Δεν Σε Αφηνω

Μωρε θα ρθεις...

"Μωρό μου κλείσε τα ματια σου"μου λεει και δεν ξέρω αν κανει πλάκα ή αν το εννοεί.

"Γιατι?"ρωταω παραξενεμενα.

"Απλα κλειστά και μην κουνηθεις απο το κρεβάτι."μου λέει και τοποθετεί τα χέρια μου στα ματια μου.Τον νιώθω να σηκώνεται απο το κρεβάτι και οι πατημασιές του ακούγονται στο ξύλινο δάπεδο.

"Αμα κανεις πονηριά θα τιμωρηθεις... "λέει και ενα γελακι του ξεφεύγει.

"Μάλιστα κύριε"του λέω και χαζογελαω.

Με τον Αρη πάντα γίνομαι παιδι.Παιδιά ειμασταν όταν αποχωριστηκαμε,παιδιά και τώρα.

"Μπράβο το κορίτσι μου"λέει και έρχεται και κάθεται πανω στο κρεβάτι.

Τι σκατά κανει?

"Να τα ανοιξω?"τον ρωταω ναζιαρικα.

"Ναι"λέει και αμέσως αποφυλακιζομαι απο τις σφιχτά κλειστές χούφτες των χεριών μου και κοιταω τον Αρη.

Κρατάει στα χέρια του ενα βελούδινο μπλε κουτάκι.

Πλάκα μου κανεις.

"Μω-Μωρο μου τι είναι.. αυτό? "λεω με κάπως γουρλωμενα ματια?Ωω ναι..

"Ίσως αν το ανοιγες θα ηξερες.. "λέει και μου το δίνει.

<<Swarofski>>Τα ασημένια σκαλιστά γραμματα είναι εμφανείς πανω στο υπέροχο βελούδο.

"Δεν το πιστεύω.. "μου πήρε κόσμημα?Εμένα?Ξόδεψε τοσαλεφτα για εμένα?

"Μωρο μου άνοιξε το να μου πεις αν σαρεσει δεν είναι το κουτί το δώρο σου.. "μου λέει και εναγελιο μου ξεφεύγει. Φαίνεται κάτι σαν αγχωμενος?Φοβαται μήπως δεν μου αρέσει?Πως είναι δυνατόν να μην μου αρέσει κάτι απο αυτον?Κάτι που να υο διάλεξε αυτός.Και κυριότερο ενα δώρο απο αυτον.Ενα δώρο για μενα.

Ανοίγω το κουται προσεχτικά.

Είναι απλα υπέροχο.
Είναι ενα ασημένιο βραχιόλι.
Ενα υπέροχο ασημένιο βραχιόλι.

Το περνώ στα χέρια μου και το παρατηρώ.

Έχει κάτι απο τη μέσα μεριά.

Αν μου έχει κανει αφιέρωση θα πάω να πέσω απο την Ακρόπολη.

"Στην πεντάμορφη μου.. "

Ασυναίσθητα τον πιάνω απο τον λαμο και τον φιλαω.

Απλα τον Αγαπάω τόσο πολύ.

Διακόπτη το φιλί μας και τον κοιτώ στα ματια.

"Που το θυμηθηκες αυτό?"