Cenaze alınmış ağalar konağa doluşmuştu. Demir korkusundan Açelyayı alıp odaya kilitlemişti kendilerini. Bir şey olur silahlar patlar diye deliriyordu oda da zaten adamlar korku salarken bir sürü ağa bir sürü adam vardı.
Açelya: Delirdin iyice aç kapıyı Nazlının yanına gidelim bari
Demir: Olmaz dur yerinde Açi Nazlı sonuç olarak hanımağa çağırmaya gelirler falan bizi görmesinler -diyerek kapıya yaslanırken Açelya oflayarak yatağa oturdu
Ali ağalık yüzüğünü takmış acısını bir kenara bırakmaya çalışarak ağalığını ilan etmişti Fatma oğluna ve diğer torunlarına üzülse de Alinin ağalığını kabul etmiş duyurmuştu. Bazı ağalar kem küm etseler de gerçek buydu Ömer ağa yerini Ali Vefaya bırakmıştı.
Herkes bir bir dağılırken Ali evdekilere döndü AçDem ve Nazlı yoktu bir tek. Gelinlere döndü
Yamaç Vartolu Selim ve Cumalinin eşlerine
Ali: Sizler babalarınızın evine dönmek isterseniz dönebilirsiniz
Fatma: O ne demek Ali ağa! Kimi kimin evinden kovuyorsun gelinler ve torunlar burada kalacak? Ataları babaları var onların!
Ali:(sinirle) Onlarla aynı çatı altında yaşamak isterim keşke böyle olmasaydı ama güvenmiyorum babaanne isteyen babasının evine dönebilir çünkü kocaları artık dönmeyecekler ya da onlar için ayrı bir yer ayarlayalım oraya geçsinler (Fatma bir şey diyecekken) Sakın söyleme kararım kesindir. -diyerek çıktı salondan.
*
Birkaç gün sonra
Ali acısıyla hem kıvranıyor hem şirket işini öğrenmeye çalışıyor hem de dedesinden bildiği kadarıyla onlara ait olan hastane hakkında araştırma yapıyordu. Kararlıydı uzmanlığı içinde savaşacak Nazlının gönlünü bu şekilde az da olsa alırım diye düşünüyordu. Geçen günlerde sadece Masal ile vakit geçiriyordu odasından pek çıkamadığından Masalı ona getiriyorlardı. Nazlı zaten yanına hiç gelmemişti sadece kahvaltı ve yemek saatlerinde masada görüyorlardı birbirilerini.
Yavaş yavaş akşam karanlığı çökerken yemek yenilmiş herkes odalarına çekilmişti. Ferman Belizle konuşuyordur, Nazlı da ailesiyle. Doruk ve Ezo çocuklarıyla ilgilenirken AçDem yatakta uzanmışlardı birkaç gün sonra döneceklerdi, Demir diken üstünde günlerin çabuk geçmesi için dua ediyordur.
*
Yatak odasının geniş yatağında Nazlı, Masal'ı gıdıklayıp kahkahalar attırırken odanın kapısı yavaşça açıldı. Ali, hâlâ biraz tutuk ama o gün ki kadar aksamayan adımlarla içeri girdi. Yatakta kızıyla oynayan karısını izlerken yüzündeki o sert ifade bir anlığına yumuşadı. Sonunda gelebilmişti yanlarına. Yatağın kenarına, Nazlı'dan son derece güvenli bir mesafede oturdu. Masal, babasını görünce minik ellerini ona doğru uzattı. Ali öne eğilip kızının pembe yanağından öptü, parmağını minik avucuna bıraktı.
Ali: Kızımın neşesi yerinde bakıyorum (dedi Masal'ın saçlarını okşarken. Bakışları ardından Nazlı'ya kaydı. Yüzünde muzip ama yorgun bir tebessüm belirdi) Ama anasının canı hâlâ birilerini yakmak istiyor gibi.
Nazlı:(gözlerini devirdi) Kaşınan sendin Ali. Sınırını aşana cevabını veririm.
Ali:(elini kasıklarına doğru götürüp hafifçe yutkundu) Ya canıma kastetmek nedir vicdansız? Bütün konağa rezil ettin beni. Merdivenlerden inerken yaşadığım acıyı bir ben bilirim, bir de Allah. Rengim soldu resmen. İki santim daha yukarı vursan, hakikaten soyumu tek hamlede kurutuyordun. Özel bölgeme öyle gözü karartıp vurulur mu?
