Toen ik weer op school kwam...

141 3 1
                                        

TOEN IK WEER OP SCHOOL KWAM

Als ik op de fiets naar school zit, zie ik verderop Evi fietsen, ik ga even wat sneller fietsen om haar in te halen. "Hey" zeg ik als ik naast haar fiets, ze reageert niet. Ik zeg nog een keer "hey Evi" ze kijkt me wel aan maar zegt niets en fietst door. Wat raar denk ik en fiets verder. Op een gegeven moment als ik langs het weiland rijd zie ik de drie staan, gelukkig zie ik Emma's fiets niet dus ze hebben niks met Emma gedaan. Maar waar zijn ze dan mee bezig? Nou ja, denk ik en fiets naar school. Als ik op school ben aangekomen zie ik wat andere meisjes. Uit mijn klas al in de aula zitten, ik breng snel mijn spullen naar mijn kluisje en ga erbij zitten. Ze kijken me aan en zeggen niks, als er twee opstaan lopen de andere zes erachter aan. Net magneetjes, ik blijf zitten en wacht tot de bel is gegaan.

In de klas is Emma er niet, als ik vraag waar ze is zegt de meester "Emma, die is vandaag ziek. Griepje ofzo" fijn, denk ik nu zit ik de hele dag alleen. De rest van de les zit ik maar een beetje te niksen en ben ik aan het frutselen aan mijn potlood. Als de bel gaat loop ik naar het volgende lokaal, we hebben nu Natuur en Techniek. Gelukkig is het praktijk vandaag ik heb geen zin om de hele les stil te zitten en te moeten luisteren naar allemaal stomme verhaaltjes. Zoals gewoonlijk is de leraar te laat, als hij binnenkomt verteld hij weer een nieuwe smoes en we kunnen dan eindelijk beginnen. "We gaan beginnen met een nieuwe opdracht" zegt hij "We gaan allemaal een spaarpot van een varkentje maken en je moet helemaal zelf alles doen" daarna legt hij uit hoe je het precies moet doen. Ik heb niet zo goed geluisterd maar ik heb wel wat onthouden. We moesten beginnen met klei kneden zodat alle lucht eruit is, als we ongeveer een half uur bezig zijn heb ik de vorm van de varkentje al. Ik ben heel trots op mezelf hij is zo goed gelukt, de leraar laat mijne als voorbeeld aan de rest van de klas. Ik voel dat ik helemaal sta te stralen, Isabelle draait met haar ogen en fluistert tegen Evi "tss... wat een uitslover" ze kijken me arrogant aan, ik negeer het maar gewoon.

Pff... eindelijk is het pauze, ik pak mijn tas en ren naar de aula voor een stoel. Als ik bij de aula kom hebben de meisjes uit mijn klas gelukkig wat tafels bij elkaar geschoven. Ik leg mijn tas op de een van de tafels "willen jullie even op mijn tas letten ik moet even naar de wc" zeg ik, en loop weg. Er staat een rij voor de wc, op mijn vorige school was dat nooit zo. Maar op deze school zit ongeveer het dubbele aan kinderen dan op mijn ouwe school. Als ik dan eindelijk aan de beurt ben, kan ik het al bijna niet meer ophouden. De pauze is al bijna voorbij, van de twintig minuten heb ik een kwartier staan wachten bij de wc's. Als ik terug loop zijn de meisjes uit mijn klas al weg, dat had ik al wel verwacht. Ik wil mijn tas pakken maar die is al weg... "Huh" zeg ik hardop, waar is m'n tas nou dan? Ik ga zoeken, eerst loop ik naar de meisjes uit mijn klas die zeggen dat ze mijn tas niet hebben gezien. Als ik terug loop naar de aula is mijn tas daar ook niet, dan maar naar de conciërge denk ik. Als ik bij de conciërge kom heb ik zo'n gevoel dat mijn tas daar ook niet ligt, ik vraag aan de man achter het bureau "Meneer..." "Ja" zegt hij "Heeft u misschien een tas gevonden, in de pauze ging ik naar de wc en daarna was hij opeens weg" vertel ik "beschrijf jou tas is" zegt hij "het is een roze Eastpack" zeg ik. "Nee sorry nog niet gevonden, maar als ik hem vind breng ik hem naar je toe. Wat is je klas?" "1hv4, antwoord ik" als ik bij de conciërge wegloop is de bel net gegaan, maar ik ben vergeten welke les ik heen moet en in mijn agenda kan ik ook niet kijken. "Kom op denk na, denk na" zeg ik hardop. "Engels!" En ik ren naar de tweede verdieping, als ik de klas inloop is het net als de eerste dag, iedereen kijkt me aan. "Te laat" zegt Milou op zo"n vervelende manier. En natuurlijk lachen Evi en Isabelle er heel hard om. "Je bent nieuw toch?" Vraagt de lerares. "Ja" zeg ik "en ik ben mijn tas kwijt" "wat vervelend!" Zegt ze "ga maar zitten" ik knik en ga rustig op mijn plek zitten. Het is saai zonder Emma, als ik een beetje wegdroom denk ik aan mijn oude school, daar werd helemaal niemand gepest en en waren niet drie hele populaire meisjes die alles bepaalde. Daar zaten we ook niet met vijfendertig kinderen in de klas maar we zaten maar met twintig kinderen in de klas dus het was ook veel.... "Beau, wat is het antwoord van vraag drie?" Vraagt de lerares, het lijkt alsof ze wist dat ik niet zat op te letten. Precies op dat moment gaat de bel. "Pfff" zucht ik, dat was geluk.

Wanneer stopt het?!Waar verhalen tot leven komen. Ontdek het nu