Idiot Seme

48-49

တကယ်တော့... ဒီအရူးက  ဘာလို့ ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာတောင် ဒီလောက်တောင် ကြည့်ကောင်းနေရတာလဲ။

ယခင်က ပေါက်ကွဲထွက်လာတဲ့ ဒေါသတွေကို ဖြေလျော့လိုက်ပြီးနောက် ယွမ်‌ေဆွဖုန်းက ကျောက်ယွင်ချီကို စိုက်ကြည့်တော့ တစ်ဖက်လူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သူ့ကို မျက်တောင်တစ်ချက်တောင် မခတ်ဘဲ တစ်စိုက်မတ်မတ် ကြည့်နေသည့် အမူအရာကို မြင်ရသည်။

ပုံမှန်အချိန်တွေမှာ မြင်ရခဲသော ထိုမျက်နှာအမူအရာကို သူ သေချာစွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ အခုအချိန်ကတော့ ကျောက်ယွင်ချီ၏ ပုံမှန် ငတုံးငအ အမူအရာများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပို၍ တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်သွားသလို ထင်ရသည်။

အကြောင်းမရှိဘဲ ယွမ်‌ေဆွဖုန်း ခဏတာ စိတ်လွင့်သွားမိသလို ကိုယ်ခန္ဓာလည်း အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားသည်။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပင် ကျောက်ယွင်ချီ၏ ကြမ်းတမ်းသော လှုပ်ရှားမှုများက သူ့အတွေးများကို ပြန်လည် ဆွဲခေါ်လာခဲ့သည်။

"ဟူး... ဒီမုန်းဖို့ကောင်းတဲ့ လူမိုက်ကြီးကတော့..."

သူ့စိတ်ထဲတွင် ကျိန်ဆဲမိသည်။ ကျောက်ယွင်ချီက တောရိုင်းသားရဲတစ်ကောင်လို အားအပြည့်ဖြင့် ပြုမူနေပြီး ဒီလောက် ပြင်းထန်လွန်းတဲ့ အရှိန်နဲ့ အင်အားက ခံရတဲ့ လူတစ်ယောက်အတွက် ဘယ်လောက် ခက်ခဲမလဲဆိုတာ မသိသလိုပင်။

ယွမ်‌ေဆွဖုန်းက လက်လျှော့သလို သက်ပြင်းချကာ မျက်လုံးလှန်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျောက်ယွင်ချီ၏ လက်မောင်းကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားရင်း မိမိကိုယ်တိုင် အနေအထားကို အနည်းငယ် ပြောင်းလဲကာ သူ့ကို လမ်းညွှန်ပေးသည်။ ကြမ်းတမ်းလွန်းသည့် လှုပ်ရှားမှုများ လျော့နည်းလာစေရန် ကြိုးစားရင်း ကိုယ်ခံစားနေရသော နာကျင်မှုများကိုလည်း အနည်းငယ် သက်သာစေရန် လုပ်ဆောင်နေခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ အခုလို ရှက်စရာကောင်းတဲ့ အနေအထားနဲ့ ကိုယ့်ဆန္ဒမပါဘဲ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ရှက်စရာ အသံတွေကတော့ ယွမ်‌ေဆွဖုန်း အမှန်တကယ် မလိုလားတဲ့ အရာတွေပင်。。。