Idiot Seme

46-47

ယွမ်ဆွေဖုန်း က စိတ်ထဲ၌ ရှက်ရွံ့စွာမိမိကိုယ်ကို မေးခွန်းထုတ်နေမိသည်။

“ဘာကြောင့် ဒီလို ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ အတွေးမျိုးတွေ ပေါ်လာရတာလဲ?  သူ ကျောက်ယွင်ချီ ရဲ့ အရူးဆန်မှုတွေ ကူးစက်သွားတာများလား?”

သို့သော် အခြားတစ်ဖက်တွင်တော့ ယွမ်ဆွေဖုန်း သည် မိမိကိုယ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ ခြေလှမ်းများ ကို မသိလိုက်မသိဘာသာနှင့် ရေထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း လျှောက်ဝင်သွားမိပြီး၊ ပထမဆုံးအကြိမ် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပေါ်ပေါက်လာသော ချစ်ခင်တပ်မက်စိတ်ကြောင့် ရှက်ရွံ့နေမိသည်။

“ရှောင်ယွမ်! မြန်မြန်လာကြည့်!”

ရေထဲရှိ ကျောက်ယွင်ချီ က ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ယွမ်ဆွေဖုန်း ကို တွေ့သွားပြီး ချက်ချင်း လက်ဝှေ့ယမ်းကာ အော်ခေါ်လိုက်သည်။

သို့သော် ယွမ်ဆွေဖုန်း၏ ဓားဖြင့် ထုဆစ်ထားသလို ထင်ရသည့် မျက်နှာပေါ်ရှိ ပါးပြင်များက ပို၍ပင် နီရဲလာပြီး၊ သူ၏ ခြေလှမ်းများလည်း စမ်းရေအနားတွင် ရပ်တန့်သွားကာ ရှေ့ဆက် မတိုးတော့ပေ။

ကျောက်ယွင်ချီ က ထိုလှပသော ငှက်ကလေးကို ယွမ်‌ေဆွဖုန်း အား ပြချင်နေသဖြင့် စိတ်လောနေ၍ သူသည် တွေဝေနေသော ထိုလူ၏ ဘေးသို့ ခုန်ကူးရောက်လာပြီး၊ နေမကောင်းဖြစ်နေစဉ်က ယွမ်‌ေဆွဖုန်း ကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ခဲ့သလိုပင် သူ့ပခုံးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖက်ထားလိုက်သည်။

ထို့နောက် ယွမ်ဆွေဖုန်း ကို မိမိရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းကာ လက်မောင်းကို မြှောက်၍ ငှက်ကလေး ပေါ်လာခဲ့သည့် နေရာဘက်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ငှက်ကလေးက ပျံသန်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သောကြောင့် မမြင်ရတော့ပေ။

ကျောက်ယွင်ချီ က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် လက်မောင်းကို လှုပ်ရှားရင်း

နွေးထွေးသော ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုက ယွမ်ဆွေဖုန်းကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖက်ထားခဲ့ပြီး ငှက်ကလေး အသစ်ပေါ်လာမည့် နေရာကိုသူ့အတွက် လိုက်ရှာပေးနေတော့သည်။