güneş ışığının gözüme vurmasıyla uyandım.Bugün pazardı ama benim pek enerjim yoktu. Saate baktığımda çoktan on ikiyi geçmişti.Bu kadar uyumayalı baya olmuştu. Koltukta uyuyakalmıştım.Sırtımdaki ağrı bunu kanıtlıyordu. Her ne kadar kalkmak istemesemde kalkıp elimi yüzümü yıkadım.Lavabodaki işlerimi halledip mutfağa geçtim.
İyi bir kahvaltı yapacaktım.Çok acıkmıştım.İlk önce fırından taze simit almaya gidecektim.Bazen sabahları yan sokaktaki fırından simit alırdım çünkü çok güzel yapıyorlardı. Üstümdeki pijamaları çıkarıp eşofman ve sweatshirt giydim.
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Daha fazla özenmeden montumu alıp çıktım. Gökyüzündeki güneş Ankara'nın soğuğunu pek etkilememişti anlaşılan üşüyordum. Yolda düşünmemeye çalışıyordum zarf işini ama çok zordu.
En sonda fırından bir ekmek ve bir simit almıştım.Sıcak olmalarına daha çok sevinmiştim. Eve varmak üzereydim ve gerçekten acıkmıştım.
Apartmanın önüne geldiğimde siyah araba dikkatimi çekmişti.
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Bu apartmanda oturan hiç kimsenin alamayacağı bir arabaydı.Siyah bir jeepti.
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Sanırım üst katımdaki Aysel abla bu kadar zengin olmamaştır. Etrafıma biraz bakındım ama kimse de yoktu. Karşı mahallede oturan zengin kesimden birinindi sanırım.Neyse diyerek eve girdim.
Salak gibi yine kapıyı kilitlemeyi unutmuştum.Bir gün gerçekten evime hırsız girecekti.O zaman akıllanırdım. Eve girdiğimde her zaman yüzüme vuran sıcaklıktan başka bir şey dikkatimi çekmişti. Onun kokusunu almıştım.O mentollü kokuyu tanımamam imkansızdı.Hemen içeriye girip bütün odalara bakmaya başladım. En sonunda sadece balkon kalmıştı.Yavaş yavaş balkona doğru gittiğimde tek hissettiğim özlem ve korkuydu.
Balkon kapısını açtığımda arkası dönük bedeni gördüm.Oydu,gelmişti.Niye gelmişti ki? Sanırım sigara içiyordu.Etrafında dumanlar yayılıyordu.Benim geldiğimi olacak ki sigarasını söndürdü.İçimdeki özlem daha da belirginleşiyordu.İstemiyordum artık ona aşık olmak,onu sevmek çok zordu.Çok acı çekmiştim.Eğer onu sevmeye devam edersem daha çok çekecektim.
En sonda lütfedip arkasına dönmüştü.İlk gözüme çarpan eskisinden biraz daha uzun olan sakallarıydı. Saçları biraz daha uzamıştı.Eskisinden daha yapılı olmuştu.Üstünde siyah kazak ve siyah pantolon vardı. Demek hala siyah giyinmeyi seviyordu. Acaba görünüşü gibi karakteri de değişmiş miydi?
Benim görünüşüm aynıydı.Ama karakterim değişmişti.Artık o kadar sık ağlamazdım. Hatta o gittiği günden beri ağlamamıştım.Artık ona sadece aşk duymuyordum.Özlem ve öfke de eklenmişti.Beni bırakıp gitmişti hemde hiç bir açıklama bile yapmadan.Nedense buraya geldiğine şaşırmamıştım.Sanırım bana verdiği sözden dolayı.Belki de çoktan sözünü unutmuştur kim bilir?
O da beni süzdü baştan aşağıya.En çok gözleri gözlerime değdi.
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Bir süre gözlerimizi hiç ayırmadan birbirimize baktık.Aramızdaki anlaşmalı sessizliği bozan Kenan oldu.
