"ဒီနေရာက......"
မီးရောင်များဖြာထွက်နေသည့် အဆောက်အအုံကြီးအရှေ့ ဆောင်းဟွန်း ကြောင်တောင်တောင်နှင့်ရှိနေတာ ကို ကားခေါင်းထဲ အလုပ်ရှုပ်သလိုဟန်ဆောင်နေတဲ့ သူတစ်ဦးလည်းရှ်ိသေးသည် ။
"အချစ် ရဲ့နေရာကို ဘာလို့ခေါ်လာတာလဲ.."
"မိုးအရမ်းချုပ်သွားရင် သွားလို့ မကောင်းဘူး ဘေဘီ..။ ဒီည ကိုယ့်ဆီမှာဘဲ အိပ်လိုက်တော့နော်.."
လူကို သူ့အိမ်အထိ ဘာမပြောညာမဆို မမေးမစမ်းဆွဲခေါ်လာပြီးမှ..သူ့ရဲ့ ဆင်ခြင်ပေးတဲ့စကားတဲ့..။ ပေါ့ပျက်ပျက်နိုင်လွန်းလိုက်တာ..
"ခုဆက်သွားရင် ဟွန်းရဲ့အိမ်ကိုရောက်ဖို့ မှီသေးတယ်မလား..။ ဒီကနဲ့အရမ်းမှမဝေးဘဲကို.."
"ဒုန်း..!!!!!!
ကားတံခါးကို ဆောင့်ပိတ်လိုက်သံက ပြင်းလွန်းတာမလို့ ဆောင်းဟွန်း ဘာမှဆက်မပြောနိုင်အောင် မင်သက်မိသွားရသည်..။
"..ဆောရီး..ဘေဘီ..။ ကားတံခါးက နဲနဲကြပ်ချင်တာနဲ့.."
ဆောင်းဟွန်း မှီထားတဲ့ ကားမှန်ဘောင်ပေါ်ကို လက်ထောက်လာတော့ သူ့ရဲ့ရင်ခွင်ထဲ ရောက်လုနီးနီး ဘဲမလို့..
"ဘာ..ဘာလုပ်တာလဲ.."
"ကိုယ်လဲ..မသိဘူး.."
ခနဲ့,သလိုနဲ့ ရယ်သံကို မကြိုက်တာမလို့ ဆောင်းဟွန်း နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ပစ်ချင်မိတယ်..
ရီဝေဝေ အကြည့်တွေက ဆောင်းဟွန်း ရဲ့ နှုတ်ခမ်းအနားမှာ တဝဲလည်လည်နဲ့မလို့...
"မရဘူးနော်..ဒီမှာ.."
"ကိုယ်က ကိုက်စား မှာကျနေတာဘဲ.."
" မကြိုက်ဘူးဆိုတာ သိရက်သားနဲ့.."
"ဟွန်း က အရမ်း မဆိုးနဲ့လေ..ဒါဆို.."
"ဘာရယ်..။ ဟွန်းက ဘာလုပ်နေလ်ို့လဲ..အာ့လိုပြောရအောင်.."
"ကိုယ်ကလေ ကိုယ့် စကားဆို လိမ်လိမ်မာမာလေးနဲ့ နားထောင်တဲ့ ကလေးကိုဆို ပိုချစ်မိလောက်မယ်..။ သေချာပေါက် ကိုယ့်ရဲ့ ဟွန်းလေးက ပိုလိမ္မာတာပေါ့.."
မချစ် ချင်တော့တဲ့သဘော ၊ ဆောင်းဟွန်း သူ့ကိုထားခဲ့တာကို စိတ်ကုန်နေတဲ့သဘောများလား..။
ဆောင်းဟွန်း ခေါင်းကိုချက်ချင်းငုံ့ပစ်လိုက်မိတယ်..။ အကြိမ်ရေများစွာ ခတ်နေရတဲ့ မျက်တောင်တွေက အရမ်းလေးလံလာသလိုဘဲ..။
"နော်..ဘေဘီ..ကိုယ့်စကားကို နားထောင်မယ်မလား.."
ဆောင်းဟွန်းရဲ့ တောင့်တင်းနေတဲ့လက်တွေကို ဆုပ်ကိုင်လာတဲ့ သူ့ရဲ့လက်တွေကို ဖြုတ်ချပစ်လိုက်ဖို့ ဆောင်းဟွန်း စိတ်မကူးရဲဘူး..။ ဘာကို တွေဝေနေတာလဲ? ဘာကို စိုးရိမ်ချင်နေတာလဲ ဆိုတာ ဆောင်းဟွန်း မတွေးတတ်တော့ဘူး..။
"ကိုယ်စိတ်ချမယ်နော်..ဘေး.."
ဆောင်းဟွန်းရဲ့ခေါင်းကို တစ်ချက်ပုတ်ပြီး ကားထဲ ခပ်တည်တည် ထိုင်ချလိုက်တဲ့သူ...
