It Started With A Fight

Chapter 41 - Plans and Agreement

Chapter 41 - plans and agreement

(ANDY's POV)

nasa theme park kami ni louie, nag eenjoy, parang tulad lang ng dati, walang problema.

umupo kami sa isang empty bench dahil halos ata lahat ng rides dito ay nasakyan na namin. nakakapagod rin ng bigla nalang akong nagutom at pakiramdam ko ay nagugutom narin siya. kaya tinanong ko siya kung gutom na siya at ang sabi niya sakin "medyo" kaya naisipan kong bumili ng pagkain.

may nakita akong hotdog stand dahil ito yung mas malapit nakakapagod rin kasing pumunta sa loob ng building dahil nasa second floor nito yung food court kaya bumili nalang ako ng dalawang corndog and two sodas.

bumalik na ako.

nang makabalik na ako, inabot ko sa kanya yung corndog and soda.

habang kumakain kami bigla nalang niyang natanong sakin yung tungkol sa nangyari kanina. nag sisisi ako kung bakit sumakay kami ng jeep kanina, sana pumara nalang ako ng taxi. eh, adventure naman din. pero di ko rin naman kasi alam na marami palang nakaka-kilala samin.

hanggan umabot kami sa punto tungkol sa nangyari samin sa boracay.

pagkatapos ay bigla nalang niyang nasabi sakin. "andy, who are you in my life? andy, please tell me.."

"i can't... i can't tell you..." i said

"wala ka naman palang kwenta." sabi niya, oo, aaminin kong nasaktan ako sa sinabi niyang wala akong kwenta, titiisin ko nalang.

at umalis siya, pero hinabol ko siya, hanggat sa naabutan ko sa labas ng theme park.

hinila ko yung mga kamay niya at pilit niyang tinatanggal yung mga kamay ko mula sa pagkahawak ko sa kanya.

"let me explain." ba't ko ba nasabi 'to.

actually, gustong gusto ko nang sabihin sa kanya pero....

"explain what? di niyo naman kailangang mag explain sakin, lahat nalang kayo parepareho lang ang mga sagot niyo. kung ayaw niyong sabihin sakin, edi wag, di ko na kayo pipilitin." louie, gustong gusto kong sabihin sayo ang lahat lahat pero natatakot akong masaktan ka.

"i can't tell you because its complicated." sabi ko sa kanya.

"complicated? so totoo nga yung hinala ko, na you're not just a friend to me, more than that."

"nangako ako louie. nangako ako." i'm so sorry louie.

"nangako? kanino?" puno ng curiousity yung mukha niya.

louie gustong gusto kong sabihin sayo pero nangako ako....

"Andy, answer me, kanino ka nangako? anong complicated ba yang sinasabi mo?"

patawarin mo ako louie, pero nangako ako sa lolo mo. ito lang yung natatanging paraan para makita at maka-usap kita. kung hindi ko siya susundin ay ilalayo ka niya sakin at di ko kayang malayo sayo, louie, dahil mahal na mahal na mahal parin kita.

"louie, umuwi ka na, ihahatid na kita"

"wag mo na akong ihatid, kaya ko nang umuwi."

"louie, i'm sorry."

iniwan niya nako without saying goodbye or anything....

(LOUIE's POV)

"hija, maupo ka na dito, ikaw rin hijo." sabi ni lola.

napabulong ako kay jao "jao, anong meron?"

"hindi ko alam louie, bigla nalang dumating sina lolo and lola, pati na rin si papa kaninang umaga at bigla nalang nila akong tinawagan na pumunta raw ako dito" sabi niya.