Maybe This Time (✔)

Chapter 1

🎶All I wanna do is find a way back into love...🎶

"Shit! What do you think you're doing ha? Can't you see? I am hooked to this song! Give it back!" sunod-sunod na pagkakasabi ko. Bigla nalang kasing nawala 'yong pinapakinggan kong kanta. Paano? Hinatak bigla ni Keighla 'yong earphone na nakasalampak sa tainga ko. Inaagaw ko naman ang earphone pero iniiwas naman niya. What's with this girl ba? Yes, girl. We're college now but still her height is quite weird. She looks like a grade 6 pupil from elementary. Ramdam na ramdam ko pa naman 'yong lyrics ng kanta. Relate na relate ako.

"Alisha, I am talking to you since I went here. But there is no response coming from you! Ayon pala, may nakasalampak na earphone sa tainga mo at papikit pikit ka pa. You're weird as ever, my dear!" Keighla rolled her eyes while explaining the reason why she did that.

"Me? Weird? Anong weird sa pakikinig ng kanta at sa pagpikit kapag na-appreciate mo 'yun? Normal lang naman 'yon ah. Especially when you're like a prati my dear friend!" sagot ko sa kaniya. Umayos ako ng pagkakaupo at tinignan si Keighla na nakaupo sa katabi kong upuan.

"Prati? Saang lupalop mo na naman napulot 'yang salita na 'yan? Ayan ba 'yong salitang ginagamit sa prating gutom? O Prating na ang instructor? Or prating na ang deadline?" aniya at tawang tawa sa sinabi niya. While me? I felt like meh. Walang nakakatawa sa joke niya lalo pa at sinira niya ang pakikinig ko ng kanta.

"Sinasabi ko sa'yo, Keighla. Papasok ka kapag research na ang subject natin. Hindi 'yong ganiyang makapagtanong ka eh parang hindi natin napag-aralan iyon. Have you forgotten what our instructor once said? One reason why we do research is curiousity. And once we're curious about one thing, then is the time for us to do research and discover more about it," sabi ko at ginaya pa ang tono ng pagkakasabi ni Mrs. Cruz, ang aming instructor sa research.

"I know right. Huwag mo ng ipamukha that you're a responsible student than I."

"Maiba, ano nga bang sinasabi mo kanina?" tanong ko sa kaniya.

"Ako? May sinasabi? Kailan?" sunod-sunod na tanong niya.

"Kakasabi mo lang ah. Na kanina mo pa ko kinakausap pero parang wala naman akong naririnig," paalala ko kay Keighla.

"Ay, oo nga pala. But wait!" eksaheradang sabi niya at mahigpit na hinawakan ang kaliwang braso ko. Napatingin naman ako ng masama sa kamay niyang nakahawak sa akin.

"What?" I asked.

"Ano muna 'yong prati?" parang bata na tanong niya sa akin. Nakanguso pa.

"Prati is a name that's based on musical notes. It means one who appreciates and loves music. At kung tatanungin mo ako kung paano ko nalaman? Nag-search ako," sagot ko sa kaniya. Napatango nalang siya sa sagot ko. Napapitik pa siya sa hangin bago nagsalita ulit.

"Sabi ko kanina, dumating na 'yong isa sa mga import ng basketball team natin from other university. And guess what? He's undeniably handsome! Nakita ko siya kanina and I almost drool. Akala ko nga sa mga Kdrama and stories ko lang mae-encounter ang mga ganoong eksena. But what happened awhile ago proves me that it really happened in real life!" kinikilig na kwento niya sa akin. What should I expect from her? Keighla is always like that whenever seeing someone that caught her attention. Not to mention that a handsome face is one of her weaknesses.

"Shut up. Inistorbo mo ako para lang ibalita iyon? Saka pwede ba, tigil tigilan mo ako sa mga gwapo na iyan. They are all the same," I said in a cold voice. I don't know. Maybe because I just remember one person. A handsome person who complicates some pieces of my life. A handsome one who taught me not to rely on love. Sounds ironic right? It maybe sounds bitter but the heck I care? I got hurt eh. And still, until now, it's questionable.

Hanggang kailan ko nga ba ito mararamdaman? I remember that line from a poem that I read recently.

"Ali," ani Keighla at siniko ako. Nilingon ko naman siya at may itinuro gamit ang nguso. Nababasa ko rin sa mga mata niya ang kakaibang excitement. Na-curious tuloy ako bigla kaya sinundan ko ang tingin niya. And when I finally reach the way where Keighla is looking, my world stops for awhile.

Is this really happening? I can't believe this. Lord, please help me. Tell me, it's just a dream. Right?

Napapikit nalang ako. At biglang nagflashback sa akin ang lahat.