"ဘေဘီ့ ရဲ့နာမည်က မင်းပါးစပ်ပေါက်ကနေ ထွက်လာစရာအကြောင်းမရှိဘူးထင်တယ်.."
ဘေဘီ ???? ဘေဘီ ???? ဘေဘီ ????
ဂျယ်ယွန်း ဖော်ပြ၍မရလောက်အောင် တည်တင်းသွားသည့်အမူအရာနှင့်အတူ လက်တစ်ဖက်က မြှောက်တက်သွားပြီးး
"ဖြောင်း...!!!!
လီဟီဆွန်းရဲ့ ပါးတစ်ဖက် ချာခနဲလည်ထွက်သွားသည်။ တန်ပြန်ပြုဖို့ ရန်ပြင်လိုက်သည့် ဟီဆွန်း ရဲ့ အရှိုက်တည့်တည့်ရင်ခေါင်းနားကို အားပြင်းပြင်းဖြင့် ဦးအောင်ကန်ထည့်လိုက်နိုင်သည်။
"အု..!!! မင်း...!!!!
ဟီဆွန်း ခေါက်ခနဲကို ပစ်လဲသွားပြီး မျက်လုံးမျက်ဆန်ပြူးထွက်လာကာ ဟိုမှသည်လူးလိမ့်နေရသည် ။ မြေကြီးပေါ်တွင် ဆန့်တငင်ငင်ဖြင့် အသက်ကို မနည်းလုရှူနေရသည့် ဟီဆွန်း ရဲ့ရှေ့တွင် မပြောင်းလဲသည့် မျက်နှာဖြင့် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်ပြီး
ဟီဆွန်း ရဲ့ ငါးပါးဟက်ကဲ့သို ဟစိ,ဟစိဖြစ်နေသည့်နှုတ်ခမ်းဆီမှ စီးကျလာသည့်သွားရည်များကို လက်မဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်သည် ။
"ငါ့ကို...မထိနဲ့..!!!!
အရှိုက်တည့်တည့်နေရာကို ထိုးနှက်ခံထားရလို့ လေသံမျှသာ အသံသဲ့သဲ့ ထွက်လာနိုင်ပေမဲ့ ဂျယ်ယွန်း ကိုကြည့်လာသည့်မျက်လုံးများက သွေးကြောများပေါ်တဲ့အထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာပင်။
ဂျယ်ယွန်း ရဲ့ မျက်ဆံနက် မှေးကျဥ်းသွားပြီး ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်နေရာမှ ဟီဆွန်း ရဲ့ ကိုယ်ပေါ်သို့တင်ပါးလေးကို နောက်သို့ပစ်ကာ ခွထိုင်လိုက်သည်။
"..ကိုကို..!!!
ဂျယ်ယွန်း က မျက်နှာချင်းထိလုနီးပါးအထိ ကိုယ်ကို ညွှတ်ချလိုက်ပြီး ဖျားယောင်းသည့်အကြည့်မျိုးဖြင့် ကြည့်ရှူလာသည် ။
"ကျစ်..!!! ခွေးဇာတ်မခင်းချင်စမ်းနဲ့..!!!
ဟီဆွန်း အံတင်းတင်းကြိတ်ကာ မျက်နှာကို ဆန့်ကျင်ဘက်သို့ လွှဲဖို့ ကြိုးစားသည် ။ ဂျယ်ယွန်း ကအပါမခံဘဲ ကြမ်းတမ်းစွာဖြင့် ဆံပင်စကို ဆောင့်ဆွဲကာ မျက်နှာကို ဆွဲလှန်လိုက်ပြီး
"ကိုကို သိပ်ကြိုက်တယ် ဆိုတာ ဂျယ်ယွန်း သိပ်သိတယ် ။ ကိုကို့ ရဲ့ ဆောင်းဟွန်း က သနားစရာလေးကွာ ။ သူ သိပ်အထင်ကြီးတဲ့ ကိုကိုက ညီကိုတောင်မရှောင်တတ်တဲ့ လူဆိုတာကို ဂျယ်ယွန်း က သိစေချင်တာကိုကွာ.."
"မင်း ရူးနေပြီ..!!!! သွက်သွက်ခါအောင်ကို ရူးနေပြီ..!!!!
