Bilinmez +18

ALINTI

AYZER'DEN

Arabadan inerek hastaneye dışarıdan bir göz attım.O içerideydi ve ben günler sonra karşısına çıkmak için ilk kez bu kadar hazır hissediyordum.Elimdeki siyah bilekliği sıktım,ondan güç alıyordum şu an."Yapabilirsin kızım,sanki kim bilir ne?"

Dört nala koşan kalbimi dizginleyerek içeri girdim.Büyük hastanede bir panik havası vardı.Herkes oradan oraya koşuşturuyordu.Büyük ve özel hastanelerin her zaman ki hâli gibi bir şeydi.

Görevli kıza yaklaşarak merhaba dedim.Sıcak bir gülümsemeyle karşıladı beni."Ben Kaan Tuzcu hangi odada kalıyor onu soracaktım" corvusun daha önceki yattığı hastanede adını Kaan Tuzcu olarak geçirmişlerdi.Sahte bir kimliği bile vardı.O yüzden şansımı yine aynı isimden denedim."Siz neyi oluyorsunuz hastanın?"

"Yakınıyım"

Bilgisayarda bir şeylere baktı.Kimliğimi kontrol etti.Özel olduğu için her türlü güvenliği sağlamışlardı."3.Kat 209 numaralı oda"

"Teşekkürler,kolay gelsin"

"Sağ olun"

Asansöre yönelip 3.kata bastım.Asansör ağır ağır yukarı çıkarken ben heyecandan düşebilirdim.Onu ne kadar özlediğimi şimdi daha iyi anlıyordum.Bence o da benim gibi karışık hisler içindeydi.Birbirimize zarar verebilirdik ama bir başkasının vermesine izin vermezdik.Birbirimizden nefret ederdik ama aynı zamanda dip dibe gezerdik.

En azından benim için öyleydi.

Uyurken üzerime uzanmasını,saçlarını okşamayı ve düzenli nefeslerini dinlemeyi o kadar çok özlemiştim ki...

Asansör durunca daldığım düşüncelerden uyandım.Bozuntuya vermeden inerek numaralara baka baka 209'a ilerledim.Kimse yoktu dışarıda,belki de içeridelerdi.

Girmeden önce fark etmeden nefesimi tuttum ve tıklayarak içeri girdim."Buyurun?" Alvin'in sesiyle kapıyı sonuna kadar açarak içeri girdim."Ayzer?" Beni gördüğüne epey şaşırmıştı.Normaldi.Beni uzun süre göremeyeceklerini düşünüyorlardı."Merhaba" diyerek iyice içeriye girdim.Sadece Brendon ve Alvin vardı.Brendon oturduğu koltuktan kalkarak sıkı sıkı sarıldı."Seni çok merak ettik.Neden bir haber göndermedin? Ayrıca Miran Hamza Kaya kim?" Onlar Miran'ı nereden biliyordu?

"Hepsini anlatacağım bir ara" odaya bakındım.Bir tane yatak vardı ve topluydu."Corvusa baktıysan o giriş katta kantinde.Sanırım Stew'le birlikte."

"Teşekkürler" çıkmak üzereyken Alvin durdurdu."Nasıl olduğunu söylemedin? Sanırım sende yaralıydın o gün" bunu onların bilmesini istemiyordum."Değildim."

"Şoför koltuğunda ve ağacın dibinde kan vardı."

"Corvusundur" Alvin kaşlarını kaldırdı Brendon ise güldü.Zerre inanmamışlardı."Ben gideyim" odadan hızla çıkarak tekrar asansöre yöneldim.Zemin kata indiğimde kantini bularak o tarafa yöneldim.Elimde bilekliği hâlâ sıkı sıkı tutuyordum.Bunu corvusa verecektim.Aynısının mavisi bende vardı.Sade ama unisex bir eşyaydı.Bu sinirle corvus takmazdı ama olurda takarsa işte o zaman bu onun için daha çok çabalamam gerektiğini gösterecekti.

Kantinde bakına bakına giderken durdum.İki masa ötede ağzında medikal siyah bir maske olan corvus ve hemşire kıyafetleri içinde sarışın bir kız oturuyordu.Kız sıcak bir şey içiyordu ama corvus içmiyordu.

İçemezdi,maskesi vardı.

O kadın yüzünü görmemişti,onun karşısında içemezdi.

Gözlerim doldu."Hayır Ayzer.Her şeyi götünden anlama" Onlara doğru bir adım attım ama yine durmak zorunda kaldım.Kız büyük bir kahkaha atmıştı ve Corvusun göz çevresi kısılmıştı.O da gülmüştü.

Ağlamadım,ağlamayacaktım.Kız saçının bir kısmını kulağının arkasına sıkıştırdı ama saçı gevşeyerek yeniden yüzüne geldi.O sırada bir şeyler de söylemeye devam ediyordu.

Bir adım daha attım ve bu son adım oldu.Corvus elini uzatarak kızın gevşeyerek çıkan saçını kulağının arkasına sıkıştırdı.

Bu sefer gözümden bir damla yaş aktı.

Hayır,ağlamaya hakkım yoktu.Ben ona karşılık verdiğim için böyle olmuştu.

Ama affedemez miydi? Hemen vaz mı geçecekti? Ben sevmiştim o sevmemiş miydi?

Kız büyülenmiş gözlerle onu izlerken ikinci damla eşliğinde arkamı dönerek geldiğim yolu döndüm.Bileklik ise orada elimden düşmüştü.Görüşüm bulandı ama toparladım.Hastaneden koşar adım çıkarak kapıda bekleyen arabaya bindim.Miran kafasını oynadığı telefondan kaldırarak kaşlarını çattı."Çabuk bitti işin"

"Gidelim"