သူ့လက်ထဲ တွင် ငြိမ်ငြိမ်လေး ရှိနေသည့် ဖုန်း screen ကို ခဏ,ခဏ ကြည့်နေမိရင်း ဆောနူးမတတ်သာစွာ သက်ပြင်းငွေ့ငွေ့ချလိုက်မိသည်။
/ ရိ ခိ ဘယ်လ်ိုမှ ထွက်လာ လို့ မရဘူး ဖြစ်နေတယ်ရယ်..ရိခိလဲ တကယ်လာချင်မိပေမဲ့ ဘယ်လိုမှမတတ်သာတဲ့ အခြေအနေမို့လို့နော်.. အစ်ကို ဖိတ်ခေါ်တုန်းကဆို ရိခိ ပြောပြမတတ်အောင် အရမ်းပျော်သွားခဲ့ရတာ /
သူ့ဆီမှာ ရှိသမျှအားအင်တွေစုပ်ယူခံရသလိုမျိုး ခံစားမိလာ၍ ဆောနူး ပူပင်စွာဖြင့်ပင် အုတ်နံရံ ဖြူပေါ် လေးပင်စွာ မှီလိုက်မိသည်..။
ကျောင်းပွဲတော် အတွက် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဖြင့် ပြင်ဆင် နေကြသည့် အတန်းထဲက လူတွေကို ဆောနူး ငေးကြည့်မိရင်း ဒီနေရာက သူနှင့် မသက်ဆိုင်သလ်ိုမျိုး ခံစားလိုက်ရသည်။
သူ့ရဲ့ ပခုံးပေါ်က အေးစက်စက်အထိအတွေ့ကြောင့် ဆောနူး ဆတ်ခနဲ လှည့်ကြည့်မိတော့ စတိုခန်း ကနေ မောကြီးပန်းကြီး ပြန်လာပုံရသည့် ဟီဆွန်း ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဟီဆွန်း က သူ့ဆီတွင် အာရုံရောက်နေပုံမရဘဲ တစ်စုံ တစ်ခုကိုလှည့်ပတ်ရှာနေပုံလည်း ရသည် ။
"သူ.. ခုနလေးတင် ဘဲအောက်ဆင်းသွားတာ လေ..မတွေ့လိုက်ဘူးလား.."
ဟီဆွန်း ကမဆိုင်းမတွ ခေါင်းယမ်း လိုက်ပြီး အတန်းခေါင်းဆောင်ရှိရာဆီစူးခနဲ စိုက်ကြည့်လိုက်တာမို့..
"အာ..ခေါင်းဆောင် ခိုင်းလိုက်လို့မဟုတ်ဘူး..လူရှုပ်လို့ဆိုပြီး ခဏ ဆင်းသွားတာ.. "
"အင်း...ငါ အမြန်သွားရှာလိုက်မယ်..ကျေးဇူးဘဲ.."
"ဒီနှစ် ဇာတ်ကောင် အတွက် သရုပ်ဆောင်ချင်သူတွေ ရှေ့နားတိုးလာခဲ့နော်.. "
ဆူညံနေသည့် အသံတွေကြားထဲမှ ပီပီသသကြားလိုက်ရသည့် အတန်းခေါင်းဆောင်အသံ..
"ကျွန်တော်....!!!!
သူ လက်တစ်ဖက် ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး လျင်လျင်မြန်မြန် ဘဲ အတန်းရှေ့ကို ပြုံးပြုံးလေး ထွက်ရပ်လိုက်သည်..။သူ့အဖို့ စိတ်လှုပ်ရှားစရာ မရှိတော့သည့် ကျောင်းသားပွဲတော် အစား မှောင်ပိတ်နေသည့် သရဲအိမ်ထဲမှာဘဲ ပိတ်လှောင်ထား လိုက်တော့မည်..။
