Palabas na kami ng cafeteria pero marami paring studyante ang nagsi siksikan sa pag bili. When suddenly a girl bumped into me, she was looking down and was now leaving the cafeteria. It almost fell from the force because some of students were pushing each other, I held her so she wouldn't fall.
Pinag masdan ko pa siya. She's a petite girl, perpekto din ang hugis ng kanyang mukha. she has a fair skin with her sleepy monolid eyes, fine eyebrows and a small nose. She has dark black long hair and pink cheeks.
"Sorry." she said shyly.
Hindi ko namalayan na nakatitig na pala ako sa kanya ng matagal, binitawan ko naman siya tsaka ako tumango. Sakto namang inaya na ako ni Ainsleigh na umalis.
'tanging 'yan, ang ganda.'
Dumaan pa ang ilang araw at napapansin ko siya na laging kumakain sa cafeteria kasama ang isang babae na kaibigan niya ata.
Damn, I really want to know her name.
Nakita ko naman siyang lumingon at parang may hinahanap, napako ang atensiyon nito sa lalaking nasa harapan ko. Tsaka siya ngumiti na mas bumagay sa kanya.
'wala pa nga, olats na.'
Naging tuloy tuloy pa ang naging pag kikita namin, minsan ay nakikita ko siya sa hallway o minsan naman ay sa gate minsan naman ay dumadaan sila sa room. Pero hindi ko parin natatanong ang pangalan niya dahil nahihiya ako.
I even found out that we share the same village and our house is only a distance away from each other. I had a chance to always see her. I just came out of the gate when I saw her, I saw her face again. She wore her bright smile again. I was smiling as I admire her beauty she looked up confused as if she was thinking about something. I laughed as I watched her actions until she got into their car and left.
Siya lang ata ang nakita kong masaya dahil may pasok na. Lagi ko siyang nakikita. Mapa sa school man o dito sa village. Nakikita ko din siya sa park minsan. Sumakay na ako ng motor dahil nga may pasok ngayon at baka malate pa ako.
'tanginang 'yan, ang aga aga ang ganda.'
I shook my head and My lips curve into a smile.
After a few minutes I arrived to the campus. I immediately parked my motor cycle, then I saw her walking, so I simply followed behind her. She's checking her phone, to check the time I guess.
Maya maya pa ay huminto ito sa isang room, napa hinto din tuloy ako para hindi kami magka banggaan, dahil nasa likod ako.
"Saaamm!!" The girl called her loudly and hug her.
Nakita ko pa siyang ngumiti habang inaakay siya ng babae papasok.."Namiss mo ba ako?" rinig kong saad ng babae.
'hmm, Sam. that's her name?'
Dumiretso na ako sa room, kapasok ay umupo agad ako, dapat talaga magkaklase kami e, para naman hindi ako na b-bored dito. Sakto namang dumating si Cyrus at tumabi sa akin.
"Pre, nagawa mo assignment?." tanong ko at tumango ito.
Sakto namang dumating ang teacher namin, Nag simula na itong mag discuss kaya nakinig lang kami. Wala pa man ay kating kati na ako mag break at lunch para makita siya. Ilang subject pa ang nag daan bago kami nakapag lunch, hindi na ako nakapag break dahil may ginawa kami.
"Kaya siguro atat ka mag lunch dahil susulyapan mo nanaman siya." Sabi ni Cyrus at nakangiti ng nakakaloko sa akin.
"Palibhasa wala kang crush." banat ko pa sa kanya.
YOU ARE READING
rainbow Umbrella
RomanceAkhira Samir Davis thought love was supposed to make people stay. But after her father's betrayal, her mother's death, and the devastating truth about her first love, she's left questioning everything she once believed in. In a world that keeps brea...
