"သားလေးကသူနဲ့သိပ်တူသည်။
"ကိုကို..သားလေးကိုပေးလေ
ကျတော်ထိန်းထားပေးမယ်"
"ထယ်လေးရယ်
ကိုကို့ရဲ့ခင်ပွန်းလေးကအလိုက်သိနေလိုက်တာ
ဘာတွေလိုချင်ပြန်တာတုန်း"
ရင်ခွင်ထဲကသားလေးဟာသိပ်ကိုလည်သည်။
သူ့ဒယ်ဒီဆီသွားချင်နေတာလက်လုံးလုံးလေးကို
ဆန့်ထုတ်ပြီး
"သားက ကျတော့်ဆီလာချင်နေတာ
ကြည့်ပါအုံး
ကိုကိုက ကျတော့်ကိုအခွင့်ရေးသမားလို့ထင်နေတာလား"
"မဟုတ်လို့လားးကွာ
ဒါဆို ဒီညexercise မလုပ်တော့ဘူးပေါ့"
နှုတ်ခမ်းလေးကိုကိုက်ပြီးငြုတုတုပြောတဲ့အခါ
သူ့မှာတတ်အုပ်ချင်စိတ်တဖွားဖွား
သားရှိနေလို့စိတ်ထိန်းထားရသည်။
သားလေးကတော့ဘာမှမသိသူ့ပါးပါးကိုကြည့်လိုက်
ကျတော့်ကိုကြည့်လိုက်နှင့်အလုပ်ရှုပ်နေတော့သည်။
မင်းပါးပါးက လူ့ကိုဘယ်လိုနေမထိထိုင်မသာဖြစ်
အောင်ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲနေ့တိုင်းစဉ်းစားနေတာ
"ကိုကို!!!!
ကျတော့်စိတ်ကိုလာဆွနေတာဘဲ
ကျတော်တကယ်ကြမ်းရင် ကိုကိုလမ်းမလျှောက်နိုင်
ဖြစ်လိမ့်မယ်နော် ဟင်းးး"
"မင်းရှိတာဘဲ
လိုသေးလို့လားဟင်"
ကိုကိုကလေ လူကိုတအားမြှုစွယ်တတ်တာဘဲ
သားကိုဘေးချပြီး ကျတော့်အပေါ်တတ်ထိုင်လာတဲ့
ကိုကိုအဆိုးလေးဟာနှုတ််ခမ်းကိုရန်ရှာနေပြန်သည်။
ဒါမျိုးတော့ကျတော်လည်းမဆိုင်းမတွ
ခေါင်းကိုထိန်းကိုင်ပြီးပိုသည်းစေလိုက်သည်။
နှုတ်ခမ်းတွေပြန်ခွါသွားတဲ့အခါ
ကိုကိုက မျက်ရည်တွေကျလာသည်။
"ကိုကို
ဘာလို့ငိုနေတာတုန်း"
ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ထယ်လေး
ကိုကို့ ကိုလက်ခံပေးလို့
ကိုကို့အပေါ်ဂရုစိုက်ပြီးချစ်ပေးလို့"
"မဟုတ်တာကိုကိုရယ်
ကျတော့်အမှားတွေကို ကိုကိုကဖံုးပေးဖို့လုပ်တာလေ
ကျတော့်ကိုဒီလောက်ချစ်တဲ့ကိုကိုအပေါ်ကျတော်
အကြွေးတွေအများကြီးရှိနေတာ"
