Bilinmez +18

ALINTI-2

ARKADAŞLAR BİR ALINTI DAHA ATTIM ÇÜNKÜ BÖLÜM ÇOK UZUN OLDU HÂLÂ GEÇEN GÜN ATTIĞIM ALINTININ OLDUĞU YERE GELEMEDİM O DERECE.YAVAŞ YAVAŞ SONA YAKLAŞTIM AMA BEKLEMEYİN DİYE BİR ALINTI DAHA ATMAK İSTEDİM.ÖPTÜM SİZİ ÇOK,KEYİFLİ OKUMALAR.. 😻🐣🌹😆🫀🎉

Ayakkabılarımı giyip gelen konuma doğru ilerlemeye başladım.Ben az önce beni enayi sanıyor herhalde demiştim değil mi? Doğru sanıyormuş.

10 dakika sonra bir bankta tek başına oturan adamın yanına giderek bankın en ucuna oturdum.Sahil kenarında olduğumuz için dalgaların sesi bizim sessizliğimize ortak oluyordu.Bir an önce gitmek istediğim için ona dönmeden konuştum."Ne konuşacaksanız konuşun"

Derin bir nefes aldı.Kafasını aheste aheste benim olduğum tarafa çevirdi."Bir kardeşin var" ne kardeşi? Biyolojik olandan mı? Hani DNA testi yapınca uyumlu falan çıkıyor öyleli mi?

Gülmeye başladım."Bu yalanın sebebi nedir?" Fazla ciddi bakıyordu."Yalan değil"

Daha çok güldüm."Aynen bende paskalya tavşanıyım"

"Kardeşin ölüyor"

"İçip mi geldin acaba sen?"

"Bir abin var"

"Bak sen çok acayipmiş"

"Ciddi olur musun biraz?"

"Olamıyorum çünkü çok komiksin"

Önüne döndü,bende gülmeyi kesmiştim."Senin doğumundan yıllar önce erkek bir bebeğimiz oldu." Ses çıkarmadım.Gerçek olma ihtimali beni yiyip bitiriyordu."Annen onu çok severdi" annem bir tek beni sevmezdi zaten.

"Bende aynı şekilde.Hem nasıl sevmeyelim bizim bir parçamızdı o" beni sevmediniz ama diyemedim.Babamın ve annemin başka bir çocuğa olan sevgilerini dinlemek ancak benim başıma gelirdi zaten."Hastaneye kontrol amaçlı gidiyorduk sürekli.İkimiz de üzerine titriyorduk" bu hikaye beni sıkmaya başladı.

Özenmiş olduğundandır.

"Bir gün yine bir hastane kontrolünde doktor bebeğin bir süre müşahade altında kalması gerektiğini söyledi" yönümü tamamen ona çevirmiş anlattığı şeyi ilgiyle dinliyordum.Bütğn mimiklerini en ince ayrıntısına kadar ezberlemiştim."O günden sonra bir daha bebeğimizi göremedik" gözünden bir damla yaş aktı."Onu kaçırmışlar.Çok aradık çok soruşturduk ama bulamadık.Onu bizden almışlardı."

Anlattıklarında yalan yoktu çünkü bu çok açıktı."Yıllar sonra sana hamile kaldı annen ama seni hiç istemedi" gözlerim dolmamalıydı.

"Sen lanetli geldin Ayzer.Bizim istediğimiz bebek sen değildin,oğlumuzdu." Nefesim kesilmek üzereydi."O yüzden seni bıraktık.Sana baktıkça ikimizde kayıp çocuğumuzu hatırlıyorduk" durdu bir süre.Kelimeleri toparlamakta zorlanıyordu sanki.

"Onu aramaktan hiç vazgeçmedim.Annen de geçmemiş" beni bırakıp oğullarını tercih etmişlerdi.Buruk bir tebessüm yayıldı yüzüme."Bulduk onu Ayzer." Ağlamak istemiyordum.Beni kaybetmişlerdi ama onlar bunu önemsemiyordu.

"Gayet sağlam,güçlü,delikanlı,gözü pek,iş sahibi,akıllı...kısacası müthiş bir adam olmuş." İyi ya birlikte benden uzakta mutlu mesut yaşarlardı."Onu araştırdım.Karanlık bir adam" gülümsedi."Aynı babası" yutkunmakta zorlanıyordum."Konuştum da onunla.Hatta annen de konuştu."

