Idiot Seme

50-51

"မင်းက တခြားလူအပေါ် နည်းနည်းလေးတောင် ဂရုစိုက်တတ်ရဲ့လား? မနေ့က လူကြီးကို ‌တနေကုန် အနိုင်ကျင့်ထားတာ မလုံလောက်သေးဘူးလား?"

ပင်းအာ က လဲကျနေသော ကျောက်ယွင်ချီကို ကို ထူပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။

ကျောက်ယွင်ချီက တင်ပါးကို ပွတ်ရင်း နာကျင်စွာ ညည်းတွားနေသဖြင့် ပင်းအာ က အခြေအနေကို ပိုပြီး အထင်လွဲသွားကာ သူမ၏ မျက်နှာက ဒေါသကြောင့် မည်းမှောင်နေတော့သည်။

"......"

ဤသည်ကိုမြင်တော့ ယွမ်ဆွေဖုန်း က နှုတ်ခမ်းကွေးကာ မကျေမနပ် ဖြစ်သွားပြီး ရှေ့တက်လာကာ  ကျောက်ယွင်ချီကို ပင်းအာ ၏ လက်ထဲမှ ဆွဲခေါ်ကာ ကိုယ့်ဘေးသို့ ခေါ်ထားလိုက်သည်။

ထို့နောက် ကျောက်ယွင်ချီ ၏ ကိုယ်ပေါ်က ဖုန်မှုန့်များကို သုတ်ပေးဖို့ လက်လှမ်းလိုက်သေးသော ပင်းအာ ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘာလို့ ဒီလောက် စိတ်တိုနေတာလဲ? မင်းရဲ့ အဆိပ်က အခုမှ ပျောက်ကင်းစ ပြုနေသေးတာ။ ငါသမား‌ေတာ်ကို မင်းကို ဆက်ပြီး ကုသပေးစေချင်သေးရဲ့လား?"

ပင်းအာ က ခါးထောက်ပြီး မကျေမနပ်ဖြင့် ကြည့်ကာ‌ေပြာသည်။

ကျောက်ယွင်ချီ ကတော့ အားကိုးရာမဲ့သလို ယွမ်ဆွေဖုန်း ၏ ခါးကို နောက်ကနေ ဖက်ထားပြီး၊ မျက်နှာကိုလည်း သူ့မျက်နှာနား တိုးကပ်ကာ ချော့မော့နေသည့် ပုံစံဖြင့် ပွတ်သပ်နေသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်ရသော ပင်းအာ အတွက်တော့ ပိုပြီး မခံချင်စရာ ဖြစ်နေတော့သည်။

သူ့သူငယ်ချင်းက  ယွမ်ဆွေဖုန်း ဆိုတဲ့ လူစိတ်မရှိတဲ့ကောင်ကို ဘာလို့များ ဒီလောက်တောင် စွဲလမ်းနေရတာပါလိမ့်?

"မင်းရဲ့ ကိုယ်ထဲက အဆိပ်ကတော့ အကုန်ရှင်းသွားပြီ။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ အတွင်းအားက အရင်လိုပြန်သုံးဖို့ဆိုရင် သုံးလလောက်တော့ စောင့်ရဦးမယ်။"

တန့်တုန်း က ပြောရင်း သူ့ရင်ခွင်ထဲက ဖရုံသီးပုံစံ ဆေးဘူးလေးတစ်လုံးကို ထုတ်ကာ ယွမ်ဆွေဖုန်း ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။