Karanlık Bela

1.Bölüm

1.Bölüm

Yine ben ve düşüncelerim yalnızlığın içinden çıkamıyorduk.

 Yatakta uzanarak gözlerimi tavana dikmiş, düşünüyordum.Yarın okulun ilk günü ve yeni kişiler olacak.

Arkadaş edinmeyi düşünmüyorum.Yaklaşık olarak 15 yıldır yaptığım gibi. Yalnızlığım ve kitaplarım şu ana kadar edindiğim tek ve en iyi dostlarımdı zaten. İçime kapanık biriyim ve böylede gayet mutluyum. 

 Saat gece yarısını geçiyordu.Yarın yeni okuluma gideceğim için heyecanlı sayılmazdım.Hatta hiç heyecanlı değildim.

"Ben ne yaptığımı biliyorum.Bana karışma hakkın yok!" dedi annem babama bağırarak.Ne güzel bir sabah başlangıcıydı böyle!

 Önümdeki kahvaltıma işkence ediyormuşum gibi görünüyordu.Yine annem ve babam tartışacak ufak bir konu bulmayı başarmış gibi görünüyordu.

 Her geçen gün bana işkence çektirmek için bunları yaptıklarını düşünüyorum.Bugün bana yaptıkları yeterliydi ! Çatalımı, tabağımın kenarına bırakıp tartışma içinden hızlıca çıkıp, kendimi odama; huzur bulduğum tek yere kapattım.

 Okula hızlıca gitmeyi planlıyor ve normal bir "İlk Okul Günü" yaşamayı düşünüyordum.

 Üstüme ilk gün için sivil birşeyler giymeyi düşnüyordum.O kadar gösteriş meraklısı biri değilim.İstesemde olamam  zaten.

 Maddi durumumuz normalin ne altında ne de üstünde. Orta gelirli, 4 kişilik çekirdek bir aileydik.Ailede dikkat çeken biri değilim.Dikkat çektiğim tek yön derslerimin başarısıydı.O sürede, 2 dakika içinde yok oluyordu zaten.Benim için de en güzeli de buydu zaten.Daha öteye gitmeyi planlamıyorum.Genellikle ailede dikkat çeken; 9-10 yaşlarında olan kız kardeşim Aleyna'dır.

 Her abla-kardeş gibi, bizde hiç anlaşamayız.. Neden anlaşamadığımızı bende bilmiyorum.Düşünüyorum yalnızlığımla, ama yine ben tek kalıyorum benim dünyamda...

 Üstüme siyah bir tayt ve sweatshirt'ümü geçirdim.Çantama defter, kalem ve okumak için bir de roman koyduktan , umursamadıklarını bilmeme rağmen haberleri olsun diye "Ben çıkıyorum." diye bağırdım.

 İçeriden annem bana; babama bağırarak karşılık verdi.Yine aynı şeylerdi yani.

 Bir otobüse binip boş bir yer bulunca oturdum ve düşünmeye başladım.

 Nasıl bir okul? Nasıl arkadaşlar? Nasıl hocalar? Ve en önemlisi ; nasıl bir başlangıç?

 İşte okulun kapısının önündeydim.Yeni bir maceraya, daha doğrusu içine kapılmak istemediğim bir maceraya yani lise hayatına atılıyordum.İstanbul'un hiç görmediğim bit semtinden olan okulun önündeydim.Okul binasına doğru yürürken etrafımdakilere biraz da olsa bakma şansım olmuştu. Genellikle kızların çoğu sarışındı.Ben de esmer kategorisine giriyordum.Erkeklerin çoğu popüler tiplerdendi, çalışkan bir öğrenci ile karşılaşabileceğimi hiç sanmıyordum.

 Ders programımı alıpi sınıfımı öğrendikten sonra her zamanki gibi farkedilmeden sınıfa girmeyi başardım. Bu benim için iyidi.

 Sınıftaki kızlar birbirleriyle dedikodu yapıp tanışırken, erkeklerde sohbet edip, gülüyorlardı.

 Hemen boş bir sıra bulup oturdum. En arka sırada oturmaya özen göstermiştim.Ders zili çalınca herkes yerine oturdu. Bir tek benim yanım boştu.Birkaç saniye sonra sınıf hocamız olan edebiyat hocası sınıfa girdi.Kendimi bize tanıttıktan sonra bizlere kendimizi sınıfa tanıtmamızı istedi. İşte 1. sınıf muhabbeti başlamıştı!

 Aklımda kalan bazı isimler vardı.En önde oturan sarı saçlı, ela gözlü zengin züppesine benzeyen bir çocuğun adı Berk'ti. Onun arkasında oturan kumral saçlı, kahverengi gözlü, uzun boylu kızın adı da Burcu'ydu. Ve bunu gibi 5-6 tane daha.

 Sıra bana geldiğinde zorlada olsa "Adım Deniz Çelik." deyip yerime oturdum.Edebiyat hocası "Kalk bakalım Deniz. Annen ve baban ne iş yapıyor?" dedi.

"Annem hemşire, babam ise öğretmen." deyip yine sessizliğimle yerime oturdum. Edebiyat hocası ısrarla "Kaç kardeşsiniz?" diye yine ve yine sordu.

 Evden kurtuldum derken şimdi de, edebiyat hocası tarafında okulda sorguya çekiliyordum. Sanki ailemi öğrenip ne yapacaktı! Gıcığıma yapıyormuş gibi hissettim bir an.

 Böyle süren bir dersin sonuna geldik. Zil çalınca çantamın içine koyduğum, yanımdan hiç eksilmeyen tek dostum olan romanımı çıkardım. Kitaptan başımı kaldırdığımda ders zili çalmıştı.

 Ne kadar da çabuk geçmişti teneffüs!

 Yorumlarınızı bekliyorum :)