Yine duraksadı."Bir hastalık yüzünden zor durumdaymış." Gözlerimin içine baktı."Kalp yetmezliği varmış onun Ayzer.Doğumu sırasında bazı sorunlar oldu ama bu kadar büyük sıkıntı çıkaracağını hiçbirimiz bilemedik.Zaten dedim ya kontrole gidiyorduk bu yüzdendi işte" bana bunları neden anlattığını hâlâ anlamıyordum.Destek ol falan demiyordu herhalde?

"Bu zamana kadar sustun.Şimdi niye anlatıyorsun?"

"Bir konuda işe yaraman için" tahmin ettiğim şeyi söylemiyordu herhalde."Kalbini ona vereceksin" yok daha neler!

"Ne diyorsun ya sen?" Yemin ederim parçalarım ben bu adamı!

"Bak Ayzer,farkında değilsin ama yaşaman zarar.Akciğerinde bir çip taşıyorsun.Hayatın boyunca tehdit altında olacaksın ve çevrendeki insanları da tehlikeye atacaksın.Mantıklı olan kalbin uyuyorken onu abine vermen,çipi de bizim alıp başka yere saklamamız" kelimenin tam anlamıyla donmuştum.

"O çip senin yüzünden benim akciğerimde"

"Sonuç olarak orada.Bak sana faydalı bir yöntem söylüyorum"

"Faydalı yöntem dediğin benim ölmem mi?"

"Yaşaman bir işe yarıyor mu?" Gözlerim hem sinirden hem de bozulan ayarlarım yüzünden dolmuştu."En azından ölümün bir işe yarasın" Hıçkırarak ağlamak istiyordum.

"Kimse için kalbimi vermeyeceğim.O bahsettiğin kişi de ölebilir umrumda bile değil"

"O senin abin!"

"NE ABİSİ BE! BU ZAMANA KADAR YANIMDA OLMAYAN BİRİNDEN BAHSEDİYORUZ.ÖLÜYOMUŞTA KALBE İHTİYACI VARMIŞ.MADEM O KADAR SEVIYORSUN BİRİCİK OĞLUNU SEN VER KALBİNİ!"

"Sana bu teklifi yapma sebebim bir işe yaramaman"

Yerimden kalkıp karşısına geçtim."DALGA MI GEÇİYORSUN YA SEN?! NE DEMEK İŞE YARAMAMAN!"

"Sende bu eziyetten kurtulacaksın"

"BEN BU EZİYETİ SENİN YÜZÜNDEN ÇEKIYORUM ALLAH'IN CEZASI"

"Kurtulman için şans işte.Misal babaannen.Sen onun yanında olmadığında tehlikede olmayacak ya da sevdiğin kim varsa."

Ne diyeceğimi bilemiyordum."Neden bana bunu yapıyorsun?" Cevap vermedi."Ya bende senin evladınım.Ben size ne yaptım? Neden bana böyle davranıyorsunuz?" Boş boş bakıyordu yüzüme."YA MADEM BİR OĞLUNUZU KAYBETTİNİZ NEDEN İKİNCİ ÇOCUĞU YAPIYORSUNUZ?" Ben bunları çekmek için mi gelmiştim dünyaya.Bakamıyorlarsa yapmayacaklardı.

Ayağa kalkarak karşıma dikildi."Teklifimi reddetmeden önce iyice düşün" göğsüne vurdum."NE DÜŞÜNMESİ BE ADAM! BANA ÖL DİYORSUN RESMEN.OĞLUMU YAŞATACAĞIM SEN ÖL DİYORSUN!" Canım acıyordu.

"Sonra yeniden konuşuruz" daha fazla bir şey söylemeden arkasını dönüp uzaklaştı.Arkasından onun gidişini izledim hemen sonra da olduğum yere çöktüm ve hüngür hüngür ağlamaya başladım.Kendimi durduramıyordum sanki.Sinir krizi geçirecektim."Kızım iyi misin?" Biri okzuma dokunduğunda çığlık attım."DEĞİLİM.HİÇ İYİ DEĞİLİM"

Niye beni öldürmek için can atıyordu herkes?