Special Wolf

Hoofdstuk 7

Mijn volgende stap was naar het noorden. Dit keer kon in de treinstation zelf vinden want ja als ik eerlijk mag zeggen ik leer wel snel. Ik snap vaak dingen gelijk. Behalfe als ze onduidelijk zijn dan hea.

Ondertussen in de trein

Pff ben best nog wel moe. Ik heb teminste 1 nieuwe roedel dat ik ken. Hmm stel dat ik me mate niet vind. Wat moet ik dan doen eigenlijk? Zal ik dan maar weer terug gaan naar het bos waar het begon in het zuiden? Of misschien kom ik wel nog meer roedels tegen? Dan kan ik misschien bij 1 van de roedels blijven. Ja dat ga ik doen. Als ik me mate niet kan vinden dan ga ik me maar intrekken bij een andere roedel. Oke de trein stopte en ik stapte uit. Eindelijk ik ben in het noorden. Zoals gewoonlijk wachten ik op de bus. En ja daar kwam die. Ik stapte in en ging lekker zitten. Ik zat wel achterin. want voor in zitten vond ik nooit leuk. Entoen stopte de bus. Der kwam een groepje jongeren naar binnen. Ik zag 2 meisje en 3 jonges. Ze kwamen ook achterin zitten. Maar ja ik keek niet naar ze en deed me oortjes in me iphone en ging muziek luisteren. Maar ik hoorde dat ze het over mij hadden. Ik vond het wel raar want ik heb ze geen link gestuurd ofzo. Maar ja dan maar luiteren wat ze te zeggen hebben.

Sterre: Hey vinden jullie dat meisje daar niet raar?

Nick: Hoezo dan het is toch maar een mensen.

Roos: Nee, wacht ik denk dat Sterre gelijk heeft. Ik weet niet wat het is maar zou ze misschien ook een wolf zijn?

Tim: Jullie meiden ook. Het is maar een meisje hoor. Ik bedoel maar hoor ze ziet er niet gevaarlijk uit.

Stefen: Ik weet niet hoor. Ze is inieder geval niet van hier anders had ik haar wel op gemerkt denk ik?

Sterre: Wacht ik ga proberen een link te sturen. Kijken of ze me acsepteerd.

Nick: Ja doe dat maar.

Ik voelde dat ze me een link stuurde maar ik deed niks. Ik negeerde het maar toen voelde ik dat er nig iemand een link wilde sturen. Pff ik voel dit niet lang meer vol hoor. Wacht ik kan met me hoofddraaien naar hun als of ik de andere kant op wilde kijken. Ik keek nu in de richting van hun. Ik zag dat ze dat merkten. En ze draaiden gelijk weer om. En zo werd de link die ze probeerde te sturen verbroken omdat ze los liet. En toen hoorde ik me wolf wat zeggen tegen me. Me wolf was bang dat ze ons door hadden. Maar ik zei tegen me wilf dat wij nergens bang voor hoeven te zijn. De wilf werd wat rustiger. Gelukkig maar. Maar ik had wel weer zin om te gaan rennen en me wolf wilde dat ook wel even de benen uit streken. En toen stopte de bus. Eindelijkw e waren bij de stad. En stapte uit maar die groep meiden en jonges stapte ook uit. Hm ik hoop maar niet dat ze me gaan volgen ofzo. Want dat is niet best. Ik liep maar ver weg naar de andere kant. Ik voelde gewoon dat er hier een bos moest zijn. Tijdens het lopen hoorde ik ook voetstappen achter me. Pff ze zijn me toch gevolgd. Ik draaide me om. En toen zag ik niks. Huh raar ik zou toch zweren dat ze achter me stonden. Maar ja ik weet zeker dat ze nog hier zijn. Want dat voelde ik gewoon. Oke dan maar zo doen. Ik ging tegen een boom aanzitten en leende op de stam. Ik pakte een boek en deed me oordoppen in me oor en begon te lezen. Maar dat deed ik niet echt want ja ze moesten geloven dat ik een mens ben. Ik hoorde iets en keek op. Ja hoor daar stonden ze met z'n 5e voor me. Ik deed me boek en oordoppen weg in me tas en ging ook staan.

Sterre: Wie ben jij?

Eylena: Hoezo?

Roos: Nou wij denken dat jij wat te verbergen hebt?

Eylena: Oh echt wat heb ik dan te verbergen?

Sterre: ik weet niet wat je verbergt. Maar je verbergt wel wat en dat ia zeker.

Roos: Ja zeker wel dat je iets verbergt.

Eylena: Pfff, wie zijn jullie dat om aan mij te vragen? Wat denken jullie wel niet?