"အဟွတ်..နေရင်းထိုင်ရင်း မိုးတွေရွာကုန်တော့မှာဘဲ "
ကျောင်းသွားခါနီး ကျောပိုးအိတ်ကိုလိုက်ရှာနေရတဲ့လူက ထိုင်ရာမှမထ စာကြည့်နေလို့ နိခိ မှာ အံ့သြလို့မကုန်နိုင်..
မျက်မှန် အထူကြီးတပ်ပြီး စာ ကလွဲပြီး ဘာဆိုဘာမှ စိတ်မဝင်စားသည့် ဟီဆွန်း ငယ်ငယ်ကပုံရိပ်ကို ပြန်ပြီးမြင်ယောင်လာသလို နိခိ ခံစားလိုက်ရသည်။
ပြောင်းလဲသွားတာဆိုလို့ အရောင်ဆိုးထားသည့် ဆံပင်လွင့်,လွင့်တွေ..
လက်ယပ်ကာ သူ့ကိုခေါ်နေတာမလို့
စားပွဲခုံနားထိ ရိခိ သွားလိုက်သည်။ စားပွဲခုံတွင် စာအုပ်များဖြင့် ပြည့်နေပြီး သောက်လက်စ ကော်ဖီတစ်ခွက်လည်းရှိသည်။
"စာလေး,ဘာလေး လုပ်ဖို့အစီအစဥ်မရှိသေးဘူးလား "
မြားဦးက သူ့ဘက်ပါ လှည့်လာတာမလို့ နိခိ ပြန်ဖြေရခက်နေကာ နောက်ကို ဆုတ်လိုက်မိသည်။
မတော်တဆဖြင့် ကော်ဖီခွက်ကို ထိမိသွားပြီး စာအုပ်တွေပေါ် မှောက်ချလိုက်သလို ဖြစ်သွား သည်။
ဟီဆွန်း ကော်ဖီရည်အချို့ ပေကျံ တော့မည့် စာအုပ်ကို အမြန်ဆွဲယူထားလိုက်နိုင်ပေမဲ့လည်း
သူ့ရဲ့ ပေါင်ရင်းပေါ် ဖိတ်ကျလာသည့် ကော်ဖီရည်တွေကို ရှောင်ဖို့အချိန်နှေးသွားခဲ့သည်။ ကံဆိုးတာက ခုနကမှတည်ထားသည့် ရေပူတွေဖြစ်နေသည်။
အရှင်,လတ်လတ် ရေနွေးပူဖြင့် လောင်းချ လိုက်သလိုဘဲမို့ သူ့မျက်လုံးတွေ ပြာတက်သွားသည်။
"အစ်ကို..!!!! ဘာဖြစ်သွားသေးလဲ "
နစ်ခိ ရဲ့ စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်လိုက်သံက အခန်းထဲ ဟိန်းထွက်လာသည်။
"အေးနေပြီမလို့ စိုးရိမ်စရာမရှိဘူး ။ သုတ်စရာ အဝတ် သွားယူလာခဲ့ "
ကော်ဖီခွက်ကို လက်ဖြင့် ထိဖို့ကြိုးစားနေတဲ့ ရိခိ ။ ဟီဆွန်း အထိမခံဘဲ ကော်ဖီခွက်ကို သူ့နားထိဆွဲယူလိုက်သည်။
"သွားယူလို့ အစ်ကိုပြောနေတယ်မလား "
"ဟုတ်..ဘာမှမဖြစ်ဘူးနော် "
