The Return Of The Wife {Book 2}

Chapter 20

Chapter 20 na po!! 5 chapters to go. Add kaya tayo ng 10 more chapters?

****

*Cass' P.O.V*

! week ng nakalipas ng nakalabas ako galing sa hospital. Hanggang ngayon hinde ko parin naiintindihan mga napapaginipan ko.

"Cass!!"

I see myself, tapos nakikita ko rin sila ate Aly tapos isang lalake, which I believe is Blake?

"Hey wait up!"

It's weird, I mean I could hear voices and... and.. and umm it's just so creepy.

"Hey, tinatawagan kita kanina pa" Napabaik ako sa realidad nang may humawak sa braso ko

Napa-angat ako ng tingin sa mukha ng lalake, siya... siya yung lalake sa mga panaginip ko. 

You mean, totoo mga panaginip ko? Wait lang nga, panaginip lang yun, hinde yun pwede maging totoo.

"Hey, lumulutang nanaman isipan mo" Napa-tingin ako sakanya nun nag-salita siya

"B-bakit ba?" Pinipilit kong kumalas sa pag-ka hawak niya. Hinde naman siyang lumaban at pinakawalaan niya na rin braso ko

"Naalala mo ba ako?" Yung mata niya... sobrang pamilyar, those hypnotizing eyes

"Sino ka ba?" Nag-tatakang tanong ko habang naka-tingin sa mata niya

"Ako si Blake, yung tumulong sayo nung muntikan ka ma-kidnap" 

*Flashback*

Finally, nandito na ako sa tapat ng park at ni isang tao ay wala akong makita. Isang patay-sindi na light bulb lang ang nakikita ko sa gitna ng park.

Dahan-dahan at walang ingay kong nilakad papunta sa gitna ng park kung saan nakalagay ang sobrang creepy na patay-sindi na ilaw.

Hindi ako gumalaw pa at tinitignan ko lang ang paligid ko.

Ng biglang may humawak saakin galing likod. Haharap sana ako pero tinakip niya yung bibig ko gamit ang isang panyo. Ano 'to? Nakikidnap ba ako? Mamatay na ba ako?

Sinubukang kong kumawala pero sadyang sobrang lakas niya. Unti-unti ako nakaramdam ng mahina na ako at antok.

Ang huling naalala ko lang ay yung pag-wala ng buhay ang mata ko at sunod na rin ang katawan ko.

*Flashback over*

"H-Hindi kita matandaan" Pilit kong tandaan nung nagyari ng gabing yun pero wala akong maalalang lalakeng tumulong saakin

Then realization hit me, may kinuwentong lalake si ate Aly saakin. The day nung nahimatay ako may lumigtas raw saakin.

Maybe he's the one who saved me? Luh, di ko alam

"Hinde mo ko kailangan matandaan, ako nga pala si Blake" Blake? Blake? Blake!!??

"Ikaw yung foodcourt guy dba?" Nagtatakang tanong ko

"Hahaha yup, foodcourt guy it is" Natatawang sagot niya

"Hehehe" Nahihiyang tawa ko

"The real cause why I called you is to ask you if you want to have lunch with me?" 

"....." Napatulala ako sa sinabe niya. Like, Lunch? Why not?