Idiot Seme

38-39

နောက်မြို့တစ်မြို့ကို အခက်အခဲများစွာနဲ့ ရောက်လာပြီးနောက်၊ ယွမ်စွေ့ဖုန်းက အကြောင်းပြချက်အမျိုးမျိုးပြောကာ ကျောက်ယွင်ချီရဲ့ မျက်နှာဖုံးကို ချွတ်ခိုင်းစေနိုင်တော့သည်။

ညအိပ်ချိန်ရောက်တော့ မိမိဘေးနားတွင် ခေါင်းချလိုက်သည်နှင့် အသက်ရှူသံမှန်မှန်ဖြင့်ချက်ချင်း အိပ်ပျော်သွားသော ကျောက်ယွင်ချီ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ထို မျက်နှာဖုံးကိုထည့်ထားလိုက်သည်။

ထို့နောက် ယွမ်စွေ့ဖုန်းက အပြုံးနုနုလေးဖြင့် ဤရက်များအတွင်း ကျောက်ယွင်ချီက မိမိပြောသမျှကို အမိန့်တော်နာခံသလို လိုက်နာခဲ့သည့် အကြောင်းများကို ပြန်တွေးမိလေသည်။ အဲဒီလို နားထောင်တတ်ပြီး သစ္စာရှိတဲ့ ခွေးကြီးတစ်ကောင်လို အဖော်တစ်ယောက် အနားမှာရှိနေရင် တကယ်မဆိုးဘူးဟု စိတ်ထဲမှ တွေးမိသွားသည်။

ကျောက်ယိလီသာ သူ့အစ်ကိုကြီးကို ဒီလိုပုံစံမျိုးနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ၊ မိမိလိုပဲ စိတ်ထဲမှာ အတွေးမျိုး ဖြစ်မလားဆိုတာကိုလည်း မသိနိုင်ပေ။

ကျောက်ယိလီကို ရုတ်တရက် သတိရမိသွားသည့်အခါ ယွမ်စွေ့ဖုန်း၏ စိတ်ထဲတွင် လေးလံသွားမိသည်။

ထိုအချိန်ကျမှ သူ ထူးထူးဆန်းဆန်း သတိထားမိလိုက်သည်မှာ-ယခင်က မိမိ၏စိတ်ထဲတွင် အမြဲတမ်း စွဲလမ်းနေခဲ့သော ထိုလှပချောမောသည့် လူငယ်လေးကို ယခုအခါ အချိန်အတော်ကြာ မတွေးမိခဲ့တော့သလို၊ မလွမ်းဆွတ်မိခဲ့တော့သလို ဖြစ်နေခြင်းပင်။

"ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး... ဒီလို ဖြစ်သွားရတာလဲ..."

ယွမ်စွေ့ဖုန်းက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်မိသည်။

ထို့နောက် ကျောက်ယွင်ချီ၏ အိပ်ပျော်နေသော မျက်နှာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်မိရာ၊ အလိုလို တုံ့ပြန်မိသလို ချက်ချင်း ကိုယ်ကို လှည့်လိုက်ပြီး သူ့ကို နောက်တစ်ကြိမ်တောင် မကြည့်တော့ပေ။

---

နောက်ထပ် နေဝင်ချိန်များ၊ ကြယ်ပေါ်ချိန်များစွာကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် ယွမ်စွေ့ဖုန်းနှင့် ကျောက်ယွင်ချီတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် ပိုင်ယွဲ့ဂိုဏ်း၏ တောင်တက်ပေါက်ဝသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။