shut up luke + clemmings

final 1/3

ashton arabayı calum'un onları beklediği benzinliğe yanaştırırken luke ellerini dizlerine vurmaya ve titremeye devam ediyordu. kıpırdamadan durabilirmiş gibi hissetmiyordu kendini. calum'u görünce arabadan atlamak istemişti hatta.

ashton arabayı kenara çekti ve luke bir saniye bile beklemedi. hızla calum'un yanına yürümeye başlamıştı ki esmer çocuk hafif yüksek sesle, duymalarını amaçlayarak konuşmaya başladı. "luke, sakin ol tamam mı? o burada değil."

luke'un adımları yavaşladı ve calum ona doğru koşup luke'un bir şey söylemesini beklemeden kollarını ona sardı. "burada değil ama yaklaştık, biliyorum."

luke kollarını sıkıca esmer çocuğun beline sardı ve göz yaşlarını serbest bırakmamak için sıkı durmaya çalıştı.

calum geri çekildi ve ellerini luke'un yanaklarına yerleştirdi. "annesini gördüm. buradaydı. seslendim, beni görünce uzaklaştı." luke'un gözlerindeki yaşlar ona değil de yer çekimine boyun eğmeyi tercih ederek yavaşça yanaklarından süzüldü fakat calum'un baş parmakları hızlıca onları sildi. "ağlama, ağlama. nereye gittiğini biliyorum."

luke ellerini yüzüne kapattı ve bu kez sesli bir şekilde ağlamaya devam etti. nasıl hissetmesi gerektiğini bilmiyordu; ihtimallerin az olmasına üzülse miydi, yoksa michael'ı bulmuş olabileceğine sevinse miydi, emin değildi.

calum elini cebine attı ve kartvzite benzer, pvc ile kaplanmış bir kart çıkardı. "peşinden koştum. bu şey ceketine takılıydı." elindekini luke'a uzattı fakat luke titreyen elleriyle onu tuttuğu zaman buna bakmaması gerektiğini hissetmiş gibiydi.

birkaç dakika önce yanlarına gelen ashton tedirgin bir şekilde onları izliyordu. "michael, öyle değil mi?" diye mırıldandı ve calum kafasını salladı. luke ise gözlerini sildi ve burnunu çekerek kartı diğer tarafına çevirdi.

canberra hastanesi.

aralarında tek bir kelime daha geçmişti. onun sahibi de ashton'dı.

"hassiktir."