A Moment Of Passion

24

Mirmengjesi zoteri

Mirmengjes Rori ma kthen Kleiv i buzeqeshur por pa rene ne sy te punonjesve te tjere

Do doja te rishikoja disa dokumente pasi nuk jam e sigurt neqoftese jane te sakta -flas drejt tij dhe ai e ben me dore qe te futem ne zyre

Prita deri sa asistentja e tij u largua dhe me pas fola- si te kam

Ngriti koken nga dosja qe kishte dhe po me shikonte , i habitur ndoshta nuk e kishte pritur qe ta pyesja per gjendjen e tij

Me ler mua trendafil, ti si je a je me e qete me pyet por pa levizur nga vendi

Me mire , ndaloj dhe e shikoj -fale teje dhe i buzeqesh lehtshem ndersa Kleiv u mbeshtet pas karriges dhe vetem po me shikonte

Je i lodhur shkoj prane tij -me lejo te te ndihmoj pak afrohem pas karriges se tij dhe filloj ta ferkoj tek shpatullat

Ai leshon vetem nje pasthirrme te lehte dhe degjoj qe thot dreq me ze shume te ulet

A po e bej mire , filloj ta ferkoj pak me fort dhe me ndalon duke me kap duart

Trendafil, do te behem keq lere per me vone masazhin, dhe puth doren time

Doja te te ndihmoja i flas si e pafajshme dhe po e shikoja

Ah trendafil ah , mos me provoko je shume e mire dhe ti e di kete gje , por mos harro se dhe une te njoh-flet duke u kthyer me gjithe karrige nga une

Rori nuk i dha përgjigje me fjalë. Vetëm ktheu trupin lehtë, duke e lënë Kleivin të qëndronte edhe më pranë.

Një frymë e nxehtë iu afrua veshit të tij, dhe duart e mia që deri pak më parë qëndronin mbi shpatullën e tij, u vendosën tani mbi duart e Kleivit, mbi tavolinën e mbushur me letra dhe skica pune.

Më pëlqen kur ti je kaq i përqendruar- shtoj duke i pëshpëritur pothuajse në vesh.

Një buzëqeshje e pavullnetshme i doli Kleivit.

Ndjeva diçka brenda meje po shkrihej, një lloj tensioni që me kishte mbërthyer gjoksin prej ditësh.

Me një frymë të thellë, ai e lejoi veten të lirohej pak.

Dhe ti... - tha ngadalë. - Ti më bën të ndihem i sigurt. Edhe kur jam i humbur.

Kleivi me shtrëngoi duart lehtë, sikur donte t'me jepte kurajo. Pastaj u afrua dhe me puthi në faqe, një prekje e lehtë, por që me tronditi më shumë.

U afrova me prane tij dhe i dhurova nje puthje ne faqe dhe fytyra e tij filloi te shendrij

Fillo pune tani zoteri , se te clodha flas duke tentuar te largohem por Kleiv kishte plane te tjera

Me terheq nga krahu dhe me ul ne prehrin e tij - mos luaj me mua tremdafil , jo kur kam kaq kohe qe ta dua prezencen

Nuk po luaj , kemi pune erdha te tshikoj si je flas duke tentuar te ngrihem por me kot. Kleiv me kishte shtrenguar aq shume sa isha e afte te ndjeja reaksionin qe po rritej poshte meje.

Kleivi me tërheq edhe më pranë, me duart që ledhatonin qafën time teksa me puth ne buze.

Ndjeva nxehtësinë që po ngjitej nga barku deri te fyti dhe instinktivisht ngrita dorën, duke ia vendosur mbi gjoksin e fortë të Kleivit.

Nuk duhet... - murmurita, me zë të ulët. - Jemi ende në zyrë...

S'ka rëndësi, - ia ktheu Kleivi, duke e puthur sërish. Puthja ishte e butë, por kërkuese, si një premtim i fshehur mes frymëmarrjesh të shpejta- Më lër të të tregoj sa shumë të dua...