Chapter 30: Life goes On

13 1 0
                                        

Michelle's POV:

kasalukuyan akong nasa korea ngayon. May one week vacation ako from our University. Libre lahat including my allowance pa but the thing is hindi naman maituturing na bakasyon ito dahil naatasan akong magturo sa mga bata sa isang bahay ampunan dito sa Korea. I will be there English teacher for a week. Ang layo ng course ko diba hahaha Nursing tapos magiging teacher sa mga bata but well it's ok para kahit papaano makaiwas sa mga masasamang pangyayari sa pilipinas.

I was on my way papunta sa bahay ampunan na tutuluyan ko. Kabababa ko pa lang din sa bus at ito ako naguumpisa ng maglakad lakad. Hayst bakit wala man lang tricycle dito para nandun na ako kaagad sa ampunan ang dami ko pang dala dala. Bakit wala man lang sumundo sa akin sa airport ganun ba talaga sila pag may dumadating na bisita? Mabuti na lang may dala akong phone at nakakapag google map ako. Hindi ba nila naiisip na maaari akong maligaw. Pambihira naman oh! teka nga matingnan nga kong tama ba tong tinatahak kong daan mamaya maligaw ako sa kalye ako matutulog pag nagkataon.

creek! swiisssh! ( tunog po yun ng humintong sasakyan)

Beep! Beep!

"Ay peklat! pambihira naman oh kailangan bang bumisina. Ayan nagkalaglag tuloy gamit ko"

Bigla naman bumukas yung bintana nung sasakyan. Narinig ko lang bumakas pero hindi ko pa nakikita kong sinong bwiset ang bigla bigla na lang bumisina.

"Sorry did I surprise you? I will ask for some direction"

W-wait parang pamilyar yung boses ah! pero malayo nasa pilipinas yun eh baka kaboses lang. Nilingon ko yung nagtatanong at..........

"C-carlo?"


"M-michelle anong ginagawa mo dito?"

Ay oo nga pala hindi ko siya nasabihan na aalis ako. Pero teka nga siya nga dapat kong tanungin bakit siya nandito. May kamag anak ba siya dito.


"Teka nga ikaw nga dapat kong tanungin. Anong ginagawa mo dito sa korea. May kamag-anak ka ba dito huh? o baka naman sinusundan mo ako. Sinabi ba sayo ni......"

"Hahahahahahaha(⌒▽⌒)"

At tinawanan pa ako. Kaluko nitong tao na ito.

"Anong nakakatuwa (●__●)?"

"sorry! ah! Nandito for a charity work. May tinutulungan kasing bahay ampunan ang pamilya ko dito. Ako ang nautusan nila kaya ako nandito"

wait ampunan daw!

"Ampunan?

"Oo (゜。゜)"

"iisa lang ang bahay ampunan dito sabi nung google map ko"

"Huh? Bakit? (・∧‐)ゞ"

"Ah kasi doon din kasi ang punta ko. 1 week ako doon"

"Talaga (゜Д゜;) 。^‿^。"

"Oo 。^‿^。"

"Kung ganun pala sumabay kana sa akin papunta dun 。^‿^。"

"Haya wag na nakakahiya naman. Siyaka baka kung ano pa isipin ng mga tao dun pag nakita tayo magkasama"

"Hahahaha ikaw talaga. Para namang iba ka sa akin, tara na sumakay kana."

"Araso 。^‿^。"

"Ako na magbibitbit ng bagahe mo"

Fall For MeWhere stories live. Discover now