Revenge Is Sweet (COMPLETE)

Chapter 6: Act

Facebook page: Nicksnix Wattpad👍

Pa like!! 👍👍👆👆

Chapter 6: Act

Nicole's POV

So ayun nga. Hindi ko ipinagpatuloy yung plan ko na pumunta kay Alex dahil lang naman sinamahan ko si Mizzy mag-arrange ng things niya at magbili ng nga gamit.

We went to different malls sakay sakay ng kanyang limousine at ayun, pinagkaguluhan kami ng nga tao dun. Libong libong tao. Char? Oo, libong libo ganun kami kasikat. Pero 70% ng mga taong pumunta ay dahil sakin, syempre sa ganda kong toh? Dyosa nga diba.

Pinuntahan namin yung mga shops na pinuntahan ko para bumili ng mga gamit. Eh you know naman us, picky. Branded dapat of course. Eh pero di kami bumili ng damit, you know naman that she's a designer syempre judgemental sa mga damit kaya sariling damit niya lang ang dinadala niya. Made by her.

"Sorry N, hindi tuloy natuloy yung "seductive" plan mo."

Yeah right, its been 2 days since plinan ko yun. Eh pero ito kasi nagpasama.

"Huwag mo nga akong tawaging N, di ako sanay. Tsaka no problem. You were always there for me kaya its my time to be always there for you."

"Hmph!" Kumunot noo ko. Ayaw niya ba? Takte, planado na lahat tapos ayaw niya pala. Eh kung ihagis ko kaya ang bagong cellphone na binili niya!

"Ano?"

"Cheesy ka eww." Tinapon ko sa kanya yung bagong unan niya. Nandito lang naman talaga kasi kami sa condo unit niya. Sa may room niya.

"Aray wow ha! Sama mo!"

"I know right haha!" Nagclap ako ng hands sabay tawa.

Certified Bad Person or Masama ang ugali. Di ko kinakahiya. Nakilala ako dahit sa ugali ko. Swerte nga eh, dahil tinitiis nila ako HAHA!

Anyways,

Matapos naming mag-arrange at gawin akong katulong, we ate dinner at her condo. Baked Chicken. Siya nagluto, swerte na nga dahil di ako nalason. Bad cooker kaya toh, eh kaso nga tinulungan ko siya magluto. Credits nga dapat eh.

"Alam mo, ang tagal tagal na since kumain tayo ng sabay."

"Oo nga."

Ang tagal na nga pala anoh? Hindi kasi kami nagkikita nung lumipat kami sa ibang bansa. Pero were still in contact, eh ano nga naman ang silbi ng mga cellphone kung di ka makatawag.

"Namiss ko talaga dati." Bigla niya namang sinabi. Dati? Dati yun. Ang daming masasamang alaala. "Yung okey pa ang lahat." At sinundan ito.

Yung okey pa ang lahat, grabeh ang saya nun. But everything change. We became mature at mas nauunawaan na namin ang mga bagay. Ang hindi ko lang alam kung nagmature na ba ang mga traydor.

"Past na yun. Mas maganda na nga yung ngayon eh kasi sikat na tayo." I said kaya napa-agree ko naman siya.

May kasibahang, Past is past don't discuss. Magandang advice yun for me. Dahil kung parati ka lang naman tumitingin sa past hindi ka naman magfoforward.

After kumain, pumunta na ako sa unit ko para magpahinga, ayoko kasing matulog dun. Eh mas comfortable ako sa aking bahay eh, may angal?

The next day, I started planning to meet HIM. Alam niyo naman kung sinong tinutukoy ko. Si Obama? Oo tama kayo. Di joke. I was planning to mee thim after his meeting. Busy siyang tao but I dont care.

........................

Alex's POV

"I'll see you next meeting." Tinapos ko ang meeting nang ganun. Tumayo ako at inayos ang tuxedo na suot suot ko. Hindi ako komportable magsuot nito. Ususally pumupunta ako sa office na naka polo, pants at rubber shoes.