အားဖြင့် ဆောင့်တွန်းခံလိုက်၍ ဂျယ်ယွန်း တစ်ဖက်သို့ ဒလိမ့်ကောက်ကွေး လိမ့်ကျသွားသည် ။ ကိုယ်နှင့် တစ်ပါထဲယူလာသည့် ဖုန်းက ချော်ထွက်ကာ ခပ်လှမ်းလှမ်းဆီ ပစ်ကျသည်။
ဂျယ်ယွန်း မိကျောင်းတွားသွား၍ လက်လှမ်းယူဖို့ကြိုးစားစဥ် မာကြောသည့် ဖိနပ်ဦးချွန်အောက် ပြားပြားဝပ်နေအောင် ဖိခြေခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
လီဟီဆွန်း က ခန္ဓာကိုယ်ကို တဖြေးဖြေး အောက်သို့ ငုံ့ကိုင်းကာ ဖုန်းကို ကောက်ယူဖို့ ကြိုးစားသည် ။
ထိုအခါ ဂျယ်ယွန်း ရဲ့လက်ချောင်းတွေအပေါ် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးရဲ့ ဖိအားက နစ်သထက် ပို၍ ဖိကျလာပြီး
"ကိုကိုးးးးးး"
ဂျယ်ယွန်း ရဲ့အူလှိုက်သည်းလှိုက် အော်ဟစ်သံက ဟိန်းထွက်လာသည် ။
ဟီဆွန်း သူ့လက်ထဲ ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် ရလာသည့် ဖုန်းကို နံရံဆီသို့ အားကုန် ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်သည် ။
အရှိန်ဖြင့် ဖောက်ခွဲခံလိုက်ရသည့် ဖုန်းက မြေပြင်ပေါ် သို့ရောက်သည်နှင့် တစစီ မုန့်မုန့်ညက်ညက် ကြေသွားလေသည်။
ထို့နောက် ခြေလှမ်းကို ခပ်ကြဲကြဲလျှောက်ကာ ဂျယ်ယွန်း ရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ ဂျယ်ယွန်း ရဲ့ပါးတစ်ဖက်ကို အားပါပါဖြင့် အသားကုန်ဖျစ်ညှစ်လိုက်ပြီး
"မင်းတို့ သားအမိ သိပ်ကို ငမ်းငမ်းတက် လိုချင်လှတဲ့ ငါ့ရဲ့နေရာကို ပေးခဲ့တုန်းကလည်း ငါက ကြည်ကြည်ဖြူဖြူ ဘဲ ။ ကုန်ကုန် ပြောရရင် မင်းတို့ လီဒယ်ဟန် ကို မှောက်ချင်မှောက် လှန်ချင်လန် ကြိုက်သလို ကိုလုပ်ပစ်ကွာ "
"လူတစ်ယောက်ရဲ့ ကန့်သတ်ချက် ထက် အတိုင်းအတာ တစ်ခု ကျော်လွန်လာရင်တော့ မင်းရဲ့ အသက်ပါ,ပါသွားနိုင်တာမျိုးကို မင်းရဲ့ခေါင်းသေးသေးထဲ မှတ်နိုင်အောင် ကြိုးစားထား.."
ဟီဆွန်း ရဲ့ ဟိန်းလိုက်၊ ဟောက်လိုက်အသံက ဂိုထောင်ထဲ ကျယ်ကျယ်လောင်လောင်ရှိနေသည်။ ဟီဆွန်း လှည့်ထွက်ဖို့ပြင်လိုက်သည်နှင့် ဂျယ်ယွန်း ကလက်ကို နောက်ကနေ တအားဆောင့်ဆွဲလိုက်သည် ။
"ဒါက.."
လက်ထဲ ရောက်လာသည်က ပြောင်လက်အောက်တိုက်ထားသည့် ပစ္စတို တစ်လက်ဖြစ်နေလို့ ဟီဆွန်း အနည်းငယ် ကြောင်အသွားသည်။
ခေတ္တလှုပ်ရှားမှုမရှိသည့် ဟီဆွန်း ရဲ့လက်နှစ်ဖက်လုံးကို ဂျယ်ယွန်း ကသူ့လက်ဖြင့် အုပ်မိုးကိုင်ကာ အတင်းအကြပ် ပစ္စတိုကို ကိုင်စေပြီး သူ့ရဲ့တည့်တည့်ကို ချိန်ရွယ်စေကာ
"ပစ်သတ်လိုက်..!!!
"ဘာ..!!!!
ဟီဆွန်း သူ့ရဲ့လက်ကို အုပ်ကိုင်ထားသည့် လက်တစ်ဖက်ရဲ့ လက်ချောင်းတွေက ထိန်းမရအောင် တုန်ယင်နေတဲ့အတွေ့ကိုလည်း ခံစားမိသည်။
"ငုံ့မကြည့်နဲ့..!!! မကြည့်နဲ့..!!!!
