ភាគ២៨ ចរឹកមេមាន់

584 86 32
                                    

បន្ទាប់ពីបានលឺថាបងជេមហៅឈ្មោះខ្ញុំទើបធ្វើអោយខ្ញុំអាចដឹងថាបុរសដែលឈរនៅចំពោះមុខខ្ញុំមិនមែនជាការស្រមើស្រមៃតែផ្តាសរបស់ខ្ញុំឡើយនេះគឺជាបងជេមរូបពិតសម្លេងពិត។ខ្ញុំមិនចាំយូរឡើយក៏ដើរថយក្រោយម្តងមួយជំហានៗបន្ទាប់ពីឃើញថាគាត់បានដើរមករកខ្ញុំកាន់តែជិត លុះលឺពាក្យសម្តីរបស់គាត់ទើបខ្ញុំត្រូវឈរទ្រឹងតែម្តង

«យើងមករកឯងដល់ទីនេះហើយ ឯងនៅចង់គេចពីយើងទៅណាទៀត?»

«អ្នកណារត់គេច?ខ្ញុំគ្រាន់តែចង់ទៅវិញ មកលេងដើរមួយថ្ងៃហើយចុកជើងណាស់»ខ្ញុំចេះតែដោះសារទៅទោះដឹងថាគាត់មិនជឿក៏ដោយ

«នៅមាត់រឹងទៀតខំគេចពីយើងមករស់នៅដល់ប៉ារីសទៅហើយមាត់ឯងនៅតែរឹងដដែល រយះពេលកន្លះខែដែលមករស់នៅទីនេះកាត់ចិត្តពីយើងបានហើយឬនៅ?»ជឿជាក់ម្ល៉េះទេបុរសម្នាក់នេះខ្ញុំស្តាប់ហើយគឺថាចង់សើចបន្តិចហួសចិត្តបន្តិច

«អ្នកណាថាខ្ញុំមកនៅទីនេះដើម្បីកាត់ចិត្តពីបង?»

«គ្មានអ្នកណាថាទេ តែយើងដឹងចិត្តឯង»មិនត្រឹមតែនិយាយឡើយគាត់នៅយកចង្អុលដៃមកចង្អុលត្រង់ទ្រូងខាងឆ្វេងរបស់ខ្ញុំធ្វើអោយខ្ញុំបុកពោះយ៉ាងម៉េចមិនដឹងទេទើបខ្ញុំប្រញ៉ាប់ថយចេញពីគាត់ហើយក៏ប្រកែកទាំងធ្វើមុខមិនសម

«បងចេះតែនិយាយហើយ»ខ្ញុំមើលមុខគាត់បន្តិចទើបសួរពីអ្វីដែលខ្ញុំចង់ដឹងដើម្បីកុំអោយមានមន្ទិល

«បងមកទីនេះយ៉ាងម៉េចបានក្រែងថ្ងៃនេះជាថ្ងៃដែលបងភ្ជាប់ពាក្យមិនអុីចឹង?»

«យើងរត់ចោលពិធីភ្ជាប់ពាក្យនិងហើយ»ងាប់ហើយមើលគាត់មនុស្សធំប៉ុនដំរីហើយនៅលេងអ្វីដូចកូនក្មេងទៀតខ្ញុំទ្រាំមិនបានក៏ថាអោយតែម្តងទៅ

«បងមិនមែនជាក្មេងទៀតទេហេតុអីក៏ធ្វើបែបនិង?ចុះបងលីហ្សាស្មើនេះមិនដឹងជាគ្រាំចិត្តយ៉ាងណាទេ បងទៅវិញទៅបងលីហ្សាកំពុងតែចាំបងហើយ»ខ្ញុំក៏បានរុញគាត់ទៅវិញហើយតែគាត់បែរជាមកចាប់ដៃខ្ញុំជាប់

«ឯងខ្វល់តែពីគេចុះឯងវិញមានដែលខ្វល់ពីខ្លួនឯងឬក៏អត់?»សំណួរមួយនេះវាចាក់ដោតពេកហើយ ត្រូវហើយខ្ញុំតែងតែខ្វល់ពីអ្នកជុំវិញខ្លួនខ្ញុំតែខ្ញុំមិនដែលចាប់អារម្មណ៍ពីខ្លួនឯងឡើយថាពេលនេះខ្លួនឯងទៅវិញនោះទេដែលជាអ្នកឈឺចាប់បំផុត

Brother Zone  (END)Where stories live. Discover now