Toprağı seviyordum. Ama Zuhal çok farklıydı. O kalbimdeki en büyük yaradı. Ama şimdi Zuhal Toprağı bana karşı koruyordu. Toprağın beni sevmediğini biliyordum. Toprağı çok iyi tanıyordum. Onun Zuhal'le ne işi vardı. Ya Zuhal'e bir zarar verirse aklım karıştı. Zuhal ne demişti "dün akşam hapise girdiğini öğrenince yeterince üzüldü. "Yani ikisi aynı evde kalıyor olabilir miydi? Bir an korktum. Zuhal hiçbir şeyin farkında değildi. Onu bir şekilde uyarmalıydım. Ama bana inanmazdı. İnanmayacaktı. Ama uyarmalıydım. Bir dahaki görüşmede bu konuda konuşacaktım. Bana olan güveni tamamen yok olmasına karşın benim gözüme hiç bakmamıştı. Acaba beni hâlâ seviyormuydu? Bu neyi değiştirirdi. Ben burdayken onu hayal etmem bile saçmaydı. Ama onu hayal etmek hoşuma gidiyordu. Beni mutlu eden tek kişi o gibiydi. Zaten ondan başka kimsemde yoktu. Onu özlemiştim. İlk geldiğinde çok mutlu olmuştum. Ama değişmişti. Ama yinede içinde eski Zuhal vardı. Biliyordum...
ŞİMDİ OKUDUĞUN
HOŞCAKAL
Mystery / ThrillerYaşam insanın algılayamayacağı bir boşluk bence...İşte bu boşlukta kaybolan dostlarıma en büyük vedam