ဂျယ်ယွန်းက အသားကုန် အော်ဟစ်လိုက်ကာတားမြစ်သည်။ သူ့အပေါ် ဟီဆွန်း ရဲ့ တွန့်ဆုတ်နေတဲ့အမူအရာကိုမြင်နေရတော့ လက်ကောက်ဝတ်ကို ပြုတ်ထွက်လုမတတ်လှုပ်ယမ်းကာ
"လုပ်လေ..လုပ်လိုက်စမ်းပါ ။ ဂျယ်ယွန်းက ကိုက်ို သိပ်ပြီးမြောက်ချင်တဲ့ ဆန္ဒ ကို ပါရမီဖြည့် ပေးနေတာ ။ ခလုတ်ကို ဆွဲလိုက်စမ်းပါ "
"ဟားးးးကွာ..!!!
ဟီဆွန်းက ဒေါသတကြီးဖြင့် ဂျယ်ယွန်း ရဲ့လက်ကို ဆွဲဖြုတ်ပစ် သည်။ နဂိုက ဖူးယောင်ကာ ပေါက်ပြဲနေသည့် လက်ချောင်းတွေကို အားဖြင့်ဆုတ်ချေလိုက်သလိုဖြစ်သွားပြီး ဂျယ်ယွန်း အသည်းခိုက်လုမတတ် နာကျင်သွားရပေမဲ့
ကိုကို့ ရှေ့မှာ မငိုမိအောင် ဂျယ်ယွန်း အောက်နှုတ်ခမ်းကို ပြတ်ထွက်လုမတတ် ကိုက်ဖြတ်ကာ တင်းခံထားသည် ။ ကိုကိုက ဂျယ်ယွန်း ရဲ့မျက်ရည်ကို အရသာခံ ၊ ဂျယ်ယွန်း ပြိုလဲနေတာကို သိပ်ကိုမြင်ချင်ကြည့်ချင်တာမျိုး ဂျယ်ယွန်း လွယ်လွယ်နဲ့ အဖြစ်မခံနိုင်ဘူး..
"ချောက်...!!!!
သေနတ်မောင်းတင်လိုက်သံက ဂျယ်ယွန်း ရဲ့ နားစည်ထဲ အကျယ်ကြီး မြည်ဟိန်းလာသလို ခံစားနေရသည်။
ဂျယ်ယွန်း က မယုံနိုင်သည့် မျက်လုံးပြူးလေးဖြင့် သူ့အား တည့်တည့်ချိန်ထားသည့် ဟီဆွန်း ကို ပြူးကြောင်ကြောင်ဖြင့်ကြည့်နေမိသည်။
"ဒိုင်း...!!!!!
ယမ်းမှုန့်ပေါက်ကွဲသံက နားစည်ကွဲလုမတတ် ပေါက်ထွက်လာပြီး ဂျယ်ယွန်း ရဲ့အနောက်က လူတစ်ယောက်ရဲ့ နာနာကျင်ကျင် အော်ဟစ်လိုက်သံက မရှေးမနှောင်း ပေါ်ထွက်လာသည်။
"ဒီလိုနေတတ်တဲ့ပုံစံနဲ့ ကိုယ့် ဇာတ်ကိုနိုင်အောင် ဆက် ကနိုင်မလား ကြည့်ရသေးရဲ့.."
ကိုကို က ခနဲ့တဲ့တဲ့ အသံဖြင့် ပြောလာပြီး ဂျယ်ယွန်း ဘေးနားက ဖြတ်လျှောက်ကာ မြေပြင်တွင် ဒရွတ်တိုက်သွားနေသည့် သစ္စာဖောက် ရဲ့ အာခေါင်တည့်တည့်ကို သေနတ်မောင်းဖြင့် တေ့ဖြုတ်ကာ ဇာတ်သိမ်းပေးလိုက်သည့်အထိ ဂျယ်ယွန်း မလှုပ်မယှက် ရှိနေဆဲ...
ကိုကို ထွက်သွားတာ သေချာတော့မှ ဂျယ်ယွန်း စိတ်ကို လွှတ်ပေးလိုက်မိတော့ နေရာမှာတင် ပုံ့ပုံ့လေး လဲတယ်..
