ဂျောင်ကု မင်းသေနတ်ကိုချလိုက်
ငါပြောတာအရင်နားထောင်
စိတ်လျော့"
"မချဘူး အကို
အကိုကျနော်နောက်လိုက်မလား
အဲ့ကောင်ကိုသတ်ပစ်လိုက်ရမှာလား
ရွေးနော်"
သူထယ်ယောင်းရှေ့ကနေမဖယ်မိ
သူကြောက်သည်။ သေနတ်ကိုင်ထားတဲ့သူကိုမကြောက်
ဘူးပြောရင်လိမ်ရာကျမှပေါ့ သူ သိပ်ကြောက်နေခဲ့တာ
"ကိုကို သူဆီမသွားပါနဲ့ ကျတော်အဆင်ပြေအောင်လုပ်မယ်။
သူ့ဆီမသွားနဲ့ ကျနော်နဲ့ဘဲနေ"
ကိုကို့ စိတ်က်ုသူသိနေသည်။
ဆွဲထားမှာ ကျနော်နောက်ဆံုးထွက်သက်အထိ
ဆွဲထားအုံးမှာ
သူနောက်ပြန်လှည့်ပြီးထယ်လေးနှင့်
နဖူးချင်းထိထားလိုက်သည်။ နှစ်ယောက်လံုးကတော့
မျက်ရည်တွေနဲ့ပေါ့
"ထယ်လေးးကိုကို့ ကိုကြည့်
လိမ္မာတယ်မလား ကိုကိုပြောတာနားထောင်ပေး"
ကျေးဇူးပြုပြီးးးးး"
ထယ်လေးရဲ့အားငယ်စွာတောင်းဆိုမှုလေးကို
သူမျက်ကွယ်ပြုလိုက်မိသည်။
"ကိုကို ပြန်လာခဲ့မယ်
ကိုကို သူ့ကိုအာရုံအရင်လွှဲမယ်"
သူ ဂျောင်ကုဆီသွားမလို့လုပ်တော့လှမ်းဆွဲ
လာတဲ့ထယ်လေးးသူ အဲ့လက်လေးကိုဖြုတ်ချ
လိုက်မိ၏
သူ့ဆီကိုလှမ်းလာနေပြီဖြစ်တဲ့အကိုဟိုဆော့
ကိုစိတ်မရှည်တာကြောင့် သူဘဲသွားခေါ်တော့
မထင်မှတ်ထားတဲ့လုပ်ရပ်ကြောင့်ကျနော်သတိလက်လွတ်
ဖြသ်သွားမိသည်။
"အကို ဘာလုပ်တာလဲ"
ကျနော့်လက်ထဲက သေနတ်ကိုအတင်းဆွဲလုနေတာကြောင့်
ကားဘက်ကိုတွန်းလွှတ်တော့လမ်းပေါ်လဲကျ
သွားတဲ့အကို့ကိုဆွဲထူမလို့ပြင်နေတုန်း အနောက်ကနေ
တိုက်ခိုက်လာတဲ့ထယ်ယောင်းကြောင့်သူ့သေနတ်
လွင့်စင့်သွား၏
ကိုကို့ရဲ့ နာကျင်စွာငိုသံကြောင့်ကျနော်ကြည့်မိတော့
လဲနေတဲ့ကိုကို့ကိုသွားဆွဲထူနေသူကို ကျနော်ရှိသမျှ
အားနှင့်ပြန်လည်တိုက်ခိုက်လိုက်တော့လွင့်သွားတဲ့
သေနတ် သွားယူဖို့ပြင်နေတဲ့ဂျောင်ကု ကိုသူဆွဲထိုးလိုက်သည်။
သူ့တလှည့်ကိုယ်တလှည့်ထိုးကြိတ်ကျရင်းသေနတ်ထိထား
တဲ့ကျနော့်အတွက်အခံဘက်က ကြီးဖြစ်ခဲ့ရသည်။
