Estefania

Dikush tjeter

Antonio

Kur me ne fund vendosem te kthehemi ,kujtimet me cuan mbrapa ne kohe, zeri dhe pamja e vajzes se vogel e cila gjithmone me shoqeronte ne bemat e mia me shfaqej kudo.

Ndarja ime me Estefanian ishte e hidhur,kur nuk do ta lendoja personin qe dua me shume ne bote dhe jo me ta harroja.

Pas nje udhetimi te gjate nga Parisi  me ne fund arritem ne ate fshat te vogel ku prej atysh nisi cdo gje.

Si gjithmon fjalet e atyre njerezve te pa informuar nga jeta nuk mungonin.Ishte darke kur me ne fund hym ne shtepi dhe cdo gje me coje ne kohe mbrapa.

Teksa u ambientova ne shtepin time te cilen kisha koh dhe vite pa qene , gjeja e pare qe me shkoj ne mendje ishte te dilja ne ballkon ku prej xhamit mund te shikoj ate shtepize te vogel e te vjeter ku ne ate vend ishte rritur nje gur i cmuar.Nuk isha i sigurt nese ajo ishte akoma aty ose po.

Mendoj se nuk do me njohi pasi ishte 10 vjec kur un ika dhe jam shum i sigurt qe do ket dike tjeter ne jete dhe premtimet tona do ti ket harruar.

Nuk mund te pyesja prinderit nese familja e asaj jetonte akoma aty ,pasi midis tyre ka pasur shum mllef.

Sapo bej te kthehem ve re qe nje drite ndizet ne ate shtepi.

Po ashtu dhe nje shprese ndizet ne shpirtin tim,do te doja shum ta shikoj sikur qofte edhe per nje here te fundit...

Te nesermen

Dita shkoj e lodhshme plot me njerez dhe takime , por prap se prap mund ti takoja njerezit e mi te dashur por dicka me mungonte ishte ajo dhe me zorr po prisja te gjeja preteksin per ta pare.

Po nxitoja aq shum per te cuar porosin qe me kishte dhene babai saqe ishte bere shum vone, isha duke ecur shpejt me makine saqe desh perplasa nje vajze do te deshiroja ti kerkoja falje por nuk kisha koh.

Por ajo vajze , ata sy kurr nuk mund ti harroja ata sy jooo aspak.Ishte Esi vajza e vogel tashme kishte marre pamjen e nje gruaje te forte dhe te guximshme,ndryshe nga ai femija i vogel qe un njihja.

Floket e zeza ishin shperndar ne ftyre e zbehur dhe me mimiken e saj sigurisht ishte e nevrikosur dhe po me shante.Ajo ishte po aq e bukur si dikur me ftyren e saj te vockel ,buzet e saj dhe syt ngjyre hiri te perzier ne jeshil e adhuroja.

Njekohesisht u lumturova qe e pashe por ishte dikush tjeter ishte ndryshe ajo ishte nje vajze tejeter me cere te lodhur dhe jo shum e impresionuar ,ajo s po buzqeshte ,nuk me pa apo nuk me njohu.Si mund te me njihte kur ajo me urren...

Do ti flase do ta takoj sdo e lej me kaq do mundohem ta beje prap te lumtur dhe pse e di qe eshte e veshtire, zemra ime kete do.

Arsyeja  pse familja ime u kthye ishte pasi vajza e tezes sime se shpejti do martohej me shokun time te ngusht te femijerise dhe me e bukura Arilena eshte shoqja me e ngusht e Estefanis...