ဂျယ်ယွန်း ရဲ့လက်ဖျားထိပ်တွေ တဆတ်ဆတ် တုန်နေတာက အနာအရှိန်ကြောင့် မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ဂျယ်ယွန်း ကောင်းကောင်း သိတယ်..ဂျယ်ယွန်း က ဒီလောက်အသေးအမွှားလောက်နဲ့ ငိုယိုတတ်တဲ့ ကောင်လေးမှမဟုတ်တာဘဲ..
"ကိုကို လုပ် ရက်နိုင်တယ်.."
ဘယ်ကမှန်းမသိတဲ့ အတွေးက ဂျယ်ယွန်း ရဲ့ ခေါင်းကို ဖောက်ထွက်လုမတတ် အဆက်မပြတ် နှိပ်စက် နေပြီး ဒေါသထွက်ရမည့်အစား ဝမ်းနည်းစိတ်တွေက တရိပ်ရိပ်လှိုက်တက်လာကာ ဂျယ်ယွန်း ရဲ့အသိစိတ်ကို တတိတိ တိုက်စားပစ်သည် ။
"ဝုန်း..!!!! ခွမ်း...!!!!
ဂိုထောင်ထဲမှ စက်ပစ္စည်းများကို စိတ်ရှိလက်ရှိ ဖောက်ခွဲသံကို စီးကရက်ကို စိမ်ပြေနပြေ ရှိုက်ဖွာနေသည့် လူငယ်က မကြားသည့်အတိုင်း..
ထိုအခိုက် တစ်ယောက်တစ်ပေါက်ဖြင့် ဆူညံနေသည့် လူစုက ဂိုထောင် ဆီသို့ တရွေ့ရွေ့ဖြင့် အုပ်စုလိုက်ကြီး လာနေကြသည် ။ လီဟီဆွန်း ရဲ့ ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များဖြင့် မရှုမလှရှိနေမည့်မျက်နှာကို တမင် ကြည့်ချင်မြင်ချင်ကြ၍ ခြံဝန်းကြီးထဲတွင် တစ်ယောက်ထဲ ရှိနေချိန်ကို အမိအရဖမ်းကာ သူတို့ဘက်ကနေပြီး လီဟီဆွန်း ရဲ့ ဒေါသကို အရင်ဆွခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည် ။
"ဒါက...ဘယ်လိုလဲ.."
လူအုပ်စုကြီးထဲမှ တစ်ယောက်ရဲ့ အာမေဋိတ် အသံက ပေါ်ထွက်လာပြီး ဂိုထောင်ရဲ့ အရှေ့တွင်ရှိနေသည့် လီဟီဆွန်း ကို ခေါင်းအစခြေအဆုံး ကြည့်ကာ..
"သူက..အကောင်းအတိုင်းရှိနေရတာလဲ.."
လူစုကြီးရဲ့ အသံက တဖြေးဖြေး တိတ်သွားပြီးတစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် မေးငေါ့ပြကာ မျက်စိမျက်နှာ ပျက်လို့ရှိနေသည်။
"ကျစ်.."
ဟီဆွန်း အိတ်ကပ်ထဲမှ မီးခြစ်ကို ထုတ်ယူဖို့ပြင်လိုက်စဥ်မှာ မိမိအား ကျောက်ရုပ်ကဲ့သို့ ရပ်ကြည့်နေသည့် လူစုကြီးဖြင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်လိုက်ရသည်။ ဂိုထောင်ရဲ့ နံရံကို နောက်ပြန် ထောက်ထားသည့် ခြေထောက်တစ်ချောင်းကို အသာအယာ ချလိုက်ချိန်တွင်..
" လူမဟုတ်ဘူး...မကောင်းဆိုးဝါး..!!!!!
တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် တွန်းတိုက်ကာ အရပ်မျက်နှာအသီးသီး သို့ ခွေးပြေးဝက်ပြေး ကို ထွက်ပြေးရသည့် လူစုကြီးက သူနှင့်မဆိုင်သကဲ့သို့ ခုတော့လည်း ဟီဆွန်း က မီးခြစ်ကိုဘဲ အသဲအသန် ခတ်နေလေသည် ။
လူစုကြီး ရှဲသွားသည့် ခြံဝန်းထဲတွင် တည်ငြိမ်သည့် ခြေလှမ်းများဖြင့် ဂိုထောင် ဘက်သို့ ဦးတည်လာနေသည့် အိမ်တော်ထိန်းကြီးက မထင်မှတ်ဘဲ ပေါ်ထွက်လာသည်။
မီးခြစ်တစ်လုံးဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေသည့် ဟီဆွန်း ရဲ့ ဘေးနားသို့အရောက်တွင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သောက်လက်စ တန်းလန်းဖြစ်နေသည့် မီးသေနေသည့် စီးကရက်ကို မီးညှိပေးလိုက်သည် ။
"တာအို..!!!!
