The Return Of The Wife {Book 2}

Chapter 28

*Calla's P.O.V*

Medyo malakas-lakas ang pag bagsak ko sa kama ko dahil na rin sa nangyari kanina.

Akala ko ba ang laki ng earth? Bakit nagkita kami? Bakit ganito ako ka-affected?

"Ang tanga mo kase Calla! Kung sana di ka nag-layas edi masaya na ngayon" Parang baliw na sabi ko sa sarili ko

Pero, may rason naman kung bakit nagawa ko yun.

Kinuha ko yung katabi kong unan at inilagay ko mukha ko dun at sumigaw ng kay lakas lakas dahil sa inis.

Naiinis ako.

Naiinis sa sarili ko.

Naiinis sa tadhana. 

Naiinis sa mundo. 

Tangna mo tadhana!

*MJ's P.O.V*

Naaawa ako kay Calla. Kanina pa ako nakatayo sa harapan ng pintuan ng bedroom namin ni Calla. Kanina pa siya sigaw ng sigaw Pero di ako sure kung umiiyak rin siya. She's just shouting out of anger.

I'm sorry, Calla. Wala akong nagawa patahanin ka. Ikakabuti mo yun. He promised that everything will end happily.

*At the coffee shop*

Dumaan ako sa coffee shop ni Calla just to find her packing her things.

"Calla!" Mula sa pintuan, tinawag ko si Calla sa may bandang counter. There's a small box beside her and her shoulders are dropped.

Napa-angat ulo ni Calla nung narinig niya ako. She gave me her small, shy smile bago kumaway.

"Ano nangyare?" Tanong ko habang papalapit sakanya. Umiwas lang siya nang tingin at kinuha yung ID niya na naka-sabit sa t-shirt niya at nilagay sa box. ID that says 'Caliyah'. Meaning staff siya dito.

"I quit" Almost a whisper na sabi niya. But I still heard it.

"Why?" 

*Calla's P.O.V*

"Why?" Her voice was low and naririnig mo talaga yung lungkot sa tono ng boses niya. Hinde ko mapigilan ngumiti ng kunti dahil sa inasal niya. 

Parang siya yung nag-quit.

I'm lucky to have a friend--- To have friends that could understand me and my feelings. Kung malungkot ako, malungkot rin sila. KUng masaya ako, masaya rin sila. We are like one soul with the same emotions

"MJ, it's a long story" Yumuko ako, embarassed. My reason is so ridiculous na kahit ata sarili ko matatawa dun. But no. There's a reason behind it.

"I'm willing to listen, all day. All night" 

*Flashback*

The day after that incident meeting him, Art high department had sent an E-mail.

Magpa-schedule raw ako with my boss. Ofcourse, being the same me, kumontra ako. Ayokong magpa-schedule. Pero since sobrang kulit nung nagse-send ng Email saakin, siya na raw magpa-pa schedule. Hinde na ko makakontra pa dahil 'tinawagan' na nila SIYA

At mas malala, today pa talaga nila ine-schedule nun. Just one day after our meeting. Di pa ako nakaka-get over. As usual, andito ako sa office building niya. Riding the same elevator and heading to a familiar place

I knocked twice bago ako naka-rinig ng sagot

"Come in" His voice was dark and cold. Kahit nanginginig na ako sa takot, pumasok na ako. Nadatnan ko siya nasa cellphone niya, may ginagawa ata. 

Sa una, his eyes were also dark and cold pero nung umangat ulo niya at nakita niya ako, lumambot expresyon niya. May kung anong emotion napadaan sa mata niya pero nung tinignan ko ulit, his eyes were cold ice

Baka guni-guni ko lang yun. Calla, remember! Kilala ka niya bilang Caliyah at hinde Calla!

Tumayo siya sa swivel chair niya. Ngayon ko lang napansin na naka white shirt siya. Pumunta siya sa may harapn ng desk niya at sumandal dun.

Hinde ko mapigilan mapa-explore yung mata ko sa outfit niya. Naka-maong soya at simple plain white shirt with black vans.

"Done checking me out?" He said smirking. Oh! Was I checking? I'm just observing.

"S-sir..." Sht! Ba't ba ako nauutal?

"Hmm?" He said with a playful grin in his face. Tease.

"Pinapatawag niyo raw ho ako?"

"Yes."

"Uhh...?"

"..."

"Bakit ho?" Slightly annoyed tone. Hinde ba niya gets na tinatanong ko siya?

"Quit your current part time job in that ćafe" Huh?

"Bakit ba?" FYI hinde tumaas boses ko.

"Because I said so."  Huwaw, ang galing.

"Sir, di po ako pwede mag-quit. Magbigay po kayo ng one definite reason"

"Love, if you want a reason, then wait in the future. If you quit, you will find the reasons, at the same time, you'll live" May kinuha siya sa may drawer niya. Which I'm guessing keys because of its noises.

Nagustuhan ko rin yung pagtawag niya saakin. Kahit nung binanggit niya yun, sobrang hina na parang bulong lang.

Natahimik ako habang nilalapag niya yung kung anong papel sa lamesa. Sumenyas siya saakin na lumapit na agad sinunod ng paa ko.

"Sign it." Ngayon ko lang narealize na contract pala yun. Habang nanginginig, biglang sumunod yung kamay ko sa pagkuha ng pen at isign yun. "Good. You'll be staying with me. Now pack your things and I'll text the address"

I swear. Hinde gumagana utak ko. Bakit ako pumayag mag-quit? Wait, pumayag ba talaga ako? Silence means yes, right? Why did I sign this contract again? Bakit pala ako nandito?

*Flashback ends*

"So yun." I end the story with a snap at tumayo sa kinauupuan namin.

"Dae. Bak" Nag slow-clap siya.

"Kinain ng korean yung sistema mo" Ngumisi ako sa sinabe ko

"Wag ka nga. Insultuhin mo na lahat ng tungkol saakin basta wag lang ang pagmamahal ko sa korean dramas ko" Nag-pout pa ang gaga

From: Unknown User

From the office. Facing left. Ride a taxi or anything you're comfortable with then down the road. May makikita kang big gate about 5 stops after. Hinde nila papasukin yung taxi. Pag punta mo sa guard house, just mention your name tas dadalhin ka nila saakin

***

_______________________

5 stops after? Di ko rin nagets mga bes!!

Anyways lam ko matagal. Sorry po

Wag niyo ko huntingim XD

Hope you enjoy. Sorry for errors and such

Vote.

Comment.

-MrsCrazyForYou