" ကြည့်နေတယ်လေကွာ..ပြန်ဖွင့်ပေး.."
"ဖွင့်ပေးမှာပေါ့..။ ကိုယ့်လက်ထဲက ရအောင်ယူနိုင်ရင်.."
"အိုခေလေ..။ ပြီးမှ ဆောင်းဟွန်း အဆိုး,မဆိုနဲ့.."
"အမယ်..!!! ကိုယ့်ဆီကဘဲအရင် ရအောင်ယူစမ်းပါဦး.."
စိန်ခေါ်ရင် တိမ်ပေါ်ကမလို့ ဘယ်နေရာဖြစ်ဖြစ် တက်လိုက်တတ်သည့် ဆောင်းဟွန်း စိတ်ကိုသိနေလို့ တမင်သွေးတိုးစမ်းနေခြင်းပင်..။
ဆောင်းဟွန်း လက်ထဲက ရီမုဒ်ကိုဘဲ ဆွဲလုဖို့ ဟီဆွန်း ပေါ်ခုန်အုပ်လိုက်ပေမဲ့ အချိန်မှီရှောင်ထွက်သွားနိုင်သည့်ဟီဆွန်းကြောင့် အရှိန်လွန်သွားပြီး ဆောင်းဟွန်း ရှေ့ကိုဟပ်ထိုးလဲကျသွားရသည်။
သို့သော် ဆောင်းဟွန်း ရဲ့နှာခေါင်းလုံးလုံးက ခပ်မာမာ ရင်ခွင်ကျယ်ထဲ မိတ်ဆက်မိပြီး သူ့ရဲ့ခါးထက်ကို ပွေ့လာတဲ့ လက်တစ်ဖက်ရဲ့ အတွေ့ကို ခံစားမိသည်..။
"ဒီမှာ ဟေ့လူ..!!! စိတ်သိပ်မကြည်နေဘူးနော်.."
"ကိုယ့်လက်ထဲက ရအောင်ယူလေ ဘေး..အဟင်း..!!! လွယ်လွယ်လေးကို.."
ဆောင်းဟွန်း ယူဖို့ကြိုးစားတာနှင့် သူက လက်ကို အပေါ်ပင့်မြှောက်လိုက်သည်..။ ဟီဆွန်း ထက် မဆိုစလောက်အရပ်ကွာပေမဲ့ လက်ဖျံရှည်များကြောင့် ဆောင်းဟွန်း မှာခြေဖျားထောက်ရသည့်အနေအထားဖြစ်သွားသည်..။
ဆောင်းဟွန်း ဘယ်ဘက် လက်ဆီကနေ ယူဖို့ချဥ်းကပ်တာနှင့် သူကလျင်လွန်းတဲ့အရှိန်ဖြင့် တစ်ဖက်လက်ဆီ လွှဲယူလိုက်သည်..။
"ဟာ..!!!! ပေးလို့...!!! အင့်..!!!
ဟီဆွန်း လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ဆောင်းဟွန်း ကို ပွေ့ယူလိုက်ကာ ပွစိပွစိလုပ်ချင်နေတဲ့ ဆောင်းဟွန်း ရဲ့နှုတ်ခမ်းလေးကို ပြွတ်ခနဲ မြည်အောင်ထိ သိမ်းပိုက်တော့ သည်..။
"အာ...အချစ်..မကောင်းဘူးကွာ.."
"ပန်းပေးချင်နေပြီလား ကလေး လေးက..."
"ပေးစရာလား အရူးကြီးရဲ့.."
"အရူးကြီး ဖြစ်သွားပြန်ပြီလား..။ ကိုယ်ဖြင့် လိုက်တောင်မမီတော့ဘူး.."