အိမ်တော်ထိန်း ရောက်လာသည်နှင့် ဟီဆွန်း က အဝတ်ကို လက်ဖြင့်ခါကာ တာအို ရဲ့ ဦးညွှတ် အရိုအသေပြုလိုက်သည့် အမူအရာကို တစ်ခွန်းမျှ ပြောမလာဘဲ ထွက်ခွာသွားလေသည် ။
" ဝှစ်...!!!!
တာအို အထဲသို့ ရောက်သည်နှင့် သူ့၏ နဖူးတည့်တည့်သို့ ကွဲကြေနေသည့် ပစ္စည်းအစအနက လာမှန်သည် ။ တာအို လမ်းခုလတ်မှာတင် ဖမ်းယူလိုက်ပြီး စိစိညက်ညက်ကြေမွနေသည့် ဂိုထောင် အတွင်းပိုင်းကို တစ်ချက်အကဲခတ် ကြည့်ကာ
"သခင်လေး..!!! သူ သွားပြီ.."
"ဘယ်သူ...!!! ကိုကို လား..။ ဦးလေး ခေါင်းရောမှန်သေး ရဲ့လား..."
တာအို သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သခင်လေး အထင်မှတ်မှားနေသလို လုံးလုံး မျက်ကွယ်ပြုထားသည်မဟုတ်ဘဲ မသိမသာ သခင်လေးကို စောင့်ကြည့်နေတတ်သည့်အကြောင်းကို မည်သို့ရှင်းပြရပါ့မလဲလေ..။
"မေမေ..ခဏလေးနေပါဦး..။ ဂျယ်ယွန်း စကားကို ဆုံးအောင်နားထောင်ပေးပါဦး.."
ဂျယ်ယွန်း အနောက်က တကောက်ကောက်လိုက်ပြောပေမဲ့လည်း Ms.ယွန်းမီ က ဂျယ်ယွန်းဆီအာရုံရှိမနေ။
ခပ်သွက်သွက်လျှောက်ကာ အခန်းတံခါးကို ဝုန်းခနဲ အသံမြည်တဲ့အထိ ဆွဲဖွင့်လိုက်ပြီး..
"အောက်တန်းစား ကောင်.."
သူမတို့ကို လှည့်ကြည့်လာသည့် လီဟီဆွန်း ရဲ့ပါးကို ဘာမပြောညာမဆို ဖြန်းခနဲ မြည်အောင် ရိုက်ချလိုက်သည်။
"ငါ့သားလေးက သူ့အဖေ့ရဲ့ အလုပ်တွေကို ကူပေးရလို့ နားရတယ်လို့ကို မရှိဘူးဟဲ့ ။ နင့်လို အလုပ်မရှိအကိုင်မရှိ ဆန်ကုန်မြေလေး များမှတ်နေလား ။ နင်သိရက်သားနဲ့ တမင်လုပ်လိုက်တာ "
ယွန်းမီ တစ်ချက်ရိုက်ရုံတင် အားမရနိုင်သေးဘဲ နောက်တစ်ချက် ထပ်ရိုက်ဖို့ကို လက်ကိုမြှောက်လိုက်တော့ ဂျယ်ယွန်း က ဝင်တားသည်။
"တော်လိုက်ပါတော့..မေမေရယ် ။ စိတ်ကိုလျှော့လိုက်ပါတော့ ။ ကိုကိုလည်း နားလည်လောက်ပါပြီ.."
"သူက နားလည်ရအောင် လူလိုသူလို သိတတ်လို့လား ။ လူစိတ်မရှိလို့ဘဲ နင့်ကိုဖျက်ဆီးလိုက်ပြီလေ..!!!! နင်ရှေ့ကနေ ကာဆီး,ကာဆီး မလုပ်နဲ့ "
"မဖယ်နိုင်ဘူးဗျ.."
က်ိုကို့ ကို ဂျယ်ယွန်း သဘောရှိ ရိုက်ချင်လဲရိုက်မည် ။ ခြွင်းချက်က ကို့ကို့အသားကို ထိပိုင်ခွင့်ရှိသူ ဂျယ်ယွန်း တစ်ဦးထဲဘဲ ဖြစ်ရမည်။ တစ်ခြားလူ နေပါစေဦး ၊ မွေးမိခင်ဆိုလျှင်တောင်မှ ဂျယ်ယွန်း ခွင့်မပြုနိုင်။
