Peki Hayaller?

♡~♡

SELAMMMM. BİRAZ KISA OLDU AMA YENİ BÖLÜMLE KARŞINIZDAYIM... VOTELERİNİZİ BEKLİYORUM. HİKAYE HAKKINDA İSTEDİĞİNİZ BİLGİYİ VE ÖNERDİĞİNİZ HERHANGİ BİR DURUMU BANA MSJ OLARAK ATABİLİRSİNİZ.... OKUDUĞUNUZ İÇİN ŞİMDİDEN ÇOOOOK TEŞEKKÜRLER :***

Beni hatırlamıştı. Bir zaman onun için herşeyi yapmayı göze aldığım ama umrunda bile olmadığım insan... Beni hatırladı...

------

"Seni hatırladım çok değişmişsin ama bakışların aynı şapşik." dedi ve bana sarıldı. Önce yaşadıklarımın şok etkisinden çıkmam lazımdı. Benim onu sevdiğimi 5 sene boyunca bilen ve bana yüz vermeyen Mert gelip bana sarılmıştı. Bu çok garip ve şu anda olmaması gereken bir şeydi. O bana sarılınca çektiğim bütün acılar aklıma geldi... Onun sevgilisinin -birçok sevgilisi- olduğunu öğrendiğimde, kızlarla samimi gördüğümde, beni umursamadığında veee hiç habersiz taşındığında... Kalbimi çok kez kırmıştı ama aşkta böyle bir şeydi sanırım istemsizce, o sana ne yaparsa yapsın umursamadan sevmekti. Ben de onu bir zamanlar öyle sevdim. Ama artık değil...

Benden ayrıldı ve Kaan'a döndü "Sen şimdi bişey anlamadın tabii." dedi "Bu benim Antalya'dan beri tanıdığım biri." dedi "Tamam." dedi ve ilerledi. Sesi çok kötüyüdü, yani nasıl desem sinirli olursun daa göstermessin ya öyle işte. Mert de Kaan'in arkasından gidince ben de onları takip ettim. Kaan benim ne yapacağımı hiç söylemedi yani insan bi arkadaşları ile tanışır en azından nezaketen. "Selam millet. Bu benim Antalya'dan arkadaşım Melek." dedi Mert. Aslında beni arkadaşlarına tanıtması gereken kişiler karışmıştı. Herkes adını söyledi. Erkekli kızlı bi gruptu ve kızların hepsi taş diyeceğimiz tiptendi. Kaan bi kenara gitti ve oturdu. Eeee bilardo oynamayacak mıydı? Ne yapacağıma karar veremedim. Mert elini omzuma attı ve "Çok güzelleşmişsin kız." dedi. Çok yakındık ister istemez gözüm Kaan'ı aradı. Ama o ortalıkta yoktu. Bu durumda ne tepki vereceğini merak etmiştim doğrusu. Elini tuttum ve omzumdan indirdim. "Teşekkürler" dedim ve bi adım geriye doğru adım attım. "Kaan'la olan ilişkiniz ne?" diye sordu. "Benn... şey ona sorsan daha doğru cevaplar verecektir." dedim. Arkamdan bi ses "Yakında evleneceğim kız" dedi. Arkamı döndüğümde Kaan'ın ifadesiz suratıyla karşılaştım.

"Ooo kuzen senin dede yine iş başında bakıyorum." dedi. "Kuzen misiniz?" diye sordum .Kaan başını salladı ve kolumdan tuttu kendine doğru çekti beni. İstemsizce göğsüne yapıştım. "Kızımla arandaki mesafeye dikkat edersen iyi olur." dedi ve beni çekiştirmeye başlamıştı."Kızım ne Kaan?" dedim. "Az sus be kızım." dedi Bu çocuk kıro muydu? Hİç de öyle giyinmiyordu ama demek ki içinde varmış. "Kardeşim ben bilardo oynamaktan vazgeçtim. Buranın ortamı gerildi. Biraz daha kalsam olay çıkar ben kaçıyorum." dedi bi müddet sessiz kaldı ve "Tama kardeşim." dedi. Kolumu bıraksa iyi olabilirdi belki. Aşağı indik ve hala beni çekiştiriyordu. Arabaya bindik ve kolumu nihayet bıraktı. "Silivri deki yazlığa gideceğiz abi." dedi ve şoför arabayı çalıştırdı.

"Neden şimdi oraya gidiyoruz ki?" dedim. "Canım istiyor kızım sanane." dedi gıcık bir tavırla. "Lütfen bana bi daha kızım demez misin? Çünkü benim ne kadar hoşnut olmasam da bir babam ve annem var." dedim. "Artık onlar beni pek ilgilendirmiyor. Hatta seni de ilgilendirmemeli. Seni bi kere arayıp sormadılar bile." dedi. "Sen... Sen benim kalbimi kırıyorsun." dedim. "Gerçekleri görmek istemiyorsun." dedi "Üzülmek istemiyorum." dedim. "O üzüntüler bi gün seni bulacak." dedi. "Ne kadar geç bulursa o kadar dayanıklı olabilirim." dedim. "Onlardan kaçarken güçlenemezsin, aksine zayıflarsın... Yorulursun." dedi. "En azından o üzüntü duyacağım konu genişlemiş olacak ve kendime mutlu olabilecek bir şeyler bulabileceğim." dedim. "Bulamazsın... Acılar her zaman fazla gelir." dedi. "Bakış açına göre değiş." dedim.

Ve bi anda dudağımda dudağını hissettim. Ani ve kısa bi öpücüktü ama benim bi hayalimin daha sonuydu...

İlk öpücüğümü çalmıştı... Hem de beni hiç sevmeyen allahın kırosunun